ยอดหญิงลิขิตสวรรค์ นิยาย บท 2224
“นี่… ข้อมูลเรื่องเขตต้องห้ามของสระอัสนีบาตถูกปกปิดมิดชิดมาแต่ไหนแต่ไร อีกทั้งตัวนางเพิ่งมาถึงตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ ไม่น่าจะรู้เรื่องนี้กระมัง?”
มู่ตงโหย่วนึกย้อนไปถึงสีหน้าจริงใจใสบริสุทธิ์ของแม่นางผู้นั้น รู้สึกว่าไม่มีอันใดที่น่าสงสัยแม้แต่น้อย
“อีกอย่าง ตัวนางเองก็หามีตราแห่งสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ไม่ ใช้เวลาไม่นานก็คงออกมาได้แล้ว”
“…ตอนแรกข้าก็คิดแบบนี้ แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าไม่เสมอไป เจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้เจินเป่าเก๋อได้ออกคำเชิญให้นางไปคัดลอกค่ายกลใหม่” บุรุษผู้นั้นถามเสียงเรียบ
มู่ตงโหย่วตื่นตกใจ
“ร้านเจินเป่าเก๋อ? นี่พวกเขาเลือกนางอย่างนั้นหรือ?”
“เรื่องราวในสองวันนี้ ลำพังแค่ข้อนี้ข้อเดียวก็เพียงพอที่จะให้นางรั้งอยู่ต่อไปได้อีกสักระยะ”
บุรุษผู้นั้นชะงักไปชั่วครู่ กล่าวว่า
“เจ้าได้เจอนางแล้ว คิดเห็นเป็นเช่นไรบ้าง?”
มู่ตงโหย่วครุ่นคิด ก่อนตอบอย่างจริงใจ
“หากมีตราแห่งสายเลือดศักดิ์สิทธิ์ไว้ในครอบครองได้ อนาคตย่อมไปได้ไกลไร้ขีดจำกัด”
“ดูเหมือนเจ้าจะค่อนข้างชื่นชอบนางทีเดียว”
“นางเปี่ยมด้วยพรสวรรค์โดยแท้” มู่ตงโหย่วส่ายศีรษะอย่างเสียดาย “สิ่งที่น่าชื่นชมอย่างยิ่งคือร่างศักดิ์สิทธิ์ของนางแปรสภาพมาจากทัณฑ์ทลายเทพ พอดูคร่าวๆ แล้ว เกรงว่าผู้ฝึกตนจากทั่วทั้งตำหนักมายาศักดิ์สิทธิ์ที่มีร่างศักดิ์สิทธิ์ยอดเยี่ยมมากพอจะเทียบเทียมกับนางได้มีไม่มาก และเพราะเช่นนี้เอง นางถึงดิ่งลงไปถึงก้นบึ้งของสระอัสนีบาตได้ง่ายดายนัก”
ปกติการที่พรสวรรค์แลวาสนาเช่นนี้ล้วนมารวมกันอยู่ที่ตัวคนผู้เดียวก็ย่อมพบเจอได้ยากมากแล้ว
“พูดเสียจนทำให้ข้าอยากเจอนางขึ้นมาเลย” บุรุษผู้นั้นเอ่ยแกมหัวเราะ
ทว่าหลังจากครุ่นคิดไปชั่วครู่ เขาก็ส่ายศีรษะ
…
ฟากของซื่อจิงได้เดินทางมาถึงบ่ออัสนีบาตแล้ว
เขายืนอยู่บนริมฝั่ง พลางทอดสายตามองไปด้านหน้าไกลๆ
ทัณฑ์สวรรค์จำนวนนับไม่ถ้วนลอยร่อนเร่อยู่ในนั้น ประกายแสงที่ทอออกมานั้นสว่างเจิดจ้าแลเรืองรองระยิบระยับ
ซื่อจิงเบิกตากว้างน้อยๆ ส่งเสียงจิ๊ออกมาคราหนึ่ง
พี่ใหญ่ไม่ได้หลอกเขาอย่างที่คาดไว้ ที่นี่ช่างเป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!
เขาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วสาวเท้าก้าวยาวไปยังเบื้องหน้า
ตอนนี้คนจำนวนไม่น้อยที่อยู่บริเวณรอบข้างสังเกตเห็นเขาแล้ว
แน่นอนว่าสาเหตุหลักเป็นเพราะคนพวกนั้นไม่คุ้นหน้าของเขา ไหนจะตราศรัทธากลมที่ปักร้อยอยู่บริเวณเอวของเขาด้วย
หึ่งหึ่ง…
ค้อนที่ห้อยอยู่บริเวณเอวของเขาสั่นไหวน้อยๆ
เขาหลุบตามองก่อนยื่นมือไปหยิบมันขึ้นมา
จากนั้น เขาก็เดินมาหยุดอยู่ข้างหินสักก้อนพลางจับจ้องไปที่มันพักหนึ่งด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว
“ไม่น่า… ใช่กระมัง…”
ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดเขาก็กำค้อนในมือไว้แน่น จากนั้นก็ทุบลงบนหินก้อนนั้นอย่างแรง!
ปึง!
ก้อนหินพลันแตกร้าว!
ก่อนที่พลังแห่งทัณฑ์สวรรค์สีเงินจำนวนหนึ่งพุ่งพรวดออกมาจากภายในหินก้อนนั้น!
ซื่อจิงเบิกตาโพลง
“บ้าเอ๊ย!”
…
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดหญิงลิขิตสวรรค์
ขอบคุณมากค่ะ สนุกมากกกค่ะ...
สนุกมากค่ะ...
อ่านสนุกมากค่ะ ติดตามอ่านทุกตอน...