ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2064

อู๋เป่ยรู้ดีว่าเพราะชื่อเสียงเหล่าผู้หญิงเหล่านี้จึงต้องการเห็นพลังที่แท้จริงของเขา แต่เทียนเซิงไม่มีอะไรที่สามารถแสดงให้เห็นได้ชัดเจนด้วยการใช้ดาบจริง

เขายิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า "การลองก็ไม่มีอะไรหรอก แต่ข้ากลัวจะทำให้หุ่นเชิดวิถีแห่งดาบของพวกท่านพังไปน่ะสิ"

ลู่เทียนเสียงหัวเราะและพูดว่า "เทียนเซิง ท่านก็ให้พวกเขาได้เห็นเถอะ หุ่นเชิดวิถีแห่งดาบพวกนี้เป็นสมบัติล้ำค่าที่บรรพบุรุษทิ้งไว้เพื่อปกป้องที่แห่งนี้"

"ใช่แล้ว ข้าก็อยากเห็นว่า ท่านเทียนเซิงนี้จะจริงหรือปลอม!"

ทันใดนั้น เสียงหนึ่งก็ดังมาจากข้างนอก มีชายคนหนึ่งที่มีปีกสองข้างเดินเข้ามา สูงเกือบสองเมตร และรอบตัวเขาปล่อยกลิ่นอายของเผ่าเทพออกมา

เมื่อเห็นชายคนนี้ ลู่เทียนเสียงรู้สึกประหลาดใจ "ฉางเทียนเซ่อ ท่านมาทำไม?"

ชายคนนี้ชื่อฉางเทียนเซ่อ เป็นบุตรของเผ่าเทพ แต่ในภายหลังเผ่าเทพและเผ่าพันธุ์มนุษย์ได้มีการแต่งงานกัน และลูกหลานของพวกเขามีเลือดจากทั้งสองเผ่าผสมอยู่

ฉางเทียนเซ่อพูดว่า "ข้าก็ได้ยินมาว่า ตระกูลลู่ของเจ้าได้มีการส่งหญิงสาวให้กับท่านเทียนเซิงเพื่อหวังจะเอาใจท่าน แต่ตอนที่ข้ามาหาตระกูลลู่เพื่อขอแต่งงาน เจ้าได้ปฏิเสธข้าต่อหน้า ดังนั้นข้าจึงมาดูซะหน่อย ว่าท่านเทียนเซิงที่พวกเจ้ากำลังพยายามเอาใจนี้ จะมีสามหัวหกแขนจริงหรือไม่"

ลู่เทียนเสียงพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา: "ฉางเทียนเซ่อ อย่าทำเรื่องวุ่นวาย ท่านเทียนเซิง คือตุลาการของจักรวรรดิเทียนอู่ที่ก่อตั้งโดยอู๋เป่ย"

ฉางเทียนเซ่อฮึดฮัมเสียงหนึ่ง: "จักรวรรดิเทียนอู่ที่เป็นจักรพรรดิของท่านเทียนเซิง ยังไงก็ไม่สำคัญในสายตาของข้า มันก็แค่กลุ่มมด"

"ปากกล้าจริง! จักรวรรดิเทียนอู่ของข้าใหญ่โตขนาดนี้ ในสายตาของเจ้าเป็นแค่กลุ่มมด" อู๋เป่ยลุกขึ้นยืน "เจ้ากล้าพูดจาแบบนี้ต่อหน้าข้าได้ยังไง!"

ฉางเทียนเซ่อหัวเราะ: "ชื่อเสียงของท่านเทียนเซิงไม่ทำให้ข้ากลัว! ถ้าท่านกล้าก็ออกมาเผชิญหน้ากับข้า ถ้าท่านสามารถชนะข้า ข้าจะหันหลังเดินจากไป แต่ถ้าไม่สามารถ ก็รีบไปจากที่นี่ อี้เทียนไม่ต้อนรับท่าน!"

ลู่เทียนเสียงกล่าวด้วยความโกรธว่า "ฉางเทียนเซ่อ อย่าทำเรื่องบ้าๆ! ถ้าไปทำให้เทียนเซิงโกรธ ข้าอาจจะช่วยท่านไม่ได้!"

ฉางเทียนเซ่อกล่าวว่า "ข้าฉางเทียนเซ่อกลัวเหรอ? เทียนเซิงอะไรก็ไม่สู้ผู้แข็งแกร่งแห่งยุคหรอก! บอกความจริงให้ท่านฟังนะ ข้าเพิ่งฝึกฝนตราประทับแห่งยุคสามอันเสร็จ!"

ลู่เทียนเสียงตกใจ: "ท่านฝึกฝนตราประทับแห่งยุคเสร็จแล้วเหรอ?"

ฉางเทียนเซ่อ: "ใช่แล้ว!" แล้วเขาก็มองไปที่อู๋เป่ย

"เป็นไงล่ะ กล้าลงมือกับข้าไหม?"

อู๋เป่ยยังไม่ทันตอบ คำพูดของผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในที่นั้น ซึ่งเป็นหญิงสาวที่หน้าตางดงามที่สุด แต่เงียบมาตลอด ใส่ชุดกระโปรงสีเขียวจางๆลุกขึ้นมายืนและพูดเบาๆว่า "ฉางเทียนเซ่อ ตอนที่ข้าปฏิเสธท่าน มันไม่เกี่ยวกับความแข็งของท่าน ตอนนี้เทียนเซิงอยู่ที่นี่ อย่ามายุ่งเรื่องเลย รีบไปเสีย"

ฉางเทียนเซ่อหัวเราะเยาะอย่างเย็นชา "ข้ายุ่งเรื่องเหรอ? งั้นข้าจะยุ่งให้ดู!" พูดจบ เขาก็ฟาดฝ่ามือไปที่อู๋เป่ยทันที และฝ่ามือก็พุ่งไปยังอู๋เป่ย

อู๋เป่ยเพียงแค่โบกมือ ฝ่ามือที่พุ่งมาแตกกระจาย เขากล่าวด้วยความเย็นชา "ท่านไม่ใช่จะอยากเห็นความแข็งทแรงของข้าเหรอ? งั้นข้าจะให้โอกาสท่านเอง!"

เขาก้าวออกไปทีหนึ่ง ก็ไปยืนข้างๆ ฉางเทียนเซ่อ จากนั้นก็จับผมเขาลากออกมาจากในห้อง

ฉางเทียนเซ่อไม่คาดคิดว่าอู๋เป่ยจะเร็วขนาดนี้ เขาพยายามที่จะต่อต้าน แต่พลังในร่างกายถูกกดทับอย่างหนัก จึงไม่สามารถขัดขืนได้

"บูม!"

ฉางเทียนเซ่อถูกทุ่มลงบนพื้นอย่างแรง อู๋เป่ยเหยียบเท้าลงไปบนใบหน้าของเขาทันที

"ผุ๊ป!"

ใบหน้าของฉางเทียนเซ่อบิดเบี้ยวไปหมด เลือดพุ่งออกมาอย่างแรง เขาร้องออกมาด้วยเสียงแปลกๆ "ท่าน…"

"ผุ๊ป!"

อู๋เป่ยเหยียบลงไปอีกครั้ง ทำให้ฉางเทียนเซ่อไม่สามารถพูดออกมาได้

เตะไปหลายครั้ง ฉางเทียนเซ่อรู้สึกเหมือนหัวของเขาจะระเบิด เขารีบขอชีวิตทันที "เทียนเซิง โปรด......โปรดไว้ชีวิต!"

ลู่เทียนเสียงรีบออกมาขอความกรุณา "เทียนเซิง ฉางเทียนเซ่อก็เป็นผู้พิทักษ์ที่คอยรักษาปีศาจ ขอให้โปรดไว้ชีวิตเขาด้วย!"

อู๋เป่ยถึงหยุดแล้วถาม "ตอนนี้ เจ้ารู้แล้วใช่ไหมว่าข้าแข็งแกร่งแค่ไหน?"

อู๋เป่ยมองไปที่แผ่นโลหะ แล้วก็ลอยลงไปเบาๆ เขากดเท้าลงไปทันที และพลังที่มหาศาลก็ลงไปกดขี่ทันที ทำให้การอวตารของปีศาจที่อยู่ใต้แผ่นโลหะส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ

ผู้คนในอากาศ รวมถึงฉางเทียนเซ่อ ต่างก็มีสายเลือดกึ่งเทพเช่นเดียวกัน เมื่อเห็นอู๋เป่ยทำเช่นนี้ มีคนถามขึ้นว่า "เขาจะทำอะไร?"

ฉางเทียนเซ่อกระซิบว่า "อย่ากังวลไป เขาคือเทียนเซิง ข้าเคยต่อสู้กับเขามาแล้ว พลังของเขาอย่างน้อยก็ต้องสูงกว่า 5 ยุค"

เขาพูดจบ อู๋เป่ยก็เดินไปที่ขอบและพลิกแผ่นโลหะออก ใต้แผ่นโลหะคือกริดแสงห้าสีที่ขวางทางปากถ้ำเอาไว้ และหลังกริดแสงนั้น มีการอวตารปีศาจสามตัวที่มีรูปร่างน่ากลัว พวกมันมีลักษณะเหมือนค้างคาว ตัวสีดำสนิท และดวงตาของมันเปล่งแสงสีเลือด

ตาข่ายแสงมีรูขนาดใหญ่เท่ากำปั้น และกรงเล็บของปีศาจก็ยื่นออกมาจากในนั้น พร้อมทั้งคำรามใส่ทุกคน

คนในตระกูลฉางบางคนทนไม่ไหว จึงกล่าวขึ้นว่า "เทียนเซิง การทำเช่นนี้อันตรายมาก!"

อู๋เป่ยไม่ได้สนใจพวกเขา เขาจับข้อมือของการอวตารปีศาจเอาไว้ และสองพลังก็เริ่มขับเคี่ยวกัน

ปีศาจตัวนี้ เป็นปีศาจที่ฝึกฝนในเจิ้นตั้นหลัก แม้ว่าจะเป็นแค่การอวตาร แต่ก็ยังน่ากลัวมาก มันดึงมือกลับไปอย่างแรง จนอู๋เป่ยเกือบจะล้มลงไป

แต่ในขณะที่เขากำลังจะล้มลงไปนั้น มืออีกข้างของเขาก็ทุบผ่านตาข่ายแสงลงไปทันที ตีเข้าที่หัวของการอวตารปีศาจ

"บูม!"

ตาข่ายแสงสามารถหยุดไม่ให้พวกมันออกมาได้ แต่ไม่สามารถป้องกันการโจมตีของอู๋เป่ยได้ การทุบหมัดนี้ทำให้การอวตารปีศาจรู้สึกมึนงง หัวของมันสั่นสะเทือน และปากของมันพ่นไฟมืดออกมา

"อ๊า!"

มันส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ แต่ไม่นานก็ถูกอู๋เป่ยตีจนปิดปากลง

ในขณะนั้น อู๋เป่ยใช้มือซ้ายจับกรงเล็บของการอวตารปีศาจ ส่วนหมัดขวาก็ทุบลงทีละหมัดไปอย่างต่อเนื่อง ทำให้ปีศาจส่งเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าวด้วยความเจ็บปวด