ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 1919

“ขอรับ”

เยี่ยนชิงพยักหน้าเล็กน้อย

“หนานหงหยางยอมรับแล้ว ที่พวกเขามาที่นี่ในครั้งนี้ เพราะเป็นคำอนุญาตจากประมุขตระกูลหนาน หนานอีฝาน”

ฉู่หลิวเยว่ไม่อยากจะเชื่อ

คำให้การนี้ส่งผลร้ายแรงต่อตระกูลหนานมาก!

คาดไม่ถึงว่าเยี่ยนชิงสามารถง้างปากของคนตระกูลหนานได้จริงๆ?

นางมองเยี่ยนชิงขึ้นลงอย่างสำรวจ

ใบหน้ายังคงเย็นชา และไร้อารมณ์

เหมือนกับว่าสำหรับเขาแล้วเรื่องก่อนหน้านี้ไม่ได้หนักหนาเท่าใด…

อีกฝ่ายคือผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์เชียวนะ!

ฉู่หลิวเยว่ไม่คิดว่าหนานหงหยางจะเป็นฝ่ายทรยศตระกูลหนานก่อน

ในเมื่อนี่เป็นการสั่งการอยู่เบื้องหลัง ดังนั้นคนที่เขาส่งมาจะต้องเป็นคนที่เขาให้ความเชื่อใจอย่างมากแน่นอน

ถ้าเช่นนั้น…

ที่หนานหงหยางพูดออกมาต้องเป็นเพราะเขาถูกบีบบังคับจนไร้หนทางแล้ว

แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นั่นมันผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์เชียวนะ!

เยี่ยนชิงใช้วิธีอะไรกันแน่ถึงสามารถถามคำถามนี้ออกมา

“นอกจากเรื่องนี้แล้ว เขายังพูดเรื่องอื่นออกมาอีกหรือ”

หรงซิวกลับรู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้เลย แต่กลับถามขึ้นเสียงเรียบ

ใช่ว่าเรื่องนี้จะเป็นไปไม่ได้

เรื่องนี้ใหญ่มาก คนรู้น้อยมากเท่าไรยิ่งดี

ในตอนแรกหนานอีฝานก็คงคิดไม่ถึงว่าเขาส่งคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้มาแล้ว แต่ก็ยังพ่ายแพ้อยู่ดี

แต่เรื่องที่สำคัญมากกว่านั้นก็คือ แม้กระทั่งจะหนียังไม่ทัน สุดท้ายก็ถูกจับกุม แล้วยังได้รับการสอบสวนอย่างโหดเหี้ยม!

ฉู่หลิวเยว่ลูบคางตนเอง

หากหนานอีฝานรู้ว่าเรื่องจะดำเนินมาถึงขั้นนี้ เขาคงไม่ตัดสินใจเช่นนี้แน่นอน

แต่บนโลกนี้ไม่มียาแก้ความเสียใจภายหลัง

“ลั่วเหยี่ยนล่ะ?”

เยี่ยนชิงชะงักไปเล็กน้อย

“เขาปฏิเสธที่จะเจรจา”

หัวแข็งมาก

เขากับหนานหงหยางและคนอื่นๆ มีความแตกต่างกันเล็กน้อย ไม่อย่างนั้นเขาไม่มีทางมีตำแหน่งสูงส่งกว่าคนอื่นในตระกูลหนานแน่นอน

“ยังไม่มีขอรับ”

พวกเขาอยู่ในช่วงที่ระวังตัวอย่างมาก จนกระทั่งตอนนี้ตระกูลหนานยังไม่ส่งคนออกมาเลย

ดวงตาหงส์ของหรงซิวหรี่ลงเล็กน้อย

ในวินาทีที่หนานอวี่สิงเสียชีวิต หนานอีฝานก็น่าจะรู้แล้ว

ตอนนี้ก็ผ่านมาหลายวัน แต่ทางนั้นกลับไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย

ซึ่งนี่ไม่ปกติแล้ว

ฉู่หลิวเยว่ลุกขึ้นยืน

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ตอนนี้ข้าไปถามลั่วเหยี่ยนเลยดีกว่า”

เยี่ยนชิงไม่ได้ขวางทางอีก แต่กลับถอยหลังลงไปหนึ่งก้าว

หรงซิวถอนหายใจออกมาเบาๆ

ฉู่หลิวเยว่มองทางเขาอย่างสงสัย

“เป็นอันใดไปหรือ”

แสงอาทิตย์ทรงกระทบร่างของเขา เสื้อผ้าขาวกว่าหิมะ สูงส่งงดงาม

เขามองไปทางฉู่หลิวเยว่ ที่หางตามีความอ่อนโยนแผ่กระจายออกมา

“เพิ่งแต่งงานกันใหม่ๆ แต่ในสายตาของเยว่เอ๋อร์กลับเห็นแค่คนอื่น แต่ไม่มีที่ว่างให้แก่สามีอย่างข้าเลย”