สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3863

เมื่อเห็นหลินหยางบุกจู่โจมเข้ามา แรงกดดันของทุกคนก็พุ่งสูงขึ้น ภายใต้การปราบปรามด้วยพลังมังกรที่แท้จริงอันน่าเกรงขามของเขา กระทั่งการหายใจของคนเหล่านี้ก็ยากลำบากขึ้นมา

แต่พวกเขาไม่ได้ถอยหนี แต่กลับแสดงฝีมือออกมาอย่างรวดเร็ว

"ขวางเขาเอาไว้!"

"ใช้อุปกรณ์ขับไล่ เพื่อกำจัดพลังเหล่านี้!"

"ครับ!"

ทุกคนตะโกนขึ้นมาตามๆ กัน

เห็นเพียงเสื้อผ้าบนร่างกายของเขาได้ส่องแสงสีน้ำเงินออกมา

แสงเหล่านี้ราวกับระลอกคลื่น ที่แพร่กระจายไปโดยรอบ

หลินหยางถูกปกคลุมด้วยระลอกคลื่นทันที เขารู้สึกว่าพลังมังกรที่แท้จริงภายในร่างกายคล้ายกับได้รับแรงสกัดกั้น จนเคลื่อนไหวได้ช้าเป็นอย่างมาก

หลินหยางหายใจถี่ขึ้นมาทันที

แต่พลังของตนเองเป็นพลังบรรพบุรุษของตระกูลมังกร เป็นพลังต้นกำเนิดของตระกูลมังกรนะ

คาดไม่ถึงเลยว่ามันจะถูกจำกัดด้วยอุปกรณ์ขององค์กร ถึงแม้จะส่งผลกระทบไม่มาก แต่ถ้าหากเป็นพลังมังกรธรรมดาทั่วไป เกรงว่าในเวลานี้คงจะถูกสกัดกั้นไปถึงเจ็ดแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว

หลินหยางแสดงความไม่พอใจ พยายามต้านทานระลอกคลื่นนี้ และพุ่งเข้าสังหารทุกคน

"ตายซะ!"

หลินหยางคำรามด้วยความโกรธเคือง และยกฝ่ามือขึ้นมา

พลังมังกรที่แท้จริงอันไม่มีที่สิ้นสุดกลายเป็นคมดาบ และฟันเข้าไปยังคนเหล่านี้

พลังเหล่านี้เพียงพอที่จะฉีกช่องว่างออกจากกัน ได้ทะลวงผ่านร่างของพวกเขาในชั่วพริบตา

ทุกคนหยุดการเคลื่อนไหวในทันที และถูกหลินหยางสังหารโดยตรง

หลินหยางไม่ลังเลใจแม้แต่น้อย และไล่ตามคนขององค์กรที่หลบหนีไปในทันที

แต่ในขณะที่เขากำลังจะออกไป

ครืน!

ครืน!

ครืน.....

จู่ๆ ผืนดินใต้ฝ่าเท้าของเขาก็แตกแยกออก จากนั้นมือที่กลายเป็นแม็กมาอันน่าสะพรึงกลัวก็ยื่นออกมาจากรอยแตกแยกนั้น และคว้าเท้าทั้งคู่ของหลินหยางโดยตรง

หลินหยางถูกบีบบังคับให้หยุดลง

เขาจึงหันกลับไปมอง

นั่นก็คือหั่วจุน

เห็นเพียงร่างที่บกพร่องของเขาเริ่มฟื้นตัวขึ้นมาอย่างช้าๆ และสิ่งที่คล้ายแม็กมาจำนวนมากได้ปรากฏบนร่างของเขา ซึ่งสิ่งเหล่านี้ได้ซ่อมแซมส่วนที่เสียหายบนร่างของเขาอย่างบ้าคลั่ง

ฉากนี้ ทำให้คนขนลุก

นี่มันวิธีการอะไรกัน?

รูม่านตาของหลินหยางสั่นสะท้านทันที

เขาไม่เคยพบเห็นเรื่องแปลกพิลึกเช่นนี้มาก่อน

ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ตรงหน้า ไม่ได้สร้างมาจากเลือดเนื้อ แต่กลับกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ใช้แม็กมาในการสร้างมากกว่า

ไม่สนใจแล้ว

หลินหยางยื่นมือออกไป พยายามตัดมือแม็กมาที่ฉุดรั้งเท้าทั้งคู่ของตนเองเอาไว้ออก

ครืน!

แม็กมาถูกตัดขาด

หลินหยางหันหลังกลับและพุ่งตัวไปยังประตูทางเข้าออก

แต่ในวินาทีต่อมา

ฟิ้วๆๆๆ ....

แม็กมาที่ราวกับหนวดจำนวนนับไม่ถ้วนได้พันล้อมรอบหลินหยาง

"คุณหนีไปไม่ได้หรอก!"

หั่วจุนคำรามออกมา สิ่งมีชีวิตที่ราวกับหนวดได้พันล้อมรอบเขา

หลินหยางกวัดแกว่งพลังแห่งสวรรค์ที่แท้จริงอย่างต่อเนื่อง เพื่อทำการตัดหนวดแม็กมาเหล่านี้

แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะไม่มีที่สิ้นสุด ไม่ว่าหลินหยางจะจัดการอย่างไร ก็ไม่อาจทำลายพวกมันได้ทั้งหมด

"พลังเปลวไฟของฉันเทียบกับปรมาจารย์เทพเพลิงของคุณไม่ได้ก็จริง แต่ว่า คุณก็ไม่อาจอาศัยปรมาจารย์เทพเพลิงในการสังหารฉันได้เหมือนกัน! เพราะว่าตัวฉันเองก็คือเปลวไฟ ฉันไม่อาจเอาชนะคุณได้ แต่ฉันสามารถถ่วงเวลาคุณได้! หมอเทวดาหลิน โฉมหน้าที่แท้จริงของคุณ จะต้องถูกเปิดเผยในไม่ช้าก็เร็ว และคุณ ก็จะต้องถูกองค์กรของพวกเราทำลาย! คุณหนีไม่พ้นหรอก! ฮ่าๆๆๆ ...."

หั่วจุนหัวเราะเสียงดัง

หลินหยางเงียบไม่พูดจา ดวงตาทั้งคู่จ้องเขม็งมองหั่วจุน

มีหั่วจุนถ่วงเวลาเอาไว้ ต่อให้เขาอยากจะไล่ตามคนคนนั้นขององค์กรไป ก็เห็นชัดว่ามันเป็นไปไม่ได้

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ฉันก็จะต้องฆ่าคุณเสียก่อน!"

หลินหยางกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า

"ต้องการจะฆ่าฉันเหรอ มันไม่ง่ายแบบนั้นหรอก!"

หั่วจุยิ้มเยาะ

"ในเมื่อไฟประหลาดสังหารคุณไม่ได้ แล้วความเย็นล่ะ?"

หลินหยางกล่าวอย่างเยือกเย็น จากนั้นจึงยกมือขึ้นอย่างช้าๆ เห็นเพียงมือของเขาที่ถูกเปลวไฟปกคลุมนั้น ได้ถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็งทันที

ในชั่วพริบตา อุณหภูมิในพื้นที่ทั้งหมดได้ลดลงอย่างรวดเร็ว

หั่วจุนตกตะลึง มองหลินหยางอย่างไม่อยากจะเชื่อ

แต่หั่วจุนในเวลานี้แทบจะบุกทะลวงทุกสิ่งทุกอย่าง และไม่อาจขัดขวางได้

สามารถผ่านไปทุกที่ ด้วยคลื่นความร้อนอันมหาศาล

กำแพงน้ำแข็งหนาถูกทุบออกเป็นเสี่ยงๆ

หั่วจุนที่ถูกปกคลุมด้วยไฟได้พุ่งไปยังตรงหน้าหลินหยาง จากนั้นก็อ้าแขนทั้งคู่ออก และโอบหลินหยางเอาไว้โดยตรง

"กลายเป็นเถ้าถ่านในเปลวไฟไปพร้อมกับฉันเถอะ"

หั่วจุนคำรามออกมา และเริ่มใช่พลังเปลวไฟสูงสุดทันที

ในชั่วพริบตา เปลวไฟก็ปะทุออกมาจากร่างของคนทั้งสอง และเปลวไฟก็ทะลุผ่านเพดาน และพุ่งขึ้นไปยังชั้นบนโดยตรง

และพลังเปลวไฟอันมหาศาลที่น่าตื่นตกใจ ได้เติมเต็มไปทั่วทั้งชั้น

หินถูกเผาจนกลายเป็นก้อนกรวด

ทุกสิ่งทุกอย่าง ถูกปกคลุมไปด้วยเปลวไฟ

ฉากทั้งหมดเปรียบเสมือนนรกบนดิน

แต่ทว่า.....หลินหยางกลับมีสีหน้าเรียบเฉย

"ในเมื่อฉันมีปรมาจารย์เทพเพลิง แล้วจะหวาดกลัวต่อพลังเปลวเพลิงเล็กๆ น้อยๆ เช่นนี้ของคุณได้อย่างไรกัน?"

"ฉันรู้ดีว่า....ฉันอาจจะฆ่าคุณไม่ได้ แต่เพียงแค่ตัดกำลังของคุณได้ เพื่อถ่วงเวลาให้กับคนของฉัน ให้เขาได้ส่งข่าวกลับไปยังองค์กร คุณก็จะต้องได้ลงนรกอย่างแน่นอน ฮ่าๆๆๆ ....."

หั่วจุนหัวเราะเสียงดัง

แต่หลินหยางกลับส่ายหน้า

"ข่าวนี้ ส่งกลับไปยังองค์กรไม่ได้หรอก เกรงว่า คุณอาจจะต้องตายฟรี "

หั่วจุนตกตะลึง

ควับ

เห็นเพียงแค่จู่ๆ มือของหลินหยางก็วางลงบนไหล่ของหั่วจุน

"คุณจะใช้เปลวไฟกำจัดฉันอย่างนั้นเหรอ? ก็ได้ ฉันก็จะใช้เปลวไฟกำจัดคุณเหมือนกัน"

"ปรมาจารย์เทพเพลิงของคุณนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ แต่ตอนนี้ร่างกายของฉันได้กลายเป็นเปลวไฟไปโดยสิ้นเชิงแล้ว ไม่ว่าจะใช้ไฟแบบไหน ก็ไม่อาจเผาฉันได้หรอก"

หั่วจุนยิ้มมอย่างโหดเหี้ยม

"แล้วถ้าใช้เปลวไฟที่สร้างจากน้ำแข็งล่ะ?"

จู่ๆ หลินหยางก็กล่าวถามขึ้นมา

เพียงแค่พูดคำนี้ออกมา สีหน้าของหั่วจุนก็เปลี่ยนไปทันที มองไปยังหลินหยางอย่างไม่อยากจะเชื่อ คล้ายกับว่าไม่ค่อยเข้าใจความหมายในคำพูดนี้ของหลินหยาง

ในเวลานี้ จู่ๆ หลินหยางก็ลืมตาขึ้นมา ดวงตาข้างหนึ่งมีสีขาวราวกับหิมะ อีกข้างหนึ่งร้อนผ่านราวกับไฟ

และในร่างกายของเขา ก็ค่อยๆ ส่งพลังที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิงออกมา.....