สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3840

ภายในสถานที่ตั้งพันธมิตร

เมื่อเจ้าเมืองหนานหลี่และคนอื่นๆ ทราบว่าหลินหยางกลับมา ต่างพากันวิ่งออกมาต้อนรับทันที

"คารวะผู้นำพันธมิตร!"

"คารวะผู้นำพันธมิตร!"

"คารวะผู้นำพันธมิตร!"

.....

เสียงร้องทักทายดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ผู้คนคุกเข่าลงพื้นอย่างเคารพนบนอบ สีหน้าของแต่ละคนเต็มไปด้วยความศรัทธา

"ลุกขึ้นเถอะ"

หลินหยางยิ้มเล็กน้อย และโลกๆ มือ : "ต่อไปไม่ต้องมีพิธีรีตองอะไรมากมายเช่นนี้นะ ฉันไม่ชอบให้ทำอย่างนี้"

"ครับ ผู้นำพันธมิตร"

เจ้าเมืองหนานหลี่รีบกล่าว

"ช่วงนี้ที่พันธมิตรเป็นอย่างไรบ้าง?"

หลินหยางเดินเข้ามาในห้องโถงใหญ่ นั่งลงดื่มชาและเอ่ยถามออกมา

"ทุกอย่างเรียบร้อยดีครับ"

เจ้าเมืองหนานหลี่กล่าวด้วยความเคารพ : "ส่วนมากในตอนนี้ตระกูลเล็กใหญ่ในดินแดนแห่งความเงียบและความตายปรารถนาที่จะมาเข้าร่วมพันธมิตรด้วย! พันธมิตรชิงเซวียนของเราจึงเกือบจะปกครองดินแดนแห่งความเงียบและความตายทั้งหมดแล้ว"

"ปกครองดินแดนแห่งความเงียบและความตายเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว ส่ายหัวและกล่าวว่า : "นี่ไม่ใช่เรื่องที่ดี"

เจ้าเมืองหนานหลี่ตกตะลึง : "ผู้นำพันธมิตร นี่มันจะไม่ดีได้อย่างไร? ด้วยเหตุนี้ จะไม่มีใครสามารถต่อต้านพันธมิตรของเราได้ พวกเรามีอำนาจอยู่ในมือ มันไม่ดีหรอกเหรอ?"

"หากพวกคุณเป็นคนจัดการดูแล แน่นอนว่าจะเป็นเรื่องดี แต่หากพันธมิตรยิ่งใหญ่ขึ้น ในพันธมิตรจะต้องมีคนใช้อำนาจในมือแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตนอย่างแน่นอน อีกทั้งหากไม่มีภัยคุกคามจากโลกภายนอก คนส่วนใหญ่ในพันธมิตรจะเสพสุขกันอย่างเพลิดเพลิน และละเลยการฝึกฝนไป เมื่อเวลาผ่านไป จะต้องเกิดผลเสียอย่างแน่นอน"

หลินหยางกล่าว

"เอ่อ.....ผู้นำพันธมิตร เช่นนั้นฉันจะหยุดรับกองกำลังอื่นๆ ทันที!"

เจ้าเมืองหนานหลี่รีบกล่าว

"เวลานี้แล้วยังจะหยุดอะไรได้อีกล่ะ?"

หลินหยางส่ายหัว และกล่าวอย่างเย็นชา : "หากควรจะรับก็รับ ที่พวกเขาอยากเข้าร่วมพันธมิตรชิงเซวียน ก็เพียงเพราะว่ามีที่พึ่งพาก็จะทำอะไรได้ง่ายยิ่งขึ้น หากคุณปฏิเสธ มันจะทำให้คนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายที่ไม่ได้เข้าร่วมพันธมิตรชิงเซวียนเหล่านั้นเกิดความหวาดกลัว และหวาดหวั่นอยู่ตลอดเวลา"

"เช่นนั้นผู้นำพันธมิตรหมายความว่า....."

"เรื่องการประกาศรับคนใหม่ คุณให้คนอื่นไปจัดการเถอะ งานที่สำคัญที่สุดที่พวกคุณต้องทำในตอนนี้ ก็คือการสร้างกฎระเบียบในการจัดการดูแลพันธมิตรให้ครบถ้วนสมบูรณ์! เพื่อควบคุมทุกๆ คนในพันธมิตร ฉันแนะนำว่าทางที่ดีที่สุดคือให้ใช้กฎระเบียบของแดนมังกร เพื่อเป็นการลอกเลียนแบบ กฎระเบียบของแดนมังกรนั้นหนักแน่นอย่างมาก บางทีกลุ่มคนแต่ละกลุ่มอาจจะแตกต่างกัน แต่พวกคุณสามารถดำเนินการปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมได้"

หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เจ้าเมืองหนานหลี่ได้ยินเช่นนั้น ก็พยักหน้าอย่าเงียบ : "ก็ควรจะเป็นเช่นนั้น....."

"โดยสรุปก็คือ ฉันหวังว่าคนที่มาเข้าร่วมพันธมิตร จะไม่รังแกผู้ที่อ่อนแอกว่าจะไม่ฆ่าคนตามอำเภอใจ จะไม่กระทำความชั่วร้ายและผิดกฎหมาย แต่ใครก็ตามที่ในกฎของดินแดนแห่งความเงียบและความตาย จะต้องถูกจำคุก ถูกขับไล่ กระทั่งถูกประหารชีวิต โดยไม่สามารถอภัยได้ เข้าใจไหม?"

"ครับ ผู้นำพันธมิตร!"

เจ้าเมืองหนานหลี่รีบกล่าวทันที

หลินหยางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

ในเวลานี้ สมาชิกพันธมิตรคนหนึ่งได้วิ่งเข้ามา

"ผู้นำพันธมิตร คุณหม่าได้มาถึงแล้วครับ!"

"ให้เขาเข้ามา!"

ดวงตาทั้งคู่ของหลินหยางเป็นประกาย และรีบกล่าวออกมา

"ครับ"

ไม่นาน ชายวัยกลางคนสวมชุดสูทจอนผมสองข้างสีขาวก็เดินเข้ามาทันที

นั่นไม่ใช่ใครอื่น เขาคือหม่าไห่นั่นเอง

"ทำไมคุณถึงมาด้วยตัวเองเลยล่ะ?"

หลินหยางเห็นหม่าไห่ ก็อดที่จะยิ้มไม่ได้

"เมื่อทราบว่าประธานหลินจะกลับแดนมังกร ฉันจึงเข้ามาดูด้วยตนเอง และถือโอกาสสำรวจตรวจสอบดินแดนแห่งความเงียบและความตายด้วย"

หม่าไห่โค้งคำนับเล็กน้อย และกล่าวอย่างอ่อนน้อมว่า : "ประธานหลิน รถเตรียมพร้อมแล้วครับ อยู่ด้านนอก ท่านจะกลับไปตอนนี้เลยไหมครับ?"

"อืม ถึงเวลาแล้ว ฉันก็จะกลับไปเยี่ยมเยียนบ้านสักหน่อย"

หลินหยางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ลุกขึ้นและเดินออกไปด้านนอกโดยตรง

รถโรลส์รอยซ์คันหนึ่งจอดอยู่ด้านนอกสถานที่ตั้งพันธมิตร

หม่าไห่รีบวิ่งไปข้างหน้า และเปิดประตูให้

เมื่อหลินหยางเข้าไป รถก็ขับตรงออกไปจากดินแดนแห่งความเงียบและความตายโดยตรง.....

"อะไรนะครับ? ลดราคา?"

หม่าไห่ตกตะลึง และรีบกล่าวว่า : "ประธานหลิน ด้วยวิธีการนี้ เราก็แทบจะไม่ได้กำไรจากยาที่ผลิตออกมาเลยนะครับ"

"ไม่มีกำไรก็ไม่เป็นไร ที่ฉันผลิตยาเหล่านี้ออกมา เดิมทีก็ไม่ใช่เพื่อผลกำไร ยิ่งไปกว่านั้น ฉันยังมีใบสั่งยาใหม่ๆ อีก เราสามารถออกยาตัวใหม่เพื่อหากำไรได้ ส่วนยาเก่าๆ เหล่านี้ ก็ถือว่าเป็นผลประโยชน์ให้กับผู้ป่วยจำนวนมากก็แล้วกัน"

หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

หม่าไห่เงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถอนหายใจเบาๆ และพยักหน้า : "เช่นนั้นก็ดีครับ"

"ยังมีเรื่องอะไรอีกไหม?"

"เรื่องของกลุ่มพันธมิตรทางธุรกิจทางด้านนั้นครับ"

หม่าไห่กล่าวว่า : "เมื่อเร็วๆ นี้หลายๆ บริษัทได้รับการสนับสนุนเงินทุนของกลุ่มพันธมิตรทางธุรกิจให้เปิดกิจการในเมืองเจียงเฉิน ถึงแม้ว่าในด้านตลาดที่มุ่งเน้นของพวกเขาจะแตกต่างกันกับเรา แต่ว่า.....ฉันก็รู้สึกไม่ค่อยสบายใจสักเท่าไหร่"

"กลุ่มพันธมิตรทางธุรกิจเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้ว : "ได้ติดต่อกับไป๋ฮั่วสุ่ยแล้วหรือยัง?"

"ติดต่อแล้วครับ คุณไป๋บอกว่า บริษัทเหล่านี้ได้รับทุนมาจากกลุ่มพันธมิตรทางธุรกิจ เธอไม่สามารถทำอะไรได้ และองค์กรทางด้านนั้นสามารถข้ามผ่านเธอ และเปิดกิจการที่เมืองเจียงเฉินได้โดยตรง"

"องค์กรอะไรกัน? สอดแนมฉันงั้นเหรอ?"

"ประธานหลิน ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน"

"สรุปได้ว่าไม่ใช่เพื่อการหาผลกำไรอย่างแน่นอน หากเพื่อการหาผลกำไร องค์กรจะต้องไม่ข้ามผ่านกลุ่มพันธมิตรทางธุรกิจเช่นนี้"

หลินหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม : "ส่งคนไปตรวจสอบทันที"

"ชวี่เทียนกับกงซีหยุนได้ตรวจสอบแล้ว แต่ตรวจสอบมาเป็นเวลาครึ่งเดือน ก็ยังคงไม่ได้อะไร"

"จริงเหรอ?"

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น

"ประธานหลินครับ พวกเราใกล้ถึงเขตชายแดนแล้วครับ"

หม่าไห่มองไปข้างหน้า และกล่าวออกมา

รถค่อยๆ หยุดลง หม่าไห่กับหลินหยางลงจากรถเพื่อรับการตรวจสอบจากทหารชายแดน

เมื่อเห็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่หลินหยางห้อยติดตัวกับเอกสารรับรอง ทหารของชายแดนก็ทำความเคารพ และปล่อยผ่านไปทันที

รถได้มุ่งไปยังด้านหน้าต่อไป

แต่ขับไปได้ไม่กี่กิโลเมตร ก็ถูกขบวนรถจอดขวางอยู่.....