อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 73

sprite

“แล้วเขาเป็นคนที่ไหนครับคุณตา” โดมตะโกนถามอย่างอยากรู้ ว่าสิ่งที่ตนให้ลูกน้องไปสืบมากับสิ่งที่คนในหมู่บ้านแห่งนี้รู้จะตรงกันหรือเปล่า

“เป็นคนกรุงเทพมั้งครับ ถ้าผมจำไม่ผิดนะ” ตาษาตอบก่อนจะเดินลงบันไดเข้าไปหาสองหนุ่มที่หน้าบ้าน

“ขอบคุณคุณลุงมากๆ ครับ นี่น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ จากผม” แม่ทัพล้วงน้ำใจส่งให้อย่างซาบซึ้งใจ ที่อีกฝ่ายให้ความกระจ่างแก่ตน ไม่เช่นนั้นคงจะต้องเดินวนรอบหมู่บ้านจนเหนื่อยแน่ๆ

“แหม...ขอให้อายุมั่นขวัญยืนครับ ว่าแต่มากันยังไงเนี่ย?” ตาษารับ น้ำใจจากหนุ่มหล่อเอาไว้เป็นค่ายาดอง เอ๊ย! ตามมารยาท

“รถผมจอดอยู่ที่งานกีฬาครับ” แม่ทัพบอกอย่างรู้สึกเพลียๆ

“งั้นเดี๋ยวให้สนมันขี่มอเตอร์ไซค์ของผมไปส่งครับ” ตาษาบอกอย่างใจดี เพราะกว่าจะเดินกลับไปที่งานกีฬาสีก็อีกตั้งไกล

“ขอบคุณครับ” แม่ทัพกับโดมยกมือไหว้ ก่อนจะพากันไปซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ที่สนจูงออกมารอจากใต้ถุนบ้าน มุ่งหน้าขับตรงกลับไปยังงานกีฬาสีกลุ่มอีกครั้ง

สามชั่วโมงสามสิบเจ็ดนาทีต่อมา...สนามบินนานาชาติเชียงราย

“บอสครับ! คนของผมส่งข้อมูลมาบอกว่าเที่ยวบินที่คุณเอื้องเพิ่งจะจองตั๋วไปเมื่อสามชั่วโมงก่อน ตอนนี้ไปถึงกรุงเทพแล้วครับ” โดมบอกผู้เป็นนายหลังเปิดอ่านข้อความจากลูกน้องเสร็จ

“บ้าจริง! สั่งนักบินของเราให้เตรียมตัวสแตนด์บายรอที่บนเครื่องบินได้เลย” แม่ทัพสั่งการอย่างหัวเสีย

“ครับ” โดมพยักหน้ารับก่อนจะแชตไปบอกนักบิน

“แกรู้แล้วใช่ไหมว่าสองสาวนั่นพักอยู่ที่ไหน?”

“รู้แล้วครับ พวกเธอเพิ่งจะย้ายเข้าไปพักที่คอนโดใหม่ ฐานะทางบ้านร่ำรวยไม่เบาเลย” โดมสปอยล์ประวัติของสองสาว ที่แม้แต่ชบาก็ยังไม่รู้เลยว่าเพื่อนสาวมาจากตระกูลที่ร่ำรวย

“ส่งคนไปเฝ้าที่บ้านของเอื้องในชุมชนไว้แล้วใช่ไหม?”

“ครับ” โดมพยักหน้ารับเบาๆ

“ขอให้เจอตัวเอื้องทีเถอะ สาบานเลยว่าครั้งนี้ฉันจะไม่ทำพังอีก” แม่ทัพบอกด้วยสีหน้าตึงเครียด

“ผมก็หวังให้เป็นแบบนั้นครับ” โดมบอกก่อนจะออกเดินนำผู้เป็นนายไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวกลับกรุงเทพฯ.

สองชั่วโมงต่อมา...คอนโดสองสาวฝาแฝด

โดมพาผู้เป็นนายมาหยุดอยู่หน้าเพนต์เฮาส์ของสองสาว แล้วยกมือขึ้นกดกริ่งเรียก ไม่ถึงนาทีประตูบานใหญ่ก็เปิดออก

คลิก!

“มาหาใครคะ?” เอ็นจอยถามพร้อมกับมองสองหนุ่มอย่างมึนงง

“ผมมาหาเอื้อง เอื้องอยู่กับคุณใช่ไหมครับ” แม่ทัพถามเสียงอ่อน

“คุณแม่ทัพ?” แฮปปี้ที่เดินตามมาแกล้งเอ่ยเรียกอีกฝ่ายด้วยสีหน้าตกใจ

“ใช่ครับ ผม...แม่ทัพ อินธิรากรณ์ เป็นคนรักของเอื้อง” แม่ทัพแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ

“แหม...ไม่น่าจะใช่นะคะ เดือนก่อนคุณยังควงนางแบบดังอยู่เลย” เอ็นจอยได้ทีก็ตอกกลับอย่างกวนๆ ‘หึ! หน็อย! ทำเอื้องเสียใจแล้วยังมีหน้ามาตามง้ออีก ไอ้คนเจ้าชู้ หน้าหม้อ ฟันไม่เลือก’

“ผม...” แม่ทัพถูกย้อนศรถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก

“เอื้องไม่ได้อยู่ที่นี่ค่ะ” แฮปปี้บอกด้วยสีหน้านิ่งๆ

“แต่เอื้องขึ้นเครื่องมากับพวกคุณ” แม่ทัพบอกอย่างไม่เชื่อ

“ไม่ค่ะ! ไม่ได้มาด้วย” เอ็นจอยส่ายหน้าปฏิเสธ

“แต่คุณซื้อตั๋วให้กับคุณเอื้อง” โดมปล่อยหมัดเด็ดใส่สองสาวแทน ผู้เป็นนาย

“ก็ใช่ค่ะ แต่เอื้องไม่ได้ขึ้นเครื่องมากับพวกเรา” แฮปปี้บอกอย่างเริ่มจะมีอารมณ์ขึ้นมานิดๆ

“งั้นเอื้องไปไหนครับ” แม่ทัพถามอย่างใจเย็น

“...” สองสาวมองหน้ากันแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง

“ได้โปรด...” แม่ทัพบอกพร้อมกับตั้งท่าจะลงไปคุกเข่า

เอ็นจอยรีบดึงแขนของอีกฝ่ายขึ้นแล้วบอกด้วยสีหน้าจริงจัง “คนของคุณดาหลันมารับไปค่ะ”

“บ้าจริง!” แม่ทัพสบถออกมาอย่างโมโห ที่สุดท้ายตนก็พลาดโอกาสที่จะได้เจอกับช่อเอื้องก่อนทางนั้น

“บะ...บอสครับ” โดมรีบปรามผู้เป็นนายที่กำลังสติแตก

“สั่งคนของเราให้ตามสืบว่าผู้หญิงคนนั้นพาเอื้องไปที่ไหน” แม่ทัพรีบหันไปบอกคนสนิท

“อยู่ที่คุ้มแสนรักค่ะ ถ้าคุณทัพจะไปตามหาเอื้อง” เอ็นจอยบอกตามตรง

“ขอบคุณครับ ผมขอตัวก่อน” แม่ทัพก้มหัวลงนิดๆ แล้วดึงคนสนิทให้กลับเข้าไปในลิฟต์อย่างเร่งรีบ

“อย่าทำให้เอื้องเสียใจนะคะ ไม่งั้นพวกเราไม่ยอมแน่” เอ็นจอยเอ่ยสำทับเจ้าของค่ายมวยดัง

“ผมให้สัญญาครับ”แม่ทัพให้คำมั่นก่อนจะกดลิฟต์ลงไปยังชั้นจอดรถ

แฮปปี้มองตามจนกระทั่งลิฟต์เคลื่อนลงไป ก็หันไปถามฝาแฝดอย่างไม่มั่นใจ “คิดถูกหรือเปล่าที่บอกไปแบบนั้น”

“จำครั้งแรกที่เราไปกินหมูกระทะที่ร้านใกล้ๆ กับมหาลัยได้ไหม”

“จำได้สิ! ตอนนั้นยัยดรีมยังไม่ออกลาย”

“สมองแกจำได้แค่นั้นจริงๆ เหรอ” เอ็นจอยกลอกตาอย่างเพลียๆ

“อะไร? จะพูดก็พูดมาเลย อ้อมโลกอยู่ได้”

“ฉันเห็นตอนที่เอื้องลุกไปตักของ คุณแม่ทัพที่เพิ่งมาถึง รีบลุกเดินเข้าไปหาเอื้องทันที”

“จริงสิ! ทำไมฉันไม่เห็น”

“ก็เพราะแกไม่ยอมละสายตาจากเตากระทะน่ะสิ”

“บ้า!” แฮปปี้มองค้อนฝาแฝดที่เอาเรื่องจริงมาพูด

“ฉันน่ะแอบคิดมานานแล้วว่าเอื้องคบหากับคุณแม่ทัพ แต่ไม่กล้าถามเอื้อง ยิ่งตอนที่เราไปกินอาหารที่รีสอร์ตอินธิรากรณ์กับเอื้อง แล้วคุณแม่ทัพเข้ามาดูแล ฉันก็ยิ่งมั่นใจ”

“เหตุผลแค่นี้น่ะเหรอที่แกยอมขายเอื้อง?”

“เปล่า! ฉันเห็นที่ตรวจครรภ์ของเอื้องตกอยู่บนพื้นในห้องนอนน่ะ คิดว่าต่อให้เราจะไม่ชอบใจที่คุณแม่ทัพทำร้ายจิตใจของเอื้อง แต่เรื่องของความรัก ก็ปล่อยให้คนสองคนเป็นคนตัดสินใจเองดีกว่า...อีกอย่าง แกไม่อยากให้หลานมีพ่อหรือไง?”

“บ้า! ใครจะไม่อยาก หวังว่าต่อจากนี้คุณแม่ทัพจะดีกับเอื้องนะ”

“ดีสิ! เพราะก่อนหน้านั้นเขาก็ดูแลเอื้องเป็นอย่างดีไม่ใช่เหรอ”

“ก็จริง ถ้าไม่นับที่เป็นข่าวกับดารานางแบบนะ”

“เขาแค่ทำประชดเอื้อง โกรธที่เอื้องไปเรียนแลกเปลี่ยนโดยไม่ปรึกษาเขา”

“รู้ได้ไง?”

“ชบาโทรมาสภาพบาปหมดแล้ว คุณทัพน่ะใช้ชบาเป็นสายคอยสอดส่องดูช่อเอื้องตอนอยู่ในมหาลัย”

“ถึงว่า...ตอนที่เอื้องหลบไปอยู่บ้านพักของเรา เธอไม่ยอมให้บอกชบา”

“อืม...สักวันคงจะได้จับเข่าเคลียร์ใจ ชบาเองก็ไม่ได้มีความสุขนักหรอกยิ่งเอื้องดีด้วยเท่าไหร่ ก็คงจะละอายใจเท่านั้น”

“เฮ้อ...ตั้งใจว่าจะชวนชบามาทำบัญชี แล้วให้เอื้องทำการตลาด สุดท้ายก็แห้วรับประทาน”

ยังสามารถประสบความสำเร็จได้เลย ส่วนแกกับฉันมีต้นทุนที่ไม่ต้องไปกู้ยืมใคร ถ้าหากชีวิตนี้ไม่สามารถเดินไปถึงจุดที่เรียกว่าความสำเร็จได้

“สู้โว้ยยยย” แฮปปี้ได้ฟังก็ฮึกเหิม วิ่งกลับเข้าไปทำงานที่ด้านในต่ออย่างเต็มไปด้วยไฟแห่งความหวังว่าวันหนึ่งจะนำเงินที่มารดาให้มา ไปคืนท่านได้สำเร็จ

เช้าวันต่อมา...

เมื่อวานหลังจากที่แม่ทัพนั่งเครื่องกลับมาถึงเชียงราย ก็ถูกมารดาเรียกไปหาที่บ้านพักและบอกให้อยู่ตั้งหลักประเมินสถานการณ์ต่างๆ ก่อน วันรุ่งขึ้นค่อยออกเดินทางไปยังคุ้มแสนรักเพื่อเจรจากับช่อเอื้อง รวมไปถึงบุคคลที่คาดว่าน่าจะเป็นบิดากับมารดาของอีกฝ่าย

[ร้อน] อ่านนวนิยาย อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 73

นวนิยาย อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) ได้รับการเผยแพร่ไปยัง 73 พร้อมรายละเอียดใหม่ที่ไม่คาดคิด อาจกล่าวได้ว่าผู้แต่ง yochita-uri ลงทุนใน อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) อย่างจริงใจเกินไป หลังจากอ่าน 73 ฉันก็ทิ้งความเศร้า แต่อ่อนโยน แต่ลึกซึ้งมาก มาอ่านตอนนี้ 73 และตอนต่อไปของซีรี่ส์ อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) ที่ Good Novel Online ตอนนี้