สุดยอดลูกเขยของเทพธิดา นิยาย บท 3904

เงียบสงัด!

บริเวณโดยรอบเงียบสงัดจนน่าตกใจ

ทุกคนต่างมองหลินหยางด้วยความตกตะลึง เห็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของแสงสีมากมายหลายหลากที่ทำให้คนไม่อาจยอมรับได้

บาดแผลเหล่านั้น สีหน้าเหล่านั้น คาดไม่ถึงว่าจะฟื้นคืนสู่สภาพเดิมอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า

และหลังจากที่เข็มเล่มสุดท้ายถูกบีบออกจากในร่างกาย หลินหยางก็คล้ายกับเกิดใหม่

ในเวลาเพียงชั่วพริบตาก็ฟื้นคืนสู่สภาพเดิม และมองไม่เห็นรอยบาดแผลอีกแม้แต่น้อย

ซื้ด!

ผู้ขจัดภัยพิบัติสูดลมหายใจเข้า ในดวงตาแฝงไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เข็มปีศาจสวรรค์ที่เป็นกระบวนท่าสังหารของเขา คาดไม่ถึงว่าจะถูกหลินหยางทำลายเช่นนี้?

"ดูเหมือนว่า คนเหล่านั้นจะประเมินค่าคุณไม่ผิด! คุณ มีพรสวรรค์ทางการแพทย์ที่หาตัวจับได้ยากจริงๆ!"

ผู้ขจัดภัยพิบัติกล่าวด้วยเสียงแหบพร่า

"คนเหล่านั้นประเมินค่าฉัน? พวกเขาเป็นใครกัน? พวกเขา มีสิทธิ์อะไรมาประเมินค่าฉัน?"

หลินหยางลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ แววตาเผยความลุ่มลึกและดุดัน

ช่างเป็นคำพูดที่เย่อหยิ่งจองหองเสียจริงๆ!

ผู้ขจัดภัยพิบัติกำหมัดแน่น ภายในใจไม่ยินยอม ยังต้องการที่จะเริ่มกระบวนท่าใหม่อีก

แต่ทว่าในเวลานี้ หลินหยางก็ส่งเสียงอันหนักแน่นออกมาทันที

"เอาล่ะ ต่อไป ก็ถึงตาของฉันแล้ว!"

"ไปตายซะ! เข็มปีศาจทั้งหมด!" ผู้ขจัดภัยพิบัติคำรามออกมาสุดเสียง ด้วยสีหน้าอันดุร้าย เขาโบกฝ่ามือทันที และเข็มปีศาจสวรรค์เหล่านั้นที่ตกอยู่บนพื้นก็เคลื่อนไหวขึ้นมาอีกครั้ง มันกลายเป็นแสงสีดำ รวมกันอยู่ในฝ่ามือของเขา จากนั้นก็พุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา

เข็มยาวเหล่านั้นผ่านไปในอากาศด้วยวงโคจรอันแปลกประหลาด และส่งเสียงหวีดหวิวที่ทำให้คนต้องใจสั่น มันพุ่งเข้าใส่หลินหยางอย่างมืดฟ้ามัวดิน เข็มยาวแต่ละเล่มมีพลังทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัว ราวกับว่าสามารถเจาะทะลุฉากป้องกันทุกสิ่งทุกอย่าง และเอาชีวิตของศัตรูได้โดยตรง

"เข็มเหรอ? คุณรู้ไหมว่า อะไรที่เรียกว่าเข็มอย่างแท้จริง?"

หลินหยางกล่าวอย่างนิ่งๆ ทันใดดวงตาทั้งคู่ก็ระเบิดแสงสีทองอันแวววาวออกมา เขาตะโกนออกมา และบีบมือทั้งคู่

ฟิ้วๆๆๆ ....

เข็มมังกรหงเหมิงเคลื่อนไหวออกมาจากในร่างกาย และแสงสีทองก็ส่องออกมาจากในร่างกายของเขา จากนั้นก็หมุนโคจรไปในอากาศ

ตามเข็มมังกรหงเหมิงที่หมุนวนไปอย่างต่อเนื่อง เจตนาของเข็มก็เบ่งบานออกมาเช่นเดียวกัน

ในเวลาเพียงชั่วพริบตา โดยรอบเข็มมังกรหงเหมิงทั้งหมดก็ส่องพลังแสงสีทองออกมา

และพลังเหล่านี้ ก็รวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า และกลายร่างเป็นมังกรยักษ์สีทองที่เริงระบำอยู่บนท้องฟ้า!

ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง! ชิ้ง....

เข็มปีศาจสวรรค์สีดำที่จู่โจมเข้ามา ถูกมังกรยักษ์ต้านทาน จนลอยกระเด็นออกไปอีกครั้ง

ความว่างเปล่าถูกปะทะจนสั่นสะท้านอย่างบ้าคลั่ง

"อะไรกัน?"

ผู้ขจัดภัยพิบัติตกใจจนหน้าถอดสี

ทุกคนเงยหน้าขึ้นมอง

เห็นเพียงแค่หลินหยาง ก้าวเท้าเดินเข้ามา

บนศีรษะของเขา มีมังกรทองอันแวววาวสิสามตัวหมุนวนอย่างต่อเนื่อง

เทียนเหริน ไม่มีอะไรมากไปกว่านี้แล้ว!

ผู้ขจัดภัยพิบัติรับรู้ได้ถึงแรงกดดันที่ไม่เคยมีมากก่อนทันที

"ท่านผู้ขจัดภัยพิบัติ!"

เจิ้งเฉียนคุนตะโกนออกมา คล้ายกับว่าต้องการจะให้ผู้ขจัดภัยพิบัติล้มเลิกเสีย

แต่เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่ยอมเลิกราเพียงเท่านี้

"ฆ่ามัน!"

ผู้ขจัดภัยพิบัติคำราม และเริ่มกระบวนท่าอีกครั้ง

แต่ในวินาทีต่อมา

กรร!

มังกรยักษ์สีทองสิบกว่าตัวได้ส่งเสียงคำรามออกมา และพุ่งเข้าใส่ผู้ขจัดภัยพิบัติโดยตรง

เสียงคำรามของมังกรนั้นสั่นสะเทือนฟ้าดิน ราวกับเสียงของเทพอันศักดิ์สิทธิ์ที่มาจากนิรันดร์ ทำให้คนที่ได้ฟังใจสั่น จิตวิญญาณหวั่นไหว มังกรยักษ์จู่โจมเข้ามา ด้วยอานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่คล้ายกับว่ามันจะเขมือบโลกเข้าไปได้ทั้งใบ

สีหน้าของผู้ขจัดภัยพิบัติเปลี่ยนไปทันที ส่งพลังในร่างกายออกมาอย่าบ้าคลั่ง เขารวบมือทั้งสองเข้าหากัน และเริ่มใช้วิธีการป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา

เข็มปีศาจสวรรค์ลอยออกมาอีกครั้ง และหมุนเคลื่อนไปยังด้านหน้าของเขาอย่างรวดเร็ว เห็นเพียงมันรวมตัวกันจนกลายเป็นโล่ปีศาจสีดำขนาดมหึมาที่อยู่ด้านหน้าของเขา และบนโล่ปีศาจก็มีพลังปีศาจ ซึ่งส่งพลังอันแข็งแกร่งออกมา

แต่ทว่า เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีของมังกรยักษ์สีทองสิบกว่าตัวนั้น โล่ปีศาจสีดำนี้กับดูเปราะบางอย่างเห็นได้ชัด มังกรยักษ์สีทองจู่โจมปะทะไปบนโล่ปีศาจอย่างโหดเหี้ยม

ตึง!

โล่ขนาดมหึมาก็ระเบิดออก

"รีบมาคุ้มกันฉัน แล้วสังหารไอ้ศัตรูชั่ว! เร็วเข้า!"

ผู้ขจัดภัยพิบัติคำรามออกมาอีกครั้ง

บรรดานักรบทุกคน ต่างก็มองหน้ากันไปมา แต่ละคนเกิดความลังเลใจขึ้นมา

"พวกคุณยังจะนิ่งอึ้งทำอะไรอยู่อีก?"

ผู้ขจัดภัยพิบัติร้อนใจ และคำรามออกมาอย่างต่อเนื่อง

"นายท่าน แต่ท่านกับเขาต่อสู้กันอย่างยุติธรรมนะครับ"

นักรบคนหนึ่งอดไม่ได้ที่จะกล่าว

"ต่อสู้อย่างยุติธรรมอะไรกัน? การต่อสู้นี้ เดิมทีก็ไม่มีคำว่ายุติธรรมอยู่แล้ว รีบไปขวางเข้าเอาไว้! ไปขวางเขาเอาไว้!"

ผู้ขจัดภัยพิบัติแผดเสียงคำราม

ครั้งนี้เขารีบร้อนจริงๆ

ถ้าหากต้องตายไปแบบนี้ มันจะดูไร้ความสามารถขนาดไหน?

เขาจะไม่ยอมละทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างไป ถึงแม้จะต้องเสียหน้า ก็ไม่เป็นไร

ตราบใดที่สามารถขุดรากถอนโคนคนของพันธมิตรชิงเซวียนได้โดยสิ้นเชิง เรื่องราวที่เกิดขึ้นที่นี่วันนี้ ก็จะไม่ถูกเผยแพร่ออกไป

และตอนนี้วิธีเดียวที่จะสามารถเอาชนะได้ ก็มีเพียงแค่การอาศัยพลังของบรรดานักรบเหล่านี้เท่านั้น

แต่ทว่า....ผู้ขจัดภัยพิบัติประเมินค่าความทะนงตัวของบรรดาลูกน้องเหล่านี้ต่ำไปอย่างเห็นได้ชัด

พวกเขาทุกคนยืนอยู่กับที่ ไม่ช่วยออกมือแม้แต่คนเดียว ในทางกลับกันสายตาที่พวกเขามองไปยังผู้ขจัดภัยพิบัติ ก็แสดงออกถึงความผิดหวังเป็นอย่างมาก

"พวกคุณ...."

ผู้ขจัดภัยพิบัติยืนตกตะลึงอยู่กับที่

กึก!

ในเวลานี้ มือข้างหนึ่งได้ยื่นออกมาจากในอากาศ และบีบคอของผู้ขจัดภัยพิบัติทันที ยังไม่ทันให้เขาได้โต้ตอบ ผู้ขจัดภัยพิบัติก็รู้สึกได้ถึงความรู้สึกฉีกขาดที่มาจากแขนทั้งคู่ของตนเอง

เมื่อใช้หางตามองลงไป ก็พบว่าแขนทั้งคู่ของตนเองได้หายไปแล้ว

และเมื่อมองไปยังด้านหน้าอีกครั้ง

ก็คือหลินหยาง!

เขาในเวลานี้ ได้เอาชนะผู้ขจัดภัยพิบัติได้โดยสิ้นเชิง!