สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3889

"เปิดแล้ว!"

ชิวจิ้นหร่านมองไปบนยอดเขาด้วยความดีอกดีใจ

"ออกคำสั่งไปว่า ให้ทุกคนเตรียมความพร้อม เพื่อเข้าไปสนับสนุนคนของทีมรักษาความสงบทุกเมื่อ!"

เฉียวปู้อี้กล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม

"รับทราบ!"

ชิวจิ้นหร่านส่งคนไปดำเนินการทันที

ส่วนหลี่หว่านหรงก็ขมวดคิ้วอย่างต่อเนื่อง ด้วยสีหน้าที่ไม่น่าดู

เห็นได้ชัดว่า เธอไม่ชื่นชอบการเข่นฆ่าโรมรันนี้

ด้านล่างเกิดความสับสนอลหม่านกันขึ้นมา

คนของพันธมิตรชิงเซวียนต่างก็จู่โจมสังหารไปยังทีมรักษาความสงบ

แต่ในชั่วพริบตาที่ทีมรักษาความสงบระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา คนของพันธมิตรชิงเซวียนนับร้อยคนที่เข้าไปล้อมเมื่อครู่นี้ ได้ถูกพลังของอีกฝ่ายสั่นสะเทือนจนถอยกลับมาโดยตรง

ในชั่วพริบตา คนของพันธมิตรชิงเซวียนที่อยู่ทางด้านนี้ต่างก็ล้มกระเด็นกระดอน และตกอยู่ในที่นั่งลำบาก

แต่ทว่าพวกเขากลับไม่ถูกทำให้ตายทั้งเป็น ซึ่งกล่าวได้ว่าเกินความคาดหมายของทีมรักษาความสงบเหล่านี้

ต้องเข้าใจว่า ถ้าหากเป็นคนธรรมดาทั่วไปของดินแดนแห่งความเงียบและความตาย ก็คงจะไม่อาจต้านทานพลังของทีมรักษาความสงบได้ การถูกสั่นสะเทือนเพียงเล็กน้อย ถึงแม้จะไม่ตาย ก็จะต้องล้มลงกระอักเลือด ผิวหนังกล้ามเนื้อฉีกขาด และหมดสติไป

ถึงอย่างไรคู่ต่อสู้ของทีมรักษาความสงบก็คือผู้แข็งแกร่งของชีพจรมังกร คนของดินแดนแห่งความเงียบและความตายเมื่ออยู่ตรงหน้าคนของชีพจรมังกร ก็เปรียบเสมือนมดฝูงหนึ่ง ไหนเลยจะสามารถนำมาเทียบกับสมาชิกทีมรักษาความสงบที่เป็นกองกำลังขององค์กรได้?

แต่คนของพันธมิตรชิงเซวียนเหล่านี้ คาดไม่ถึงว่าจะเพียงแค่ล้มลง และเห็นได้ชัดว่าไม่ได้รับบาดเจ็บมากนัก

ฉากนี้ ทำให้คนรู้สึกคาดไม่ถึงจริงๆ ....

"การเพิ่มระดับความแข็งแกร่งของเข็มเงินเหล่านี้ มหาศาลขนาดนี้เลยเหรอ?"

คนของทีมรักษาความสงบคนหนึ่งกล่าวด้วยความตื่นตกใจ

"อย่าไปสนใจให้มากนักเลย จับกุมตัวหมอเทวดาหลินก่อนแล้วค่อยว่ากัน!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบตะโกน ด้วยพลังที่มีทั้งหมด และมุ่งหน้าไปยังหลินหยาง ราวกับเสือที่ลงจากภูเขา

แต่หลินหยางกลับมีสีหน้าเย็นชา จ้องมองสมาชิกทีมรักษาความสงบที่พุ่งเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย และใจเย็นเป็นอย่างมาก

ฉากนี้ทำให้คนของทีมรักษาความสงบรับรู้ได้ถึงความผิดปกติ

การแสดงออกของหลินหยางสงบนิ่งเกินไปแล้ว

นี่มันเกิดอะไรขึ้น? หรือว่าทีมรักษาความสงบกดดันเขาไม่มากพอ?

เป็นไปไม่ได้ ไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดบนโลกใบนี้ก็เกรงว่าจะไม่อาจเพิกเฉยต่อวิธีการของทีมรักษาความสงบได้

"หึ ฝืนเหรอ? แล้วฉันจะทำให้คุณต้องเสียใจ!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบตะโกนขึ้นมา: "อานุภาพกดดัน!"

"เปิด!"

สมาชิกทีมรักษาความสงบทั้งหมดตะโกนตามๆ กัน

การบีบบังคับอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่มีใครเทียบได้ตกอยู่กับหลินหยางในชั่วพริบตา

ทันใดนั้น พื้นที่โดยรอบของเขาก็เกิดการบิดเบี้ยวโดยตรง ผืนดินที่อยู่ใต้ฝ่าเท้าก็กลายเป็นฝุ่นผงในทันที และทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่โดยรอบก็ถูกแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวก็สั่นสะเทือนจนกลายเป็นผุยผง

แทบไม่อยากจะจินตนาการว่าเมื่ออานุภาพกดดันตกกระทบร่างของคนธรรมดาทั่วไป จะน่าสยดสยองขนาดไหน

เกรงว่าแม้แต่อาคารร้อยชั้นที่ถล่มลงมาจากความสูงหนึ่งหมื่นเมตร ก็ไม่อาจสร้างผลกระทบอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้

แต่ทว่า....หลินหยางต้านทานได้

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ร่างกายเพียงแค่สั่นไหวเล็กน้อย แต่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม และไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย

"อะไรกัน?"

ทุกคนตกตะลึงในชั่วพริบตา

"คาด....คาดไม่ถึงว่าเขาจะสามารถต้านทานอานุภาพกดดันที่พวกเราร่วมมือกันทำได้อย่างนั้นเหรอ?"

"แต่นี่คือแรงกดดันที่รวมกันจากพลังของพวกเราทั้งห้าคน ซึ่งสามารถบดขยี้ช้างขนาดมหึมาจนกลายเป็นผุยผงได้เลยนะ คาดไม่ถึงว่าเขาจะเพิกเฉยอย่างนั้นเหรอ?"

"คนคนนี้ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ!"

"พวกคุณยังประหลาดใจอะไรกันอีก? ทักษะทางการแพทย์ของคนคนนี้ไร้เทียมทาน จะต้องใช้พรสวรรค์และคุณสมบัติของกล้ามเนื้อจำนวนนับไม่ถ้วนอย่างแน่นอน อย่าประมาท ร่วมมือกัน ปราบเข้าให้ได้ก่อน ถ้าหากมันเปลืองแรง ก็สังหารเขาซะ"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบกล่าวอย่างเยือกเย็น จากนั้นก็หยิบกระบี่อ่อนออกมาจากเอวทันที และฟันไปยังหลินหยาง

เมื่อกระบี่อ่อนจู่โจมออกมา คาดไม่ถึงว่าชั้นผิวภายนอกจะมีรังสีสะท้อนสีทองออกมาโดยรอบ

อย่างไม่ชัดเจน กระบี่อ่อนนั้นคล้ายกับกลายเป็นงูทองที่ปราดเปรียว จู่โจมไปยังหลินหยาง

"งูทองเริงระบำ!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบคำรามออกมา

กระบี่อ่อนอันแปลกประหลาดส่องรัศมีอันแวววาวออกมา

งูทองนั้นราวกับสิ่งมีชีวิต มันพันล้อมเข้ามายังหลินหยาง

ในเวลาเพียงชั่วพริบตา มันก็พันรอบหลินหยางสามรอบ

แต่ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเหตุการณ์นี้ หลินหยางกลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ในทางกลับกันเขาเพียงแค่ขยับร่างกายเบาๆ

ผิวหนังและกล้ามเนื้อผสานกันอย่างรวดเร็วเหมือนดังเดิม ราวกับว่าไม่เคยได้รับบาดเจ็บมาก่อน

ในเวลาเพียงชั่วพริบตา รอยกระบี่อันน่าสะพรึงกลัวนั้นได้มลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

"อะไรกัน?"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบหายใจถี่ขึ้นมาทันที เขาแทบไม่อยากจะเชื่อ

เพียงแต่ไม่นานเขาก็รู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อย จากนั้นจึงพยักหน้าอย่างต่อเนื่องและกล่าวว่า: "สมกับที่เป็นหมอเทวดาหลินจริงๆ ทักษะทางการแพทย์นี้ ช่างล้ำเลิศ น่าเลื่อมใสจริงๆ!"

"ในเมื่อคุณรู้ว่าทักษะทางการแพทย์ของฉันไร้เทียมทาน ก็น่าจะรู้ว่าตราบใดที่ไม่สามารถสังหารฉันได้ในครั้งเดียว เช่นนั้นคุณก็จะไม่อาจกำจัดฉันได้อีกตลอดกาล!"

"วางใจเถอะ หมอเทวดาหลิน วิธีการสังหารในครั้งเดียวนั้น พวกเรามี แล้วก็มีมากมายซะด้วย!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบยิ้มเยาะ

"เช่นนั้นฉันก็อยากจะเปิดหูเปิดตาซะหน่อย!"

"ดีมาก ฉันจะทำให้คุณได้สมปรารถนา!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบยกมือทั้งสองขึ้นทันที ตรงหน้าของหลินหยาง

ทันใดแขนเสื้อที่มือทั้งสองของเขาก็ระเบิดออก และแขนของเขาก็ลอยไปในอากาศ แต่แขนของเขานั้นไม่ธรรมดา มันถูกปกคลุมด้วยสนับข้อมือสีขาวทั้งสองข้าง

เมื่อสนับข้อมือปรากฏขึ้น พลังอันลึกลับและน่าสะพรึงกลัวก็ได้ปรากฏขึ้น บนผิวของสนับข้อมือได้ปรากฏตราประทับจำนวนมาก

เห็นได้ชัดว่า นี่คือเครื่องมือขององค์กร

หลินหยางหลับตาเอรับรู้เล็กน้อย แล้วจึงกลล่าวอย่างนิ่งๆ ว่า: "กลิ่นของผงจื่อเทียน อีกทั้ง....ไม่ใช่ผงจื่อเทียนธรรมดาทั่วไป!"

"เฮ้? คาดไม่ถึงว่าคุณจะรู้จักผงจื่อเทียนด้วย?"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบตกใจเป็นอย่างมาก แล้วจึงตะโกนด้วยความโมโหว่า: "บอกว่า ใครเป็นคนบอกคุณเรื่องผงจื่อเทียน"

"ทำไม? จะต้องให้คนอื่นเป็นคนบอกฉันด้วยเหรอ? ดินแดนแห่งความเงียบและความตายของพวกเรามีเขตเหมืองแร่จื่อเทียน พวกเราจะขุดกันเองไม่ได้เลยเหรอ?"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ

"คุณ....หึ ปากแข็งไปเถอะ หวังว่าอีกสักครู่คุณจะยังปากแข็งแบบนี้นะ!"

หัวหน้าทีมรักษาความสงบตะโกนอย่างเยือกเย็น: "ตอนนี้ ฉันจะทำให้คุณได้รับรู้ว่าเครื่องมือขององค์กรของพวกเรานั้นน่าสะพรึงกลัวแค่ไหน"

"ฉันก็ตั้งตารอว่าหลังจากที่แร่มังกรจื่อเทียนกลายเป็นผงแล้ว มันจะสามารถให้พลังงานได้มากแค่ไหนกัน"

หลินหยางกล่าวอย่างเยือกเย็น

เพียงแค่ทีมรักษาความสงบได้ฟัง สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที

"คุณรู้จักแม้กระทั่งแร่มังกรจื่อเทียนเลยเหรอ?"