วันต่อมา
ชิวจิ้นหร่านตะบึงขี่ม้า บุกเข้าจู่โจมสำนักงานใหญ่พันธมิตรชิงเซวียนทันที
เธอควบม้าตลอดทาง ชิวจิ้นหร่านไม่กล้าหยุดแม้แต่วินาทีเดียว ในใจของเธอเต็มไปด้วยความกังวลใจ
หมอเทวดาหลินจะยอมรับการตัดสินคดีแบบนี้เหรอ?
เกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอก!
น่าเสียดายที่หมอเทวดาหลินไม่รู้ว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่
การมาของชิวจิ้นหร่านทำให้คนพันธมิตรชิงเซวียนเต็มไปด้วยระมัดระวัง
หลังจากแสดงเจตนารมย์ที่มาครั้งนี้แล้ว เจ้าสำนักเซียงหยุนก็มาพาชิวจิ้นหร่านไปที่ห้องประชุมด้วยตัวเองทันที
ตอนนี้หลินหยางกำลังนั่งดื่มชาอยู่ในห้องประชุม
เขาสวมเสื้อสีขาว นั่งอยู่อย่างสงบทางด้านนั้นราวกับจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน นัยน์ตาของเขานิ่งมากจนคนไม่รู้ว่าเขากำลังคิดและรู้สึกอะไรอยู่
ชิวจิ้นหร่านหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง: “หมอเทวดาหลิน นี่คือคำสั่งที่ท่านฮวงจิ่งให้เอามาให้คุณ เขาสั่งให้คุณไปยอมรับคำตัดสินคดีที่องค์กรสาขาดินแดนแห่งความเงียบและความตาย!”
พูดจบ เธอก็เปิดคำสั่งให้หลินหยางดู
คำพูดเหล่านี้ ทำให้ผู้แข็งแกร่งพันธมิตรชิงเซวียนทั้งหมดชักดาบขึ้นมา บรรยากาศตอนนี้ร้อนระอุ พวกเขาต่างจ้องมองชิวจิ้นหร่านด้วยความเดือดดาล
ชิวจิ้นหร่านตื่นเต้นกดดันมาก
หลังจากเห็นทีมรักษาความสงบพ่ายแพ้พันธมิตรชิงเซวียน เธอยิ่งไม่กล้าดูถูกคนเหล่านี้เลย
“หยุด!”
หลินหยางวางแก้วชาลง แล้วพูดขึ้น
ทุกคนถึงได้วางอาวุธลง แต่ความเดือดดาลในแววตายังคงกระเพื่อมไม่ลดละ
“ผมจำไม่ได้ว่าฝ่ายของพวกคุณมีคนไหนชื่อฮวงจิ่ง”
หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“นั่นคือนายท่านของพวกเราที่ข้างบนเพิ่งจะส่งมา ตำแหน่งของเขาหมอเทวดาหลินอาจจะไม่รู้ มีชื่อว่า: “ผู้ขจัดภัยพิบัติ!”
ชิวจิ้นหร่านพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม
“ผู้ขจัดภัยพิบัติ?”
หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม
“ดูเหมือนว่าหมอเทวดาหลินจะเคยได้ยินตำแหน่งนี้?”
“คาดไม่ถึงว่าองค์กรจะให้ความสำคัญกับผม แม้แต่ผู้ขจัดภัยพิบัติยังส่งมา”
หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
เขาให้คนรวบรวมข้อมูลเกี่ยวองค์กรอยู่ตลอด ผู้ขจัดภัยพิบัติชื่อนี้ เคยปรากฎได้ยินอยู่ไม่กี่ครั้ง แต่ไม่กี่ครั้งที่ปรากฎนี้มักจะมีแต่เรื่องสำคัญขององค์กร ไม่รู้อิทธิพลเขาแข็งแกร่งกว่าทีมรักษาความสงบถึงระดับไหนแล้ว
ส่วนฝีมือ ก็ไม่ต้องพูดเยอะ
ทีมรักษาความสงบใช้กำลังเพื่อรักษาความสงบ ถ้าเป็นผู้ขจัดภัยพิบัติ ก็คือใช้พลังบริสุทธิ์ทำความสะอาดสิ่งสกปรกบนโลกนี้
คนประเภทนี้ ทำให้องค์กรสามารถสั่งสังหารคนได้ตามใจชอบ
หลินหยางกวาดสายตามองคำสั่ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ผมรู้แล้ว คุณกลับไปเถอะ”
ชิวจิ้นหร่านตะลึง คิดไม่ถึงว่าหมอเทวดาหลินจะตอบโต้แบบเรียบง่ายเช่นนี้ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า: “หมอเทวดาหลินพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง? หรือว่า คุณไม่คิดจะตามไปกับฉัน?”
“ผมมีความผิดอะไรเหรอ? ทำไมต้องตัดสินคดีผม?”
“เรื่องทีมรักษาความสงบ มันชัดเจนอยู่แล้ว คุณพูดกับฉันว่าไม่มีความผิด มันไม่มีประโยชน์อะไรหรอก นอกจากท่านผู้ขจัดภัยพิบัติจะคิดว่าคุณไม่มีความผิดเอง”
“งั้นก็บอกให้เขามาหาผมที่นี่ ที่เรียกว่าตัดสินคดี ผมก็อยากจะดูเหมือนกันว่าเขามีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้ไหม ผมคือพลเมืองของประเทศมังกร ถ้าผมฝ่าฝืนกฎหมายประเทศมังกร ผมจะยอมรับคำตัดสินคดีของประเทศมังกร องค์กรของพวกคุณมีสิทธิอะไรมาทำแบบนี้? หรือว่า ประเทศมังกรเป็นขององค์กรพวกคุณเหรอ?”
หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา
แข็งแกร่งมาก งานหิน
ชิวจิ้นหร่านสีหน้าเปลี่ยน สูดหายใจเข้าลึกๆ และเอ่ยปากพูดว่า: “ในเมื่อหมอเทวดาหลินไม่ยอมไปรับคำตัดสินคดีที่สาขาพวกเรา งั้นดี เดี๋ยวฉันจะกลับไปรายงานสถานการณ์กับทางท่านผู้ขจัดภัยพิบัติ แต่หมอเทวดาหลินฉันมีเรื่องอยากจะเตือนคุณหน่อย”
“พูดมา”
“ท่านเฉียวได้รับการลงโทษของท่านผู้ขจัดภัยพิบัติแล้ว ตอนนี้ถูกคุมขังอยู่ จุดจบดูท่าจะไม่ค่อยดี คุณ…น่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไรนะ?”
ชิวจิ้นหร่านพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นหมุนตัวหมายจะเดินไป
“หยุดก่อน”
จู่ๆหลินหยางก็พูดขึ้น
“หมอเทวดาหลินคิดได้อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว?”
ชิวจิ้นหร่านหันหน้ามาถาม
แต่หลินหยางกลับส่ายหน้าไปมา พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “บอกผู้ขจัดภัยพิบัติ เขาไม่มีสิทธิมาตัดสินคดีผม ถ้าหากมาวุ่นวายเหมือนกับทีมรักษาความสงบนั้น ผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นรับผิดชอบเอง!”
“พูดแบบนี้จริงๆเหรอ?”



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา
ทำไมขาดๆหายๆ...
อยากอ่านต่อครับ...
ลงวันละ10ตอนไม่ได้เหรคับ 5ตอนมันน้อยไป กว่าจะอ่านจบลืมหมดพอดี...
อ่านสนุกนางเอกค่อนข้างโง่ซื่อบื้อ...
อยากอ่านต่อ...
เขียนดีอ่านสนุกครับ...
D...
ทำไมบางตอนเนื้อหาหายไปหมดเหลืออยู่แค่ไม่ถึง6บรรทัดเลย...
หลินหยาง...ผมอยากบอกว่า คุณมันกระจอก 5555...
บทหาย...