อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) 75

sprite

“มาตามหาเอื้องครับ ดูเหมือนว่าเอื้องจะเคยคบหากับคุณแม่ทัพมาก่อน แล้วตอนนี้เขาก็คงจะกำลังนั่งเครื่องบินตามไปที่อังกฤษ”

“ลูกโอเคหรือเปล่า?” อิงอรถามอย่างเป็นห่วง เพราะหลายปีมานี้เธอได้ยินชื่อของช่อเอื้องหลุดออกมาจากปากของบุตรชายบ่อยๆ เลยทำให้รู้ว่าภีมคงจะแอบชอบเด็กสาวที่ชื่อช่อเอื้องเป็นอย่างมาก

“ผมโอเคครับแม่” ภีมรภัทรบอกพร้อมกับสวมกอดมารดาอย่างสับสน ไม่เข้าใจว่าเหตุใดคนเขียนไม่ลองหักมุม แล้วให้ตนได้เป็นพระเอกดูบ้าง?

วันต่อมา...ประเทศอังกฤษ

ช่อเอื้องนั่งมองเหม่อออกไปยังนอกหน้าต่างของร้านเบเกอร์รี่ใกล้ๆ กับโรงพยาบาลเซนต์ร็อฟเวลล์ นั่งรอคุณภลัมที่พาคุณดาหลันเข้าไปตรวจและรับยาข้างในโรงพยาบาล

พลางคิดไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวาน...จากตอนแรกเธอตั้งใจว่าจะนั่งเครื่องบินไปกรุงเทพกับสองสาวฝาแฝด แต่พอไปถึงสนามบิน ก็ได้เจอกับพี่รหัสและถูกอีกฝ่ายพาไปพบกับใครบางคน วินาทีแรกที่ได้เห็นหน้าและรับรู้เรื่องราวในวัยเด็กจากปากของชายที่แสดงตัวว่าคือพ่อแท้ๆ ของเธอ บอกสาเหตุที่เธอต้องพลัดพรากจากครอบครัว เพราะถูกคนขับรถลักพาตัวไปตั้งแต่ยังแบเบาะ

ทันทีที่ฟังจบ เธอก็รีบเดินหนีออกมาอย่างรับไม่ได้ เพราะตลอดเวลาที่เธออยู่กับผู้ชายที่เรียกว่าพ่อชัย อีกฝ่ายทั้งรักและดูแลเธอมาเป็นอย่างดี แม้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่ในสลัม แต่เธอก็มีความสุข

“วิ” ภลัมเดินตามไปพร้อมกับเอ่ยเรียกเสียงอ่อน

“หนูชื่อช่อเอื้องค่ะ” คนที่ยังไม่สามารถยอมรับสิ่งต่างๆ ได้ หันกลับไปบอกด้วยสีหน้านิ่งๆ ถ้าเธอยอมรับผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าว่าเป็นพ่อ แล้วผู้ชายอีกคน ที่เลี้ยงดูเธอมาอย่างดี จะกลายเป็นอะไร ?

“ชื่อเดิมของลูกคือ วิ วิภาดา ไพรพิศาล” ภลัมบอกอย่างรู้สึกเจ็บปวดที่เด็กสาวไม่ยอมรับตนเป็นบิดา

“...” ช่อเอื้องได้ฟังก็พูดไม่ออก

“พ่อขอร้องล่ะ...ช่วยไปพบแม่กับพ่อหน่อยได้ไหม” ภลัมอ้อนวอนอีกครั้ง

ภีมรภัทรที่เห็นอาการป่วยหนักของเพื่อนรักมารดาแล้ว จึงเข้ามาช่วยกล่อม อีกแรง “น้องเอื้องได้โปรดเถอะครับ น้าดาหลันนอนป่วยอยู่ที่บ้าน”

“...” ช่อเอื้องมองหน้าคนนั้นทีคนนี้ทีอย่างสับสน

“พี่จะอยู่กับเอื้องครับ ไม่ต้องกลัว” ภีมรภัทรเอ่ยกระซิบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

ช่อเอื้องชั่งใจครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น “ก็ได้ค่ะ งั้นเอื้องขอตัวไปบอกเพื่อนก่อนนะคะ”

“ครับ พี่จะรอตรงนี้” ภีมรภัทรบอกอย่างดีใจ ภลัมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ที่ในที่สุดก็สามารถพาเด็กสาวไปพบภรรยาได้สำเร็จ

สี่สิบนาทีต่อมา...คุ้มแสนรัก

“วิ!” ดาหลันขยับลุกนั่งพิงที่หัวเตียง จ้องมองเด็กสาวที่สวยสะพรั่งผ่านม่านน้ำตาที่เอ่อล้น

“...” ช่อเอื้องขยับเข้าไปหาผู้หญิงที่มีใบหน้าคล้ายคลึงกับตัวเอง อย่างรู้สึกตื้อไปทั้งหัวใจ อยากจะเข้าไปกอดแต่ก็ไม่กล้า ทุกอย่างมันเหมือนมีเส้นบางๆ ที่เธอเองก็ไม่รู้ว่าคืออะไร แต่มันยังไม่สนิทใจพอที่จะเปิดรับ

“แม่ตามหาลูกมานานมากเลยรู้ไหม” ดาหลันดึงเด็กสาวเข้ามากอดอย่างแสนดีใจ เธอเฝ้ารอวินาทีนี้มาแสนนาน

“...” ช่อเอื้องตัวแข็งทื่อไปทันใดกับสัมผัสของอีกฝ่าย

ดาหลันยกมือขึ้นปาดน้ำตาแล้วดันหญิงสาวออก พร้อมกับจ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายอย่างพินิจ “หนูสวยจังเลยลูก”

“ขอบคุณค่ะ” ช่อเอื้องเอ่ยตอบและจ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายอย่าง รู้สึกตื่นเต้น

“แล้ว...เกริกล่ะ เขาสบายดีไหม” ดาหลันถามไปถึงชายอีกคนที่เธอรู้จักมาตั้งแต่เด็ก

“ใครคะ?” ช่อเอื้องขมวดคิ้วถามอย่างมึนงง

“คนที่ลักพาตัวหนูไป ชื่อจริงของมันคือไอ้เกริกพล” ภลัมเอ่ยด้วย น้ำเสียงตึงๆ

“ภลัม!” ดาหลันหันไปปรามสามี

“ทำไม! ก็เพราะมันไม่ใช่เหรอที่ทำให้เราสามคนพ่อแม่ลูกต้องมาตกอยู่ในสภาพที่เหมือนกับคนแปลกหน้ากันแบบนี้” คนที่พอได้ยินชื่อของศัตรูหัวใจ ก็เริ่มมีน้ำโหขึ้นมาทันทีทันใด

“เอ่อ...พ่อชัยเสียไปได้หลายปีแล้วค่ะ” ช่อเอื้องบอกด้วยสีหน้าเศร้าๆ ไม่อยากให้ใครพูดถึงคนที่เลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เด็กด้วยน้ำเสียงจงเกลียดจงชัง

“อะไรนะ กะ...เกริกเสียแล้วเหรอ” ดาหลันน้ำตาไหลอาบแก้มอีกครั้ง

“ค่ะ” ช่อเอื้องมองท่าทีของผู้หญิงตรงหน้าอย่างรู้สึกมึนๆ

“ฮึก...ฮือๆๆ” ดาหลันปล่อยโฮออกมาอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ ในชีวิตนี้ สิ่งที่เธอเฝ้าอธิษฐานมาตลอด มีเพียงสองข้อเท่านั้น คือหนึ่งขอให้ได้เจอบุตรสาวอีกครั้ง สอง...ขอให้ได้เจอและนั่งทานข้าวกับเกริกพล แต่ดูเหมือนพระเจ้า...จะตอบรับคำขอของเธอเพียงแค่ข้อเดียว

“มันสมควรตายแล้วล่ะ” ภลัมบอกอย่างเจ็บแค้นใจ

“กรี๊ดดดดดด” ดาหลันกรีดร้องขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะหมดสติไป

ช่อเอื้องตกใจกับปฏิกิริยาของหญิงสาวที่บอกว่าเป็นมารดาแท้ๆ ของเธอ ซึ่ง นอกจากจะไม่โกรธเหมือนกับผู้ชายอีกคนแล้ว

ภลัมรีบเข้าไปดูแลภรรยาอย่างรวดเร็ว พอเห็นว่าเธอแค่หมดสติไปก็เรียกสาวใช้เข้ามาดูแลต่อ จากนั้นก็พาช่อเอื้องไปคุยส่วนตัวที่ด้านนอก

“ลูกอาจจะยังทำใจหรือปรับตัวไม่ได้ แต่ได้โปรด...ถือว่าพ่อขอร้อง แม่เขาป่วยและเคยดิ่งมาแล้วหลายครั้ง พ่อไม่อยากจะให้มันกลับไปเลวร้ายเหมือนครั้งที่ลูกหายไป”

“...” ช่อเอื้องได้ฟังก็พูดไม่ออก เพราะเธอก็ไม่อยากให้ผู้หญิงที่บอกว่าเป็นมารดา เป็นอะไรไปเช่นกัน

“คืนนี้พ่อต้องรีบพาแม่เดินทางกลับไปรักษาตัวที่อังกฤษ พ่ออยากให้ลูกเดินทางไปกับเราด้วย อย่างน้อยๆ ก็ให้โอกาสพ่อกับแม่ได้ทำหน้าที่ดูบ้าง” ภลัมบอกกำหนดการและวอนขอโอกาสที่จะได้ทำหน้าที่พ่อ

“หนู...” ช่อเอื้องอึกอักอย่างตัดสินใจไม่ถูก

“ลองคิดในมุมกลับกันดูนะ ว่ามันเจ็บแค่ไหนที่ลูกสาวแท้ๆ ไม่ยอมรับการมีตัวตนของพ่อกับแม่” ภลัมเอ่ยทั้งน้ำตานองหน้า

“...” ช่อเอื้องใจหายวูบขึ้นมาอย่างทันใด ที่เห็นอีกฝ่ายร้องไห้

“พ่อเชื่อว่าหากมีหนูอยู่ข้างๆ แม่จะต้องอาการดีขึ้นกว่าที่ผ่านมา” ภลัมกล่อมเด็กสาวต่อ

“ค่ะ หนูจะไปด้วย” ช่อเอื้องพยักหน้าตอบรับคำชวน

“หนูพูดจริงๆ นะลูก” ภลัมฉีกยิ้มทั้งน้ำตา

“ค่ะ” ช่อเอื้องยืนยันคำตอบอีกครั้ง

“พ่อดีใจจัง ว่าแต่...เกริกได้เล่าเรื่องของแม่ให้หนูฟังบ้างหรือเปล่า” ภลัมถามเข้าเรื่องสำคัญ ที่จะเป็นตัวแปรบทบาทของตนต่อจากนี้

“ไม่ค่ะ พ่อบอกแค่ว่าแม่เสียตอนที่หนูเกิด ก็เลยไม่เคยถามอะไรอีก เอ่อ..หนูขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” ช่อเอื้องบอกพลางส่งยิ้มเจื่อนๆ ไปให้อีกฝ่าย

“จ้ะ” ภลัมพยักหน้ารับก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอน เพื่อดูแล ผู้เป็นภรรยาต่อ

ด้านภีมรภัทรที่ยืนหลบมุมแอบฟังการสนทนาอยู่ ก็รีบดึงน้องรหัสคนสวยเข้าไปถามอย่างเป็นห่วง “เอื้องโอเคไหม?”

“เอ่อ...หนูไม่รู้ว่าตัวเองควรจะรู้สึกอย่างไร ระหว่างดีใจที่ได้เจอพ่อแม่แท้ๆ กับได้รู้ว่าพ่อที่เลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็ก...เป็นใครอีกคน” ช่อเอื้องบอกด้วยสีหน้าเศร้าๆ

“พี่ขอโทษนะที่เข้ามายุ่งเรื่องนี้ พอดีคุณแม่ของพี่ท่านเป็นเพื่อนสนิทกับน้าดาหลัน ก็เลย...”

“ไม่เป็นไรค่ะ เอื้องต่างหากที่ต้องขอบคุณพี่ภีม” ช่อเอื้องส่งยิ้มบางๆ ให้กับรุ่นพี่ที่แสนใจดี

“แล้วหลังจากนี้เอื้องจะทำยังไงต่อไปครับ”

เกี่ยวกับ อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) - 75

อุ้มรักซาตานลวง (ซีรีส์ หลอกเด็ก) เป็นซีรี่ส์ปัจจุบันที่ดีที่สุดของผู้แต่ง yochita-uri ด้วยเนื้อหา 75 ด้านล่างนี้จะทำให้เราหลงอยู่ในโลกแห่งความรักและความเกลียดชังแบบสลับกันได้แม้จะมีกลเม็ดทั้งหมดเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยไม่ต้องกังวลอีกครึ่งหนึ่งแล้วก็เสียใจ สาย โปรดอ่านบทที่ 75 และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ novelones.com