เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของหลินหยาง ผู้พิทักษ์ตระกูลมังกรเหล่านี้ แต่ละคนต่างหวาดกลัวจนตัวสั่น ขนลุกซู่
“คนผู้นี้มีฝีมือแบบไหนกันแน่? พลังมังกรของเขาทำไมถึงหนาแน่นแบบนี้? หรือว่า….เขาดูดรับพลังทั้งชีพจรมังกรเหรอ?”
ผู้พิทักษ์กลุ่มมังกรคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเทา
“เป็นไปไม่ได้!”
หัวหน้าคลานขึ้นมาอย่างยากลำบาก คำรามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า: “เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด…ตระกูลมังกรสืบทอดมาเป็นพันปี จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยพบเห็นคนดูดรับทั้งชีพจรมังกร เขาจะทำได้ยังไง? เรื่องที่ตระกูลมังกรทำไม่ได้ คนกลุ่มอื่นก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะทำได้!”
หัวหน้ามั่นใจในตัวเอง เขารู้สึกภูมิใจในตัวเองมาก
เขาไม่ยอมให้คนอื่นมาอยู่เหนือผู้พิทักษ์กลุ่มมังกรได้หรอก
“หัวหน้า เกรงว่าพวกเราจะสู้คนผู้นี้ได้ยากมาก กลับไปทำการปกป้องก่อนเถอะ รอท่านชิวอั้นกลับมา พวกเราค่อยร่วมมือต่อสู้กันอีก คนผู้นี้จะต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!”
คนผู้หนึ่งตะโกนขึ้น
แต่เวลานี้หัวหน้าทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว
“หลายร้อยหลายพันปีมานี้ ผู้พิทักษ์กลุ่มมังกรจะยอมถูกคนอื่นโจมตีจนถอยหลังได้ยังไง จะกลัวคนอื่นได้ยังไง? ไม่ถอย! ฉันเคยพูดแล้ว วันนี้ถ้าฆ่าคนผู้นี้ไม่ได้ ฉันจะไม่ล้มเลิกเด็ดขาด!”
พูดจบ หัวหน้าก็คำรามด้วยความเดือดดาลอีกครั้ง พลังมังกรทั้งตัวกระเพื่อมขึ้น เกล็ดมังกรแต่ละแผ่นปกคลุมทั้งร่างของเขา ท่าทางดุร้ายน่ากลัวมาก
ทุกคนเห็นสถานการณ์แบบนี้ เลยรู้ว่าโน้มน้าวหัวหน้าไม่ได้แล้ว จึงทำได้เพียงดันทุรังไปสังหารหลินหยาง
“มาก็ดี!”
หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา รังสีอำมหิตแผ่ซ่าน จากนั้นเขาก็กระโดดพุ่งไปสังหาร
เคร้ง!
พลังมังกรที่ติดมากับดาบกระเพื้อมปราณดาบอันน่ากลัวออกมา
เวลาที่ปราณดาบเข้าใกล้ผู้พิทักษ์กลุ่มมังกรคนนั้น จู่ๆก็กลายเป็นกรงเล็บมังกรอันหนึ่ง ฉีกเขาอย่างดุเดือด
“ห้ะ?”
คนผู้นั้นตกใจ รีบหลบซ่อน แต่มันสายไปแล้ว
ฮูลา!
เขาถูกปราณดาบฉีกเป็นชิ้นตายคาที่
เลือดและอวัยวะภายในลอยเคว้งกลางอากาศ
“มังกรสวรรค์โจมตี!”
หัวหน้าดวงตาแดงก่ำ เขาแผดคำรามออกมาพลังมังกรกลายเป็นหัวหน้ามังกรสีทอง โจมตีไปหลินหยางทันที
ตอนที่เข้าใกล้ หัวหน้ามังกรอ้าปากเผยอ จะไปกัดหลินหยาง
หลินหยางพลิกฝ่ามือเอาดาบต้านทานไว้
ปัง!
พลังมังกรอันโหดร้ายกระแทกบนดาบมารไร้เทียมทาน คิดไม่ถึงว่าหลินหยางจะตัวสั่นเทา ถอยหลังไปหลายก้าว
ดูเหมือนว่าหัวหน้าคนนี้จะสู้ตาย ความแข็งแกร่งของเขาทำให้คนยากที่จะจินตนาการได้เลยทีเดียว
“โอกาสดี!”
“ทุกคนจัดการพร้อมกัน!”
เหล่าผู้พิทักษ์กลุ่มมังกรคนอื่นเห็นการโจมตีของหัวหน้าได้ผล จึงรีบเข้าไปสมทบทันที
“สายฟ้าแลบเก้าสาย!”
“มังกรบินสังหาร!”
“มังกรทะลายฟ้าดิน!”
…
การโจมตีอย่างโหดเหี้ยมกระเพื่อมมาอย่างต่อเนื่อง
หลินหยางสั่นสะเทือนหัวหน้าออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็รีบต้านทาน
แต่หัวหน้ากลับกระโจนเข้าหาเขาอย่างบ้าคลั่ง ไม่ให้โอกาสหลินหยางหายใจเลยแม้แต่น้อย
“แย่แล้ว! ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พลังมังกรของพี่หลินจะต้องหมดแน่!”
เม่ยเมิ่งสีหน้าเปลี่ยน พลั้งปากพูดออกมา
“แม้ว่าพลังของท่านหลินจะแข็งแกร่งกว่าพวกเขา แต่ยังไงเขาก็ตัวคนเดียว เจ็บใจนักที่พวกเราไม่มีประโยชน์ล่ะ!”
อวี่ปี้หงกัดฟันกรอด พูดด้วยความเจ็บใจ
“ไม่สนละ ต่อให้สู้ไม่ได้ ก็นิ่งดูดายมองอยู่ห่างๆไม่ได้หรอก ถ้าอาจารย์พ่ายแพ้ ยังไงพวกเราก็หนีตายได้ยากเหมือนเดิม ไปเถอะ! สู้กับพวกเขากัน!”
ฉางหลานฟู้ดึงดาบออกมา ตะโกนพูดด้วยสีหน้าแน่วแน่
“ได้! ไปด้วยกัน!”
อวึ่ปี้หงก็ตะโกนพูดขึ้น: “อย่างมากก็แค่ตาย!”


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...