สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3856

"ยอมแล้วหรือยัง?"

หลินหยางเห็นว่าคนเหล่านี้มีเหงื่อเต็มใบหน้า ผู้ที่ถูกตระกูลมังกรขับไล่ เขาจึงกล่าวอย่างเย็นชา

"ยอมแล้ว! ยอมแล้ว....."

"นายท่าน เรายอมแล้ว....."

"ได้โปรดยั้งมือด้วยเถอะ....."

ทุกคนตะโกนอย่างตัวสั่นงันงก

หลินหยางจึงเพิกถอนพลังมังกร

เหล่าหู่และคนอื่นๆ นั่งเป็นอัมพาตอยู่บนพื้น และหายใจเหนื่อยหอบ มีท่าทางหยิ่งยโสเหมือนก่อนหน้านี้ซะที่ไหนกัน?

"พวกคุณยังไม่รีบเข้ามาขอขมาลาโทษนายท่านอีก?"

เหล่าหลงตะคอก

ผู้คนตัวสั่นงันงก รีบลุกขึ้นมา และคำนับต่อหลินหยาง

"นายท่าน พวกเรามีตาแต่หามีแววไม่ ที่ไม่ให้เกียรติท่าน นายท่านได้โปรดให้อภัยด้วย!"

"นายท่านได้โปรดให้อภัยด้วย!"

ทุกคนคุกเข่าอยู่บนพื้นและตะโกนกล่าว

"ลุกขึ้นเถอะ"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา

"ขอบคุณนายท่าน"

"เหล่าหลง มีเพียงแค่คนเหล่านี้เหรอ?"

หลินหยางเอ่ยถาม

"เอ่อ....."

เหล่าหลงเผยให้เห็นสีหน้าลำบากใจ

"ดูเหมือนว่าจะยังมีคนไม่ยอมมานะครับ?"

"นายท่าน พวกเขาส่วนใหญ่อยู่อย่างสงบสุขแล้ว จึงไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้งอีกต่อไป และได้หลอมรวมเข้ากับโลกฆราวาสอย่างสมบูรณ์แล้ว....."

เหล่าหลงกล่าว

"ฉันเข้าใจแล้ว"

หลินหยางพยักหน้า และกล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า : "ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ไม่ต้องเรียกรวมตัวคนเหล่านั้นแล้ว"

"ครับ"

เหล่าหลงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ในเวลานี้ หลินหยางได้ลุกขึ้นมา และเดินมาตรงหน้าเหล่าหู หามาและคนอื่นอย่างเคร่งขรึม จากนั้นก็หยิบป้ายคำสั่งออกมา

ทุกคนเงยหน้าขึ้น มองไปยังป้ายคำสั่งนั้น ทั้งหมดล้วนตกตะลึง

"นี่....นี่คือคำสั่งเทพมังกรใช่ไหม?"

"คำสั่งเทพมังกรจริงๆ เหรอ? นี่....นี่เป็นสิ่งที่แม้แต่หลงจื่อก็ไม่มีในครอบครองนะ!"

"ผู้สืบทอดเทพมังกร! เขาเป็นผู้สืบทอดเทพมังกรจริงๆ ด้วย!"

ครั้งนี้ ทุกๆ คนจึงไม่กล้าสงสัยหลินหยางอีกต่อไป!

"ฉันในฐานะผู้สืบทอดเทพมังกรขอประกาศว่า เหล่าหู่ หามา เหล่าเอ๋อ.....พวกคุณเป็นผู้ปราศจากมลทิน! นับจากนี้เป็นต้นไป พวกคุณกลับมาสู่สถานะคนตระกูลมังกรอีกครั้ง!"

เมื่อกล่าวคำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็น้ำตาคลอเบ้า ด้วยความตื้นตันใจ ทั้งหมดคุกเข่าลงบนพื้น และคำนับต่อหลินหยาง

"ขอบพระคุณ! ขอบพระคุณผู้สืบทอดเทพมังกร!"

"พวกเราปราศจากมลทินแล้ว พวกเราปราศจากมลทินแล้ว!"

"ดีเหลือเกิน! ในที่สุดเราก็ได้เป็นคนของตระกูลมังกรอีกครั้งหนึ่ง!"

ถึงแม้ว่าคนเหล่านี้จะถูกขับไล่ออกมาจากตระกูลมังกรเกือบร้อยปีแล้ว แต่ในท้ายที่สุดพวกเขาก็ยากที่จะเข้าสู่โลกฆราวาสได้

พวกเขายังคงมีตระกูลมังกรอยู่ในใจ

นั่นคือบ้านเกิดของพวกเขา เป็นสถานที่ที่พวกเขาเติบโตขึ้นมา

ใครจะตัดใจจากถิ่นฐานบ้านเกิดได้อย่างง่ายดายล่ะ?

ทุกๆ คนหลั่งน้ำตา

นี่คือช่วงเวลาที่พวกเราเฝ้าฝันถึงมาตลอด

หลินหยางจ้องมองคนเหล่านี้อย่างเงียบสงบ

ผ่านไปครู่หนึ่ง พวกเขาจึงหยุดร้องไห้

"นายท่าน ท่านเรียกพวกเรามา จะต้องมีธุระให้ทำอย่างแน่นอน ท่านได้โปรดสั่งกำชับมาเถอะ แม้จะต้องบุกน้ำลุยไฟ พวกเราจะไม่บ่ายเบี่ยงเลย!"

เหล่าหู่คุกเข่าข้างเดียว คารวะและกล่าว

"ฉันมีเรื่องที่จะต้องจัดการจริงๆ แต่ฉันไม่ได้ต้องการให้พวกคุณไปทำอย่างแน่นอน"

หลินหยางกล่าวอย่างเย็นชา : "ไม่ใช่ว่าฉันหยิ่งยโสหรอกนะ แต่เรื่องของฉัน มันอันตรายมาก สิ่งที่ฉันต้องจัดการ มันหาได้ยากในโลกนี้ ฉะนั้นฉันจะให้สิทธิ์พวกคุณในการเลือก พวกคุณจะจากไปก็ได้ หรือกลับไปยังชีพจรมังกรใต้ดินก็ได้ หรือจะอยู่ที่โลกฆราวาสต่อไปก็ได้ แล้วแต่พวกคุณเลย!"

ทุกๆ คนได้ยินเช่นนั้น ก็มองหน้ากันไปมา

"นายท่าน ท่านต้องการจัดการอะไรเหรอ?"

หามาเอ่ยถามอย่างระมัดระวัง

หลินหยางเงียบไม่พูดจา

เหล่าหลงมองไปที่เขาด้วยสีหน้างุนงง อย่างไรก็ตามเหล่าหลงก็ไม่ทราบถึงการเลือกของหลินหยางเช่นกัน

แต่ก็ได้ยินหลินหยางพูดออกมาง่ายๆ สองคำ

"องค์กร!"

ภายในตำหนักมังกรที่ชำรุดทรุดโทรม

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน