“อันดับหนึ่ง เย่ฉางเซิง!”
ตัวอักษรสีทองเปล่งประกายบนระฆังสวรรค์ปฐพี สว่างเจิดจ้าจนในพริบตาเดียวก็ดึงดูดสายตาผู้ฝึกบำเพ็ญทั่วทั้งโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร
วัดต้าหลยิน
“ที่หนึ่งกลายเป็นหมอนี่!”
พระสงฆ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งเขาหลิงซานเห็นชื่อเย่ชิวแล้วก็หัวเราะเย็นไม่หยุด “เด็กเมื่อวานซืนคนหนึ่ง มีคุณธรรมความสามารถอะไร? ระฆังสวรรค์ปฐพี นี่มันเลอะเลือนจริง ๆ!”
ในเวลาเดียวกัน
เกาะเผิงไหลแห่งทะเลตะวันออก
เต้าซือหนุ่มเห็นชื่อเย่ชิวก็พลันฉงน “เย่ฉางเซิงนี่โผล่มาจากไหนกัน? กลายเป็นที่หนึ่งในรายชื่อผู้มีโอกาสบรรลุเป็นจักรพรรดิได้ยังไง?”
ต่อมาหน้าเขาก็เปลี่ยนเป็นโกรธจัด “ท่านพี่ใหญ่ต่างหากที่สมควรเป็นอันดับหนึ่ง!”
“ข้าว่ารายชื่อจัดอันดับนี่ต้องมีปัญหาแน่!”
ท่านโหวชุดม่วงไม่เอ่ยปาก สีหน้ามืดครึ้มจนชวนให้คนขนลุก
เขาเดิมคิดว่ายังไงตัวเองก็ต้องติดสามอันดับแรกในรายชื่อผู้มีโอกาสบรรลุเป็นจักรพรรดิ แต่ตอนนี้กลับไม่มีชื่ออยู่ในรายชื่อจัดอันดับแม้แต่นิดเดียว เรื่องนี้ทำให้เขายากจะยอมรับ
“เย่ฉางเซิง…”
ท่านโหวชุดม่วงพึมพำชื่อออกมาเบา ๆ แววตาพุ่งพล่านไปด้วยจิตสังหาร “ข้าจำเจ้าได้แล้ว”
ในขณะนั้นเอง ตัวอักษรหนึ่งบรรทัดก็ปรากฏขึ้นบนระฆังสวรรค์ปฐพีอีกครั้ง—
“เย่ฉางเซิง พรสวรรค์เหนือสามัญ ร่างอมตะนิรันดร์กาล ได้รับสายเลือดสืบทอดอันเป็นเอกลักษณ์จากภูเขาอมตะ และในกายยังมีเปลวไฟวิเศษระดับจักรพรรดิ!”
เต้าซือหนุ่มเห็นข้อความเหล่านี้ก็อุทานลั่น “นึกออกแล้ว! เย่ฉางเซิงคืออันดับหนึ่งบัญชีมังกรซ่อนเร้น ตอนนั้นระฆังสวรรค์ปฐพีก็พูดแล้วว่าเขามีพรสวรรค์จักรพรรดิ!”
ถัดมา บนระฆังสวรรค์ปฐพีก็ปรากฏตัวหนังสือเพิ่มขึ้นอีก—
“เย่ฉางเซิงได้รับโชคชะตาแห่งเผ่าอสูรอย่างสมบูรณ์ โชคชะตาแห่งหมิงอย่างสมบูรณ์ และครึ่งหนึ่งของโชควาสนาแห่งเผ่ามนุษย์”
เต้าซือหนุ่มเห็นตรงนี้ สีหน้าก็เปลี่ยนอย่างรุนแรง เอ่ยออกมาเสียงขึงขัง “เป็นเขา! ท่านพี่ใหญ่ เจ้าที่เคยทำลายตราประทับของท่านที่เผ่ามิ่ง นั่นก็คือเย่ฉางเซิง!”
ในหัวของท่านโหวชุดม่วงก็ลอยขึ้นมาซึ่งใบหน้าของเย่ชิว เขาเอ่ยเสียงเย็น “ไม่คิดเลยว่าเจ้าหนูนั่นจะคือเย่ฉางเซิง ฮึ!”
จิตสังหารบนใบหน้าปกปิดแทบไม่อยู่ เขาพึมพำต่ำ ๆ “ก็แค่ราชานักบุญไร้เทียมทานคนหนึ่ง กล้าดียังไงถึงได้เป็นที่หนึ่งในรายชื่อผู้มีโอกาสบรรลุเป็นจักรพรรดิ มีอะไรมาเป็นเหตุผล?”
เต้าซือหนุ่มตวาดลั่น “เย่ฉางเซิง แกแย่งชิงโชคชะตาแห่งหมิงไป ทำลายตราประทับของท่านพี่ใหญ่ แค้นนี้ไม่มีวันอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันได้!”
แล้วเขาก็หันไปพูดกับท่านโหวชุดม่วงอีกครั้ง “ท่านพี่ใหญ่ ไม่ว่ารายชื่อผู้มีโอกาสบรรลุเป็นจักรพรรดินี้ที่ระฆังสวรรค์ปฐพีจัดจะเที่ยงตรงหรือไม่ เย่ฉางเซิงก็ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว”
“ในแต่ละยุคสมัย มีได้แค่คนเดียวที่บรรลุเต๋าสู่จักรพรรดิ”
“ถ้าเย่ฉางเซิงบรรลุเต๋าสู่จักรพรรดิได้จริง ท่านก็จะไม่มีโอกาสอีกเลย”
“ต้องรีบฆ่าเขาเสียตั้งแต่ยังไม่ทะลวงสู่ขอบเขต quasi-จักรพรรดิ ไม่อย่างนั้นอนาคตจะต้องเสียใจแน่”
ท่านโหวชุดม่วงพยักหน้า แววตาเย็นเยียบวาบขึ้น “อีกครึ่งปี ข้าจะพาเจ้าไปสู่ขอแต่งงานที่สำนักกระบี่ชิงหยุน แล้วถือโอกาสไปหาเย่ฉางเซิงด้วย”
“อยากจะเห็นเหมือนกัน ว่าเย่ฉางเซิงคนนี้ มีความสามารถอะไรนักหนา”
……
เชิงภูเขาไข่มุก
เย่ชิวมองชื่อของตัวเองบนระฆังสวรรค์ปฐพี สีหน้ามืดดำอย่างยิ่ง
จางเหมยเจินเหรินว่า “ไอ้กระต่ายน้อย เจ้าได้เข้ารายชื่อจริง ๆ แถมยังเป็นที่หนึ่ง ทีนี้แหละดีเลย ผู้ฝึกบำเพ็ญทั้งโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรจะจ้องเล่นงานเจ้ากันหมด”
หลินต้าหนiaoเอ่ยด้วยความกังวล “หัวหน้า ทีนี้ท่านกลายเป็นเป้าหมายของทุกคนแล้วนะ”
ม่อเทียนจีพูดเสียงทุ้ม “เจ้าของระฆังฟ้าดินเจตนาโหดเหี้ยม เขาไม่เพียงลากพวกเราทั้งหมดเข้ารายชื่อ ยังดันให้หัวหน้าขึ้นไปยืนบนปากกระแสลมอีกต่างหาก”
หนานกงเซียวเซียวพูดเสียงนุ่ม “ไม่ว่าเจ้าของระฆังฟ้าดินจะมีแผนอะไรก็ตาม เรานั่งรอความตายไม่ได้แล้ว ต่อจากนี้ต้องรีบยกระดับพลัง เพื่อรับมือกับภัยที่อาจจะมาถึงทุกเมื่อ”
จื่อหยางเทียนจุนพยักหน้า “คุณหนูหนานกงพูดถูก ฉางเซิง เราต้องเตรียมตัวตั้งแต่ตอนนี้”



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: วิสารทแพทย์เทวัญ
ตอนที่ 261-281 ทำไมมีตอนละไม่กี่บรรทัด...
เรื่องนี้มีเติมเงินอ่านไหมครับ แนะนำหน่อย...
ทำไมลงวันละตอนแล้วครับ ช่วยชี้แจงหน่อยครับ...
ทำไมช่วงนี้ลงวันละตอนล่ะครับอีกอย่างช่วงแรกได้อ่านตั้งแต่7โมงเช้าแต่พอลงตอนเดียวต้องอ่านตอน3โมงเย็น...
ไอ้ชิบหาย มีแต่หน้าเปล่าๆมา3วันแล้ว พอๆเลิกอ่านบล็อคแม่งออกเลย หนังสือที่อื่นมีอ่านเยอะแยะ...
หลังๆทำไมลงแต่หน้าเปล่า ไม่มีตัวหนังสือสักตัว...
จะอ่านบท1611-1616ยังใงคับ...
ตอนที่ 267 - 301 มีแค่ 2-3 บรรทัดเองรบกวนแก้ไขให้ด้วยครับ ขอบคุณครับ...
อยากอ่านจนจบเรื่องทำไงบ้างครับ...
ฮาเร็มไหมครับ...