หลงซวีมุ่งความสนใจไปที่การเอาชนะแม่ทัพ และไม่อาจสนใจความเป็นความตายของคนตระกูลมังกรเหล่านี้ได้ พวกเขาถูกบีบบังคับให้จนมุม และไม่มีทางถอยได้ ในช่วงเวลาอันสั้นนี้ กองกำลังทั้งหมดได้ถูกกวาดล้างจนไม่มีเหลือ และแต่ละคนก็ได้ตายไปโดยไม่มีร่างที่สมบูรณ์....
สีหน้าของหลงซวีสงบนิ่งเป็นอย่างมาก บนใบหน้ามองไม่ออกถึงความยินดียินร้าย
แต่ชิวอั้นและพรรคพวกที่อยู่ด้านนอกต่างก็มีสีหน้าตกตะลึง และหวาดกลัวถึงขีดสุด
เมื่อเห็นฉากนี้ หลงซวีก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เขาไม่ได้สนใจความเป็นความตายของคนเหล่านี้ แต่ก็เห็นแก่ความรู้สึกของคน
ถ้าหากคนสูญเสียความรู้สึกไปแล้ว ก็ย่อมส่งผลกระทบต่อเขาไม่มากก็น้อย
"ท่านหลงซวีพิชิตจักรกลตำหนักมังกรได้แล้ว ช่างไร้เทียมทานเสียจริงๆ ทำไมพวกคุณยังไม่รีบแสดงความยินดีกับท่านหลงซวีอีกล่ะ?"
เย่เหยียนกวาดสายตามองชิวอั้นและพรรคพวก แล้วเอ่ยปากอย่างนิ่งๆ
เพียงแค่พูดคำนี้ออกมา ชิวอั้นและทุกคนต่างก็ตัวสั่นระริก และไม่กล้าพูดไร้สาระ พวกเขารีบคุกเข่าลง และคารวะหลงซวีทันที
"แสดง....แสดงความยินดีกับท่านหลงซวีด้วยครับ...."
ทุกคนเอ่ยปากเสียงสั่น แต่ละคนหวาดกลัวจนอกสั่นขวัญแขวน
แต่ฉากนี้ กลับทำให้หลงซวีรู้สึกเบาใจลงเล็กน้อย
เขารู้ดีว่าถึงแม้คนเหล่านี้จะหวาดกลัว แต่ก็ไม่กล้าที่จะพูดความคับแค้นใจแม้แต่น้อย
"คุณชื่ออะไร?"
หลงซวีมองไปยังเย่เหยียน และกล่าวถามอย่างนิ่งๆ
"เรียนนายท่าน ข้าน้อยชื่อเย่เหยียนครับ"
"เย่เหยียน? ไม่เลว ไม่เลว!"
ในสายตาของหลงซวีเต็มไปด้วยความปีติยินดี: "คุณฉลาดปราดเปรื่องเป็นอย่างมาก ฉันชื่นชอบคุณมาก ฉันต้องการที่จะรับคุณเป็นลูกศิษย์ คุณคิดว่าอย่างไรล่ะ?"
เพียงเย่เหยียนได้ฟัง ก็คุกเข่าลงทันที: "อาจารย์ผู้สูงส่ง ได้โปรดรับการคารวะของศิษย์ด้วยครับ!"
"ฮ่าๆๆๆๆ ดี ดี! ลูกศิษย์ รีบลุกขึ้นเถอะ!"
หลงซวีหัวเราะเสียงดัง ด้วยท่าทีที่เบาใจ จากนั้นจึงพยักหน้าอย่างต่อเนื่อง แล้วกล่าวว่า: "ในเมื่อคุณเป็นลูกศิษย์ของฉันแล้ว เช่นนั้นก็รีบเข้ามาในกระดานหมากรุก และช่วยอาจารย์ ไปสังหารไอ้คนชั่วคนนั้น! คุณมีความแค้นกับคนคนนั้นไม่ใช่เหรอ? หากศิษย์ช่วยอาจารย์จับกุมคนชั่วคนนั้นได้ ฉันก็จะมอบให้คุณเป็นคนจัดการลงโทษเขาเอง!"
"ขอบพระคุณอาจารย์เป็นอย่างสูง"
เย่เหยียนคารวะอีกครั้ง จากนั้นก็กระโดดขึ้นมา และเข้าไปในกระดานหมากรุก โดยไม่ลังเลใจแม้แต่น้อย
"พวกคุณยังยืนอยู่ด้านนอกทำอะไรอยู่อีก? รีบเข้ามาเร็วเข้า!"
หลงซวีมองไปยังชิวอั้นและทุกคน จากนั้นก็ตะโกนอย่างเยือกเย็น
"ห๊า?"
ชิวอั้นและคนอื่นๆ ตกใจจนอกสั่นขวัญแขวน แต่ด้วยอำนาจของหลงซวี ถึงแม้พวกเขาจะไม่เต็มใจ แต่ในเวลานี้ก็ทำได้เพียงกระโดดเข้าไปด้านในอย่างเชื่อฟัง
แต่ละคนต่างก็กระวนกระวายใจ
ตอนนี้หลงซวีสามารถสละชีพจอมยุทธ์เหล่านั้นได้ ใครจะไปรู้ว่าชั้นต่อไปเขาจะสละชีพพวกเขาหรือไม่?
ในเวลานี้ชิวอั้นแทบอยากจะกลืนกินเย่เหยียนทั้งเป็น
ถ้าหากให้หลงซวีอยู่ในกระดานหมากรุกนี้ พวกเขาก็ยังจะมีหนทางรอดชีวิต
แต่ตอนนี้จะพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์แล้ว
"พวกคุณเข้าไปก่อน!"
หลงซวีชำเลืองมองชิวอั้นและคนอื่นๆ จากนั้นก็ชี้ไปยังหน้าทางเข้าของชั้นที่สี่
"ครับ...ครับ....นายท่าน...."
ทุกคนเดินไปยังด้านในด้วยความลังเลใจ
การเข้าสู่ชั้นที่สี่ไม่มีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้น
ถึงแม้ว่าชิวอั้นและคนอื่นๆ จะระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก
"จะต้องดำเนินการให้เร็วขึ้นสักเล็กน้อย การที่อีกฝ่ายจะวางกับดักหรือปรับแก้จักรกลก็จะต้องใช้เวลาเหมือนกัน ถ้าหากระหว่างทางพวกเราเสียเวลามากเกินไป และปล่อยให้เขาได้มีเวลาในการปรับแก้จักรกล ถึงเวลานั้นหากพวกเราต้องการที่จะเข้าไปด้านใน ก็คงจะยากลำบากมากยิ่งขึ้น!"
เย่เหยียนกล่าวด้วยเสียงเบาๆ
"พูดมีเหตุผล!"
หลงซวีพยักหน้า และตะโกนไปยังชิวอั้นว่า: "ทุกคนรีบบุกไปยังทางเข้าชั้นที่ห้า อย่าหยุด!"
"นายท่าน...."
ชิวอั้นตกใจเป็นอย่างมาก จึงรีบกล่าว
"ทำไม? พวกคุณจะฝ่าฝืนคำสั่งฉันเหรอ?"
หลงซวีตะโกนอย่างเยือกเย็น
ชิวอั้นทำได้เพียงแค่ยอมจำนน และคารวะต่อเขา: "รับทราบครับ นายท่าน...."
ทุกคนบุกไปยังทางเข้าของชั้นที่ห้า
แต่พอเข้าไปใกล้ทางเข้าของชั้นที่ห้า สถานการณ์อันแปลกประหลาดก็ได้ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง.....

VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...