ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2065

ปีศาจรู้สึกตกใจ และอู๋เป่ยก็รู้สึกตกใจเช่นกัน ทั้งสองต่างรู้สึกว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป แต่สุดท้ายอู๋เป่ยก็ได้เปรียบ เพราะเขาคือคนที่ยังคงโจมตีปีศาจต่อไป

หลังจากโดนหมัดไปสิบกว่าครั้ง ปีศาจเริ่มร้อนรน มืออีกข้างก็ยื่นออกมา

อู๋เป่ยรอจังหวะนี้อยู่แล้ว เขาจับกรงเล็บของปีศาจทั้งสองข้าง จากนั้นก็มีมืออีกสองข้างงอกออกมาจากร่างของเขา มือข้างหนึ่งบีบคอปีศาจ ขณะที่มืออีกข้างจับมีดสั้นที่มาจากเจิ้นตั้นหลัก แล้วฟันหัวปีศาจไปทันที

เมื่อหัวหลุดออกไป ปีศาจการอวตารก็อ้าปากกว้าง เหมือนจะไม่เชื่อสายตา ก่อนที่ร่างของมันจะกลายเป็นควันสีดำกระจายไปหมด เหลือไว้เพียงเส้นผมเส้นหนึ่ง

อู๋เป่ยจับเส้นผมเส้นนั้น รู้สึกได้ถึงน้ำหนักที่หนักอึ้งและพลังที่มหาศาล เขารู้ทันทีว่านี่เป็นเส้นผมของผู้ฝึกวิชาปีศาจจากเจิ้นตั้นหลัก

เขาคิดในใจแล้วเก็บเส้นผมลง จากนั้นหันไปบอกกับทุกคนว่า "ปิดมันไว้"

ทุกคนรู้สึกตกตะลึงอย่างมาก การอวตารปีศาจที่แข็งแกร่งขนาดนั้นถูกเขาฆ่าตายด้วยมือเปล่า วิธีการแบบนี้แม้แต่บรรพบุรุษของพวกเขาก็ทำไม่ได้!

หลิวจางเทียนเซ่อที่เคยโดนเขาลงโทษ กลับรู้สึกภาคภูมิใจมาก เขาพูดกับคนรอบข้างว่า "เป็นยังไงล่ะ ข้าบอกแล้วใช่ไหมว่าเขาเก่งมาก!"

ทุกคนได้ปิดแผ่นโลหะกลับไป และต่างก็เดินมาหาอู๋เป่ยเพื่อขอบท่าน

สาวๆ จากตระกูลหลู่สิบสองคนที่มาดูเหตุการณ์ก็แสดงความตกใจและยินดี พวกเธอรู้ว่าอู๋เป่ยเก่ง แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะเก่งขนาดนี้ การที่ผู้ชายคนหนึ่งสามารถต่อสู้กับปีศาจได้ถือเป็นผู้ชายตัวจริง เป็นวีรบุรุษตัวจริง!

ลู่เทียนเสียงเห็นโอกาสก็กล่าวว่า "ทุกท่าน ตระกูลหลู่ของข้ากำลังเตรียมตัวทำการสมรสกับเทียนเซิง ไม่ทราบว่าตระกูลCk'มีความคิดเห็นอย่างไรบ้าง?"

หลิวจางเทียนเซ่อรีบตอบทันที "ตระกูลฉางของเราย่อมไม่ยอมน้อยหน้า ฉางอวี้เอ๋อร์น้องสาวของข้าเป็นหญิงงามระดับชาติ เหมาะสมกับเทียนเซิงมาก!"

เมื่ออู๋เป่ยได้ยินก็รู้ทันทีว่าเรื่องนี้ยังไม่จบ เขาจึงกล่าวว่า "พี่ลู่ ทุกท่าน ข้ามีธุระต้องไปก่อน ขอตัวไปก่อนนะ"

ลู่เทียนเสียงและคนอื่นๆ อยากจะให้เขาอยู่ต่อ แต่เมื่ออู๋เป่ยยืนยันที่จะไป พวกเขาก็ต้องยอมรับ ในตอนที่เขาจะจากไป ลู่เทียนเสียงและคนอื่นๆ กล่าวว่าจะรีบไปชักชวนเผ่าอื่นๆ และตรวจสอบหาคนที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด

อู๋เป่ยพาศิลาเฒ่าและคณะกลับไปยังเมืองเทพยุทธ์

การเดินทางไปกลับไม่นาน เมื่อพวกเขากลับมาถึงอย่างปลอดภัย จี้รัวเฟยยิ้มและถามว่า "ซวนเป่ย ได้ผลลัพธ์อะไรบ้างหรือไม่?"

อู๋เป่ยหัวเราะและกล่าวว่า: "ได้ผลลัพธ์มากมาย" แล้วเขาก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้เธอฟังสั้นๆ

เมื่อจี้รัวเฟยได้ยินก็แสดงสีหน้าตกใจ: "ภาพทั้ง 24 ชิ้นนี้สามารถเชื่อมต่อกับเจิ้นตั้นหลักได้ราวกับมันเหนือกว่าวัตถุศักดิ์สิทธิ์เลย!"

อู๋เป่ยกล่าวว่า: "พลังงานในเจิ้นตั้นหลักซ่อนข้อมูลที่ไม่ธรรมดาอยู่ภายใน แต่การเข้าใจมันต้องใช้เวลา ข้ารู้สึกว่า มันอาจจะช่วยข้าในการเข้าใจลำดับสูงสุดได้"

จี้รัวเฟยตอบว่า: "ยอดเยี่ยม ถ้าชนเผ่าเหล่านี้ยอมสวามิภักดิ์ จักรวรรดิเทียนอู่ เทียนอู่จะกลายเป็นอำนาจที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์เลย!"

พูดคุยกันไม่กี่ประโยค อู๋เป่ยเริ่มลองเชื่อมภาพทั้ง 24 ชิ้นเข้าด้วยกัน ในขณะนั้น ภาพในเจิ้นตั้นของเขาค่อยๆ รวมตัวเข้าหากันไปทางกลาง กระบวนการนี้ช้ามากและใช้พลังงานมหาศาล

เขารู้สึกอ่อนแรงเกินกว่าจะรับมือได้ จึงนำเลือดมนุษย์ที่เขารวบรวมมาจากเกาะแห่งความโกลาหลออกมาแล้วใส่ลงในโอ่งใหญ่ต้ากังหลี่ จากนั้นเขากระโดดเข้าไปในโอ่งนั้น

พลังงานจากภายในเริ่มไหลเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง เติมเต็มพลังให้เขา

เมื่อพลังเพิ่มขึ้น ในที่สุดภาพทั้ง 24 ชิ้นก็เชื่อมต่อกันสำเร็จ ระหว่างภาพเหล่านี้เคยมีแรงปฏิเสธที่รุนแรง แต่เมื่ออู๋เป่ยสามารถทะลุทะลวงแรงปฏิเสธนั้นได้ ภาพทั้งหลายก็รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเปล่งแสงสว่างจ้าออกมา

ในวินาทีถัดมา ภาพทั้ง 24 ชิ้นได้รวมกันเป็นภาพเดียวที่สมบูรณ์ เมื่ออู๋เป่ย มองเห็นภาพนี้ ร่างกายของเขาก็เริ่มสั่นสะท้านทันที

เจิ้นตั้นในร่างกายของเขาเกิดเป็นวังวนพลังขนาดใหญ่ขึ้นมา แสงสว่างอันหนาแน่นและมีความเข้มข้นอย่างไม่น่าเชื่อก็สาดส่องลงมา พลังงานในแสงนั้นบริสุทธิ์กว่าครั้งที่แล้วถึงร้อยเท่า หลังจากที่แสงนี้ปรากฏออกมา เจิ้นตั้นของอู๋เป่ยก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปในเชิงลึก

อู๋เป่ย:"กลั่นจักรวาลเจิ้นตั้น? ท่านมีความทะเยอทะยานไม่น้อยเลยนะ!"

ผู้ฝึกวิชาปีศาจ: "เจ้าหนู ถ้าข้าออกมาได้ ข้าจะให้ประโยชน์มากมายแก่เจ้า เจ้าก็เห็นแล้วว่า เจิ้นตั้นรองเป็นเพียงการสะท้อนของเจิ้นตั้นหลัก มันเป็นเพียงภาพมายา แต่ข้าสามารถช่วยเจ้าเข้าไปในเจิ้นตั้นหลัก และกลายเป็นผู้บำเพ็ญที่แท้จริงได้!"

อู๋เป่ย:"ข้าไม่มีทางปล่อยท่านออกมา และจะไม่มีวันเชื่อท่าน"

ผู้ฝึกวิชาปีศาจ:"เจ้าหนู เจ้ารู้ไหมว่าเจิ้นตั้นรองมันหมายถึงอะไรสำหรับผู้บำเพ็ญในเจิ้นตั้นหลักของเรา?"

อู๋เป่ย:"ท่านไม่ใช่พูดไว้แล้วเหรอว่า มันเป็นแค่การสะท้อน?"

ผู้ฝึกวิชาปีศาจ: "มันเป็นการสะท้อนก็จริง แต่ทำไมมันถึงมีการสะท้อนแบบนี้ เจ้ารู้ไหม?"

อู๋เป่ย:"ถ้าท่านอยากพูดอะไร ข้าไม่ได้จะขัดขวาง"

ผู้ฝึกวิชาปีศาจหัวเราะ: "ฮ่าฮ่า" แล้วยิ้ม "ดีล่ะ ข้าจะบอกเจ้า โลกเจิ้นตั้นย่อย ที่ว่ากันนั้น จริงๆ แล้วมันคือโลกของจิตที่ถูกสร้างขึ้นโดยผู้ฝึกวิชาที่แข็งแกร่งในเจิ้นตั้นหลัก"

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว: "มันเป็นไปได้ยังไง! เจิ้นตั้นใหญ่ขนาดนี้ กว้างใหญ่ไม่มีที่สิ้นสุด ถ้ามีใครสามารถคิดเจิ้นตั้นแบบนี้ขึ้นมาได้ พลังของเขาจะต้องสูงมากแน่ๆ"

ผู้ฝึกวิชาปีศาจ: "แน่นอนว่าต้องสูงมาก! พวกเขาคือผู้ฝึกวิชาที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ เพียงแต่พวกเขาหลายคนไม่อยู่แล้ว สิ่งที่เจ้าเห็น กฎแห่งระเบียบ และวิชายุทธ ล้วนเป็นการเปลี่ยนแปลงจากประสบการณ์และจิตสำนึกของผู้ฝึกวิชาคนนี้"

อู๋เป่ย:"คนก็พูดว่า ผู้ฝึกวิชาที่สร้างโลกจิตนั้นแข็งแกร่งมาก ถึงแม้ว่าเราจะเป็นแค่ภาพหลอน แต่พลังของเราก็อาจจะไม่ได้อ่อนแอ"

ผู้ฝึกวิชาปีศาจ: "ใช่แล้ว แต่สุดท้ายแล้ว สิ่งที่เป็นแค่ภาพหลอนก็ยังคงเป็นแค่ภาพหลอน มันไม่มีค่าอะไรเมื่อเทียบกับความจริง ยังไงล่ะ ถ้าเจ้าร่วมมือกับข้า ข้าจะช่วยให้เจ้ากลายเป็นชีวิตที่แท้จริง!"