ถ้อยคำของเย่ชิวชัดเจนหนักแน่น ก้องสะท้อนทั่วฟ้าดินอันเงียบงันแห่งนี้
ในพริบตาเดียว สีหน้าของท่านนักบุญทองคำมืดครึ้มลง ความอ่อนโยนในแววตาจางหาย เหลือไว้เพียงความเยียบเย็นดุจน้ำแข็ง
“เย่ฉางเซิง เจ้ารู้ไหมว่าการปฏิเสธแบบนี้หมายความว่าอะไร?”
เสียงของท่านนักบุญทองคำต่ำลึกและอันตราย ราวกับทุกคำหนักหน่วงดั่งภูเขาทับกลางอก ทำให้คนฟังแทบหายใจไม่ออก
เย่ชิวเพียงยิ้มบาง สีหน้าเยือกเย็นไม่ทุกข์ร้อน เอ่ยว่า “แน่นอนว่ารู้ แต่ตลอดชีวิตของผม เย่ฉางเซิง ทำอะไรไม่เคยต้องอธิบายให้ใครฟังหรอก”
“ยิ่งไม่ต้องพูดถึง คนอย่างท่านที่อ้างตัวว่าเป็นรุ่นใหญ่ แต่แท้จริงเห็นแก่ตัวสุดโต่ง เพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการยอมทำได้ทุกอย่างไม่เลือกวิธี”
“หรือว่าท่านคิดว่าผมไม่รู้ ว่าถ้าผมมอบหม้อแปรสภาพฟ้าและดินให้ ท่านก็จะหันมาฆ่าผมทันที?”
“แก!” ท่านนักบุญทองคำโกรธจนกลับหัวเราะ “ปากคมใช้ได้เลยนะ ไอ้เด็กนี่ ดูท่าคงตัดใจจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับฮวงจินเจียจู๋ของพวกเราแล้วสินะ?”
เย่ชิวพูดเสียงกังวาน “ผมไม่ได้อยากเป็นศัตรูกับใครทั้งนั้น แต่ถ้ามีใครคิดทำร้ายผม ผมก็ไม่มีทางอ่อนมือให้”
ท่านนักบุญทองคำฮึเย็น “ฮึ ใจสู้พอตัว แต่ใจสู้เอามาใช้แทนพลังไม่ได้หรอก โลกนี้ พลังต่างหากคือกฎสูงสุด”
“ไอ้หนุ่ม คิดให้ดีอีกทีเถอะ”
“ผลจากการปฏิเสธครั้งนี้ เจ้าไม่มีปัญญารับไหวหรอก”
เย่ชิวไม่ลังเลแม้แต่น้อย เอ่ยว่า “ไม่ต้องคิดแล้ว ผมไม่สนใจเป็นศิษย์ของท่าน และยิ่งไม่สนใจไปเป็นลูกน้องของหรงอี้”
“ดี! ดีมาก!” ท่านนักบุญทองคำโกรธจนกลับหัวเราะ สายตากวาดไปยังท่านเซวียนหยวนเฮ่อและคนอื่น ๆ แรงกดดันแห่งเซียนที่ฉายออกมาทางแววตาทำให้ทุกคนในที่นั้นรู้สึกเหมือนลมหายใจสะดุด
“พวกเจ้าทั้งหมดเป็นสหายของเย่ฉางเซิง เดิมทีแล้ว พวกเจ้าสามารถมีชีวิตรอดได้”
“แต่น่าเสียดาย เย่ฉางเซิงปฏิเสธข้อเสนอเมื่อครู่ ดูท่าเขาไม่แยแสว่าพวกเจ้าจะเป็นหรือตาย”
“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็อย่ามาโทษกันทีหลัง”
เสียงของท่านนักบุญทองคำเย็นเยียบ ดั่งสายลมเหมันต์พัดแทงกระดูก
สีหน้าของท่านเซวียนหยวนเฮ่อและพวกพลันซีดเผือด พวกเขารู้ดีว่าท่านนักบุญทองคำคิดจะใช้ชีวิตของพวกเขามาข่มขู่เย่ชิว
“อยู่ก็ไร้สุข ตายก็ไร้ทุกข์ ได้สิ้นลมใต้ฝ่ามือรุ่นใหญ่เช่นท่าน ถือเป็นเกียรติอย่างสูง” ท่านเซวียนหยวนเฮ่อเอ่ยอย่างสงบนิ่ง
เขารู้ดีว่า ต่อหน้าท่านนักบุญทองคำ พวกเขาไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะโต้กลับ แค่ปลายนิ้วอีกฝ่ายก็สามารถบดขยี้ให้ตายได้อย่างง่ายดาย
ท่านถังชางไห่นั่นแหละคือตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุด!
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ทั่วร่างของพวกเขาถูกตรึงจนขยับไม่ได้เลย ไม่มีโอกาสต่อต้านแม้แต่นิดเดียว
ในดวงตาของท่านนักบุญทองคำฉายแววชื่นชมอยู่แวบหนึ่ง ทว่าไม่นาน แววชื่นชมนั้นก็ถูกความเยียบเย็นเข้ามาแทนที่
“เจ้าไม่เลวทีเดียว มิน่าล่ะเซวียนหยวนเจียถึงยืนหยัดมาได้ยาวนานถึงเพียงนี้ น่าเสียดาย หลังจากวันนี้เป็นต้นไป เซวียนหยวนเจียจะถูกลบชื่อออกจากเขตต้องห้ามแห่งชีวิต”
สิ้นคำ ท่านนักบุญทองคำสะบัดฝ่ามือเพียงครั้งเดียว ท่านเซวียนหยวนเฮ่อก็ปลิวกระเด็นไปไกลนับพันจั้ง เลือดสดทะลักออกจากปาก
“หยุดมือ!”
เย่ชิวตวาดลั่น พร้อมปลดปล่อยเปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิออกมาทันที
ตูม!
เปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิพวยพุ่งกวาดออกไป แปรเปลี่ยนเป็นมังกรเพลิงพุ่งเผาท่านนักบุญทองคำ
“ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะมีเปลวเพลิงจักรพรรดิแห่งศาสตราจักรพรรดิด้วย” แววตาท่านนักบุญทองคำเปลี่ยนสีวาบ
ถัดมา รอบกายเขาก็มีแสงทองคำเจิดจ้าโผล่ขึ้นมา ดุจโล่ศักดิ์สิทธิ์ คอยต้านเปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิไว้ด้านนอกจนหมด
“ระดับพลังของเจ้าต่ำเกินไป เปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิแบบนี้ทำอะไรไม่ได้หรอก”
พูดจบ ท่านนักบุญทองคำก็ตบฝ่ามือออกไปหลายครั้ง
ชั่วพริบตา เฟิงหลิงหยุน หัวหน้าตระกูล ท่านเซวียนหยวนจิ้งเต๋อ รวมถึงเฟิงอู๋เหินกับจางเหมยเจินเหริน ทุกคนล้วนถูกสั่นสะเทือนปลิวกระเด็นออกไป เลือดทะลักออกจากปากกันถ้วนหน้า
“แค่ฝูงมดปลวก!”


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: วิสารทแพทย์เทวัญ
ตอนที่ 261-281 ทำไมมีตอนละไม่กี่บรรทัด...
เรื่องนี้มีเติมเงินอ่านไหมครับ แนะนำหน่อย...
ทำไมลงวันละตอนแล้วครับ ช่วยชี้แจงหน่อยครับ...
ทำไมช่วงนี้ลงวันละตอนล่ะครับอีกอย่างช่วงแรกได้อ่านตั้งแต่7โมงเช้าแต่พอลงตอนเดียวต้องอ่านตอน3โมงเย็น...
ไอ้ชิบหาย มีแต่หน้าเปล่าๆมา3วันแล้ว พอๆเลิกอ่านบล็อคแม่งออกเลย หนังสือที่อื่นมีอ่านเยอะแยะ...
หลังๆทำไมลงแต่หน้าเปล่า ไม่มีตัวหนังสือสักตัว...
จะอ่านบท1611-1616ยังใงคับ...
ตอนที่ 267 - 301 มีแค่ 2-3 บรรทัดเองรบกวนแก้ไขให้ด้วยครับ ขอบคุณครับ...
อยากอ่านจนจบเรื่องทำไงบ้างครับ...
ฮาเร็มไหมครับ...