ท่านอ๋องเย็นชาผู้คลั่งรักกับพระชายาหมอหญิงผู้อ่อนหวาน นิยาย บท 390

“ข้าบอกไปแล้ว ว่านี่เป็นเรื่องใหญ่” ไป๋โค้วมองส้มที่เหลืออยู่ครึ่งลูกในจาน ก็เอื้อมมือไปหยิบขึ้นมา โยนเปลือกส้มเข้าเตาไฟ แล้วยัดส้มเข้าปาก เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอู้อี้ “ช่วงหลายวันที่ท่านหมดสติไม่ฟื้นนั้น ท่านอ๋องเอาแต่ทำตัวผิดปกติอยู่ทั้งวัน ข้าถามตู้เหิงถึงได้รู้ว่า เป็นวันที่พวกท่านทั้งสองนัดหมายกันว่าจะร่วมหอด้วยกันมาถึงแล้วแต่ท่านกลับผิดนัด ฮี่ฮี่ พอข้ารู้ว่าท่านฟื้นขึ้นมาแล้วท่านอ๋องจะต้องสานต่อให้สำเร็จแน่ จึงได้เตรียมมุมดี ๆ ไว้ตั้งนานแล้ว...”

“เจ้ารีบหุบปากเถอะ” ตู้เหิงสีหน้าดำทะมึนพลางอุดปากไป๋โค้ว “เจ้าฟังสิว่าเจ้ากำลังพูดเหลวไหลอันใดอยู่?”

คำพูดเหล่านั้น สามารถพูดกับคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้โดยตรงได้หรือ?

มิต้องพูดว่าคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้คือท่านอ๋องกับพระชายาเลย ต่อให้เป็นคนธรรมดาทั่วไป ได้ยินว่าถูกคนแอบมอง ก็ต้องขุ่นเคือง

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ได้ยินถึงกับขมับกระตุก

นางเข้าใจตงฟางหลีขึ้นมาบ้างแล้วเหตุใดต้องย้ายไปที่เรือนนวล

คิดให้รอบคอบคือ เขาจะต้องรู้ว่าฮัสกี้อยากรู้อยากเห็นอย่างไป๋โค้วมาสังเกตุเป็นแน่

“รีบขอโทษเร็วเข้า” ตู้เหิงดันตัวไป๋โค้ว “พระชายา ท่านอย่าได้ฟังไป๋โค้วพูดจาเหลวไหลเลยพ่ะย่ะค่ะ นางพูดมาสิบประโยคมีเก้าประโยคครึ่งเป็นความเท็จ”

“ถึงอย่างไรพวกเจ้าก็ไม่เห็น ข้าไม่สนใจหรอก” ฉินเหยี่ยนเย่ว์พูด “เจ้ามิได้ไปบรรเทาทุกข์ที่เมืองอวิ่นกับท่านอ๋องหรือ?”

“หามิได้พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋องพาพี่ชายกระหม่อมแล้วก็เฟยอิ่งไปด้วย” ตู้เหิงกล่าว “ส่วนหม่อมฉันรับผิดชอบคุ้มกันพระชายา”

เขาคิ้วขมวด “พระชายา หู่พั่วกลับมาแล้ว ท่านต้องการพบนางหรือไม่?”

“หู่พั่วหรือ?” ฉินเหยี่ยนเย่ว์ประหลาดใจเล็กน้อย “แม้ว่านางจะปะปนเข้าไปในจวนอ๋องสามได้สำเร็จ แต่ว่า กลับจวนอ๋องเจ็ดมาอย่างเปิดเผย คงจะถูกฉินเสวี่ยเย่ว์สงสัยกระมัง?”

“พระชายาวางใจได้” ตู้เหิงพูด “อันที่จริง เป็นพระชายาอ๋องสามที่สั่งให้นางมา พระชายาอ๋องสามคิดจะหลอกใช้หู่พั่วให้มาสืบข่าว”