ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 2088

“อันใดนะ!”

ซูหลีตกใจอย่างมากดวงตาเบิกกว้างอย่างอดไม่ได้และเกือบสงสัยว่าตนเองฟังผิดไป

“ยาอายุวัฒนะของปรมาจารย์โอสถผู้ยิ่งใหญ่? นี่ นี่…”

ปรมาจารย์โอสถผู้ยิ่งใหญ่นั้น ระดับเหนือกว่าปรมาจารย์โอสถและเป็นการมีอยู่ของระดับสูงที่สุดในเซียนหมอ

ต้องรู้ไว้ว่าแม้แต่ในสำนักหลิงเซียว ผู้ที่ไปถึงระดับปรมาจารย์โอสถก็นับว่ามีน้อยนัก

อีกทั้งผู้อาวุโสส่วนใหญ่ล้วนมีอายุมาก

ดังเช่นผู้อาวุโสวั่นเจิงในตอนนั้น

ถือได้ว่าเขาเป็นผู้อาวุโสเซียนหมอชั้นยอดในสำนักหลิงเซียว แต่เมื่อเขาเลื่อนขั้นเป็นปรมาจารย์โอสถผู้ยิ่งใหญ่ก็มีอายุเกินร้อยปีไปแล้ว

ตอนนี้ฉู่หลิวเยว่อายุยังไม่ถึงยี่สิบปี และนางต้องแบกรับความท้าทายในการสกัดยาอายุวัฒนะในระดับปรมาจารย์โอสถผู้ยิ่งใหญ่ จึงไม่แปลกใจเลยที่ซูหลีจะมีปฏิกิริยาใหญ่โตเช่นนี้

เมื่อเผชิญหน้ากับฉู่หลิวเยว่ ซูหลีจึงมิอาจพูดสงสัยอะไรในตัวนางได้ และแม้ว่านางจะไม่ได้พูดอะไรออกมาก็ตาม แต่ฉู่หลิวเยว่ก็รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่

“ท่านซู ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ข้าจะลองดู หากสำเร็จก็นับว่าเป็นเรื่องดี ท่านคิดอย่างไร?”

อันที่จริงหลังจากที่นานฟื้นความทรงจำได้ไม่นาน นางก็ก้าวหน้าจนเลื่อนขึ้นเป็นเซียนหมอ

สำหรับปรมาจารย์โอสถผู้ยิ่งใหญ่…แม้ว่านางยังไม่ได้เลื่อนขึ้น แต่ก็ใกล้สัมผัสถึงระดับขั้นนั้นแล้ว

ครั้งนี้ถือว่าเป็นโอกาสที่หาได้ยากอย่างประจวบเหมาะพอดี

แม้จะฝืนใจ แม้จะยากเย็นแสนเข็น นางก็จะลอง!

เมื่อซูหลีเห็นสีหน้ามั่นใจของนาง ก็รู้สึกเบาใจมากขึ้นอย่างอธิบายไม่ได้

ผู้ที่ทำให้โล่ผสานภายอมรับเป็นนายได้ ย่อมเป็นผู้ที่มีความพิเศษ!

ฉู่หลิวเยว่พูดด้วยรอยยิ้มขึ้นว่า

“ท่านโปรดวางใจ ในใจข้าทราบดี”

เมื่อพูดจบนางก็เริ่มหยิบสมุนไพรมาไว้ด้านนอกอีกครั้ง

นางเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี อีกทั้งสมุนไพรที่ต้องการนางก็มีพร้อมทั้งหมด ไม่เช่นนั้นการมารอบนี้คงยุ่งยากอีกเป็นแน่

ผ่านไปชั่วครู่ ในที่สุดนางก็เตรียมสมุนไพรทั้งหมดจนเสร็จเรียบร้อย

นางได้เตรียมสมุนไพรไว้เผื่อห้าชุด

หากล้มเหลวยังสามารถลองใหม่ได้อีกหลายครั้ง

หลังจากแน่ใจว่าทุกอย่างเรียบร้อย ก่อนที่ฉู่หลิวเยว่จะมาที่หม้อต้มโอสถสวรรค์ นางตบด้วยฝ่ามือเดียว!

พรึบ!

เปลวไฟโปรงแสงลูกหนึ่งลุกไหม้ขึ้น!

ฉู่หลิวเยว่เริ่มจัดเรียงสมุนไพรที่อยู่ข้างกายเข้าไปอย่างเป็นระเบียบ

การเคลื่อนไหวของนางรวดเร็วและคล่องแคล่วอย่างมาก

เมื่อสมุนไพรเหล่านี้ลงไปในหม้อต้มโอสถสวรรค์และถูกเปลวไฟกลืนกินจนสกัดออกเป็นหลายๆ ส่วนอย่างรวดเร็ว

ไม่นานกลิ่นยาที่ขมฝาดอ่อนๆ ก็ลอยคลุ้งขึ้นมา

ซูหลีพูดเสียงกระซิบขึ้นอย่างตื่นตกใจเล็กน้อยว่า

“นี่…นี่คือขั้นพลังปราณของปรมาจารย์โอสถจริงๆ หรือ”

นางเคยพบปรมาจารย์โอสถทั้งสองมามากมาย แต่กลับไม่มีผู้ใดเทียบเท่ากับฉู่หลิวเยว่ที่อยู่ตรงหน้านี้ได้

ไม่ว่าจะเป็นการควบคุมเปลวไฟ การคัดกรองสมุนไพร หรือการควบคุมกระบวนการทั้งหมด…

ฉู่หลิวเยว่ช่างยอดเยี่ยมนัก!

ซูหลีอดไม่ได้จึงมองไปทางหรงซิวที่อยู่ข้างๆ แต่กลับเห็นสีหน้าของเขาเรียบเฉย สงบนิ่ง ละไม่แสดงสีหน้าประหลาดใจแม้แต่น้อย

นับตั้งแต่ที่นางออกจากถ้ำเฟิงหลี นางก็รู้ว่าคนสองคนนี้ไม่ธรรมดา

แต่เธอไม่คิดว่าจะเก่งกาจขนาดนี้!

ฉู่หลิวเยว่มองหม้อต้มโอสถสวรรค์ตรงหน้าอย่างใจจดจ่อ

ขณะนี้นางได้สกัดสมุนไพรออกมาหลายร้อยชนิด

แต่นี่ยังไม่ถึงครึ่งหนึ่ง

ขณะที่นางควบคุมไฟอยู่นั้น ในหัวกลับนึกถึงแต่ใบสั่งยาที่พี่เป่าให้ไว้อยู่ตลอด นางจึงระมัดระวังและมิกล้าหละหลวมแม้แต่น้อย

แต่ทำให้นางเบาใจได้เล็กน้อย นางพบว่าความสามารถด้านการสกัดยาของตนเองก้าวหน้าขึ้นกว่าแต่ก่อนอย่างแน่นอน

แม้ในเวลาอันสั้นนี้ นางไม่มีเวลามากมายนักในการปรุงยา อย่างไรก็ตามต้องขอบคุณระดับความสามารถที่ก้าวหน้าขึ้นในทุกๆ ด้านของนาง เรื่องเหล่านี้ดูเหมือนจะทำได้ง่ายกว่าที่คิดเอาไว้

นางใส่สมุนไพรที่เหลือลงไปตามลำดับอย่างต่อเนื่อง

…

อีกด้านหนึ่งเมื่อตู๋กูโม่เป่ากลับไปที่ก้นทะเลสาบ

เมื่อกลับไปได้เพียงครู่เดียว หลานเซียว ก็ตะคอกเสียงแข็งขึ้นและหันหลังกลับไป

เห็นได้ชัดว่าตู๋กูโม่เป่าไม่สนใจเรื่องนี้ เขาเดินตรงไปนั่งที่ตำแหน่งของตน

ผู้อาวุโสลำดับที่ห้าชี้ไปที่ด้านหน้าและถามขึ้นเป็นการหยั่งเชิง

“พี่เป่า เจ้าเพิ่งจะให้ใบสั่งยาสะกดวิญญาณแก่นางหนูนั่นหรือ นั่นเป็นยาอายุวัฒนะระดับปรมาจารย์โอสถผู้ยิ่งใหญ่เชียวนะ!”

ตู๋กูโม่เป่าหลับตาลงดูเหมือนไม่สนใจใยดี

“นางหนูต้องการจะช่วยท่านซูผู้นั้นหลอมร่างผู้ฝึกตนระดับเก้าขึ้นมาใหม่ อันที่จริงแค่ใช้ยาชิ่งหยางในระดับปรมาจารย์โอสถก็เพียงพอแล้ว เหตุใดเจ้า…”

ยังไม่ทันพูดจบ จู่ๆ เขาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นในทันทีพลางชี้ไปที่ตู๋กูโม่เป่าด้วยมือสั่นเทา

“เจ้า”

ตู๋กูโม่เป่าลืมตาขึ้นและพูดด้วยเสียงเรียบเย็นว่า

“ข้าตั้งใจ เหตุใดหรือ”