สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3897

วันต่อมา

ชิวจิ้นหร่านตะบึงขี่ม้า บุกเข้าจู่โจมสำนักงานใหญ่พันธมิตรชิงเซวียนทันที

เธอควบม้าตลอดทาง ชิวจิ้นหร่านไม่กล้าหยุดแม้แต่วินาทีเดียว ในใจของเธอเต็มไปด้วยความกังวลใจ

หมอเทวดาหลินจะยอมรับการตัดสินคดีแบบนี้เหรอ?

เกรงว่าจะเป็นไปไม่ได้หรอก!

น่าเสียดายที่หมอเทวดาหลินไม่รู้ว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับอะไรอยู่

การมาของชิวจิ้นหร่านทำให้คนพันธมิตรชิงเซวียนเต็มไปด้วยระมัดระวัง

หลังจากแสดงเจตนารมย์ที่มาครั้งนี้แล้ว เจ้าสำนักเซียงหยุนก็มาพาชิวจิ้นหร่านไปที่ห้องประชุมด้วยตัวเองทันที

ตอนนี้หลินหยางกำลังนั่งดื่มชาอยู่ในห้องประชุม

เขาสวมเสื้อสีขาว นั่งอยู่อย่างสงบทางด้านนั้นราวกับจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน นัยน์ตาของเขานิ่งมากจนคนไม่รู้ว่าเขากำลังคิดและรู้สึกอะไรอยู่

ชิวจิ้นหร่านหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง: “หมอเทวดาหลิน นี่คือคำสั่งที่ท่านฮวงจิ่งให้เอามาให้คุณ เขาสั่งให้คุณไปยอมรับคำตัดสินคดีที่องค์กรสาขาดินแดนแห่งความเงียบและความตาย!”

พูดจบ เธอก็เปิดคำสั่งให้หลินหยางดู

คำพูดเหล่านี้ ทำให้ผู้แข็งแกร่งพันธมิตรชิงเซวียนทั้งหมดชักดาบขึ้นมา บรรยากาศตอนนี้ร้อนระอุ พวกเขาต่างจ้องมองชิวจิ้นหร่านด้วยความเดือดดาล

ชิวจิ้นหร่านตื่นเต้นกดดันมาก

หลังจากเห็นทีมรักษาความสงบพ่ายแพ้พันธมิตรชิงเซวียน เธอยิ่งไม่กล้าดูถูกคนเหล่านี้เลย

“หยุด!”

หลินหยางวางแก้วชาลง แล้วพูดขึ้น

ทุกคนถึงได้วางอาวุธลง แต่ความเดือดดาลในแววตายังคงกระเพื่อมไม่ลดละ

“ผมจำไม่ได้ว่าฝ่ายของพวกคุณมีคนไหนชื่อฮวงจิ่ง”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“นั่นคือนายท่านของพวกเราที่ข้างบนเพิ่งจะส่งมา ตำแหน่งของเขาหมอเทวดาหลินอาจจะไม่รู้ มีชื่อว่า: “ผู้ขจัดภัยพิบัติ！”

ชิวจิ้นหร่านพูดด้วยน้ำเสียงอึมครึม

“ผู้ขจัดภัยพิบัติ?”

หลินหยางขมวดคิ้วเป็นปม

“ดูเหมือนว่าหมอเทวดาหลินจะเคยได้ยินตำแหน่งนี้?”

“คาดไม่ถึงว่าองค์กรจะให้ความสำคัญกับผม แม้แต่ผู้ขจัดภัยพิบัติยังส่งมา”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เขาให้คนรวบรวมข้อมูลเกี่ยวองค์กรอยู่ตลอด ผู้ขจัดภัยพิบัติชื่อนี้ เคยปรากฎได้ยินอยู่ไม่กี่ครั้ง แต่ไม่กี่ครั้งที่ปรากฎนี้มักจะมีแต่เรื่องสำคัญขององค์กร ไม่รู้อิทธิพลเขาแข็งแกร่งกว่าทีมรักษาความสงบถึงระดับไหนแล้ว

ส่วนฝีมือ ก็ไม่ต้องพูดเยอะ

ทีมรักษาความสงบใช้กำลังเพื่อรักษาความสงบ ถ้าเป็นผู้ขจัดภัยพิบัติ ก็คือใช้พลังบริสุทธิ์ทำความสะอาดสิ่งสกปรกบนโลกนี้

คนประเภทนี้ ทำให้องค์กรสามารถสั่งสังหารคนได้ตามใจชอบ

หลินหยางกวาดสายตามองคำสั่ง จากนั้นพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “ผมรู้แล้ว คุณกลับไปเถอะ”

ชิวจิ้นหร่านตะลึง คิดไม่ถึงว่าหมอเทวดาหลินจะตอบโต้แบบเรียบง่ายเช่นนี้ เธอจึงอดไม่ได้ที่จะถามว่า: “หมอเทวดาหลินพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง? หรือว่า คุณไม่คิดจะตามไปกับฉัน?”

“ผมมีความผิดอะไรเหรอ? ทำไมต้องตัดสินคดีผม?”

“เรื่องทีมรักษาความสงบ มันชัดเจนอยู่แล้ว คุณพูดกับฉันว่าไม่มีความผิด มันไม่มีประโยชน์อะไรหรอก นอกจากท่านผู้ขจัดภัยพิบัติจะคิดว่าคุณไม่มีความผิดเอง”

“งั้นก็บอกให้เขามาหาผมที่นี่ ที่เรียกว่าตัดสินคดี ผมก็อยากจะดูเหมือนกันว่าเขามีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้ไหม ผมคือพลเมืองของประเทศมังกร ถ้าผมฝ่าฝืนกฎหมายประเทศมังกร ผมจะยอมรับคำตัดสินคดีของประเทศมังกร องค์กรของพวกคุณมีสิทธิอะไรมาทำแบบนี้? หรือว่า ประเทศมังกรเป็นขององค์กรพวกคุณเหรอ?”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

แข็งแกร่งมาก งานหิน

ชิวจิ้นหร่านสีหน้าเปลี่ยน สูดหายใจเข้าลึกๆ และเอ่ยปากพูดว่า: “ในเมื่อหมอเทวดาหลินไม่ยอมไปรับคำตัดสินคดีที่สาขาพวกเรา งั้นดี เดี๋ยวฉันจะกลับไปรายงานสถานการณ์กับทางท่านผู้ขจัดภัยพิบัติ แต่หมอเทวดาหลินฉันมีเรื่องอยากจะเตือนคุณหน่อย”

“พูดมา”

“ท่านเฉียวได้รับการลงโทษของท่านผู้ขจัดภัยพิบัติแล้ว ตอนนี้ถูกคุมขังอยู่ จุดจบดูท่าจะไม่ค่อยดี คุณ…น่าจะรู้ว่าฉันหมายถึงอะไรนะ?”

ชิวจิ้นหร่านพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นหมุนตัวหมายจะเดินไป

“หยุดก่อน”

จู่ๆหลินหยางก็พูดขึ้น

“หมอเทวดาหลินคิดได้อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว?”

ชิวจิ้นหร่านหันหน้ามาถาม

แต่หลินหยางกลับส่ายหน้าไปมา พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า: “บอกผู้ขจัดภัยพิบัติ เขาไม่มีสิทธิมาตัดสินคดีผม ถ้าหากมาวุ่นวายเหมือนกับทีมรักษาความสงบนั้น ผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้นรับผิดชอบเอง!”

“พูดแบบนี้จริงๆเหรอ?”

นักรบเหล่านี้แต่ละคนล้วนคือยอดฝีมือ ต่อให้มีนักรบมาคนเดียว เกรงว่าก็สามารถฆ่าเธอได้

“นายท่านคิดจะนำผู้แข็งแกร่งเหล่านี้ไปเหยียบที่ราบพันธมิตรชิงเซวียนเหรอ?”

ชิวจิ้นหร่านอ้าปากเผยอ พูดบ่นพึมพำ

“ทำไม คิดว่าทำไม่ได้เหรอ?”

ชายเสื้อคลุมสีเหลืองเอียงหน้าเล็กน้อย พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ชิวจิ้นหร่านไม่รู้ควรจะพูดอะไรดี

“ในฐานะผู้ขจัดภัยพิบัติ แน่นอนว่าต้องกวาดสิ่งสกปรก แต่ถ้าไม่มีพลังนี้ จะกวาดล้างฝุ่นละอองโลกได้อย่างไร?”

ชายเสื้อคลุมสีเหลืองพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา จากนั้นโบกมือพูดว่า: “เดินทาง!”

ตอนนี้ชายเสื้อคลุมสีเหลืองได้นำผู้พิทักษ์เกราะมังกร เดินทางไปพันธมิตรชิงเซวียนแล้ว

ชิวจิ้นหร่านหายใจเข้าลึกๆ แต่ก็ไม่สามารถสงบจิตใจได้

เธอรู้ จากวันนี้เป็นต้นไป พันธมิตรชิงเซวียนจะเป็นประวัติศาสตร์

การเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาดขององค์กรหลินหยางรู้ได้ตั้งแต่แรกแล้ว

ทุกคนรวมตัวอยู่ที่ห้องประชุม แต่ละคนสีหน้ากังวลมาก

“ผู้ขจัดภัยพิบัติลงมือด้วยตัวเอง ผู้นำพันธมิตร ชัยชนะของพวกเรามีเปอร์เซ็นต์ต่ำมาก”

เจ้าเมืองหนานหลี่พูดด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

แต่ใครต่างก็รู้ คำพูดนี้ของเขายังอ้อมค้อมอยู่

นั่นไม่ใช่ชัยชนะต่ำมาก แต่มันไม่มีชัยชนะเลยต่างหาก

แต่หลินหยางกลับสีหน้าแน่วแน่

“พวกคุณไม่ต้องกังวล ควรจะทำอะไรก็ไปทำอันนั้นเถอะ รักษามาตรฐานไว้ก็พอ เรื่องอื่นผมรับมือเอง”

ได้ฟังคำพูดนี้ ทุกคนก็ทยอยมองไปทางหลินหยาง

“ผู้นำพันธมิตร หรือว่า…ผู้ขจัดภัยพิบัติคุณก็สามารถรับมือได้เหรอ?”

เจ้าเมืองหนานหลี่ถามด้วยความแปลกประหลาดใจ

หลินหยางส่ายหน้าไปมา: “ถ้าพูดถึงกำลังทหาร เกรงว่า ผมยังไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้หรอก แต่ครั้งนี้ เหตุผล อยู่ฝั่งพวกเรา!”