ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2523

“ครืน!”

ลำแสงสีทองเส้นหนึ่งตกจากฟ้าลงมาห่อหุ้มชายในชุดคลุมสีทองเอาไว้ ทันทีที่อยู่ในแสงนั้น เขาก็ตัวแข็งทื่อทันที จิตของเขาถูกดึงเข้าสู่โลกมายาไร้ขอบเขตแล้ว ถ้าอู๋เป่ยไม่อนุญาต ก็ไม่มีทางออกมาได้เลย!

ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างอึ้งไป ฮูหยินสามร้องลั่นว่า “เจ้าเปิดใช้เวทย์มหาอาคมลวงฟ้าแล้ว!”

อู๋เป่ยกล่าวเสียงขรึม “ใช่!”

ใบหน้าฮูหยินสามซีดเผือด พึมพำว่า “เป็นไปไม่ได้! ไม่มีผู้ใดควบคุมเวทย์มหาอาคมลวงฟ้าได้ เจ้าทำได้อย่างไร?”

อู๋เป่ยว่า “เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้! ทุกคนฟังให้ดี ผู้ใดเต็มใจยอมอยู่ใต้บังคับบัญชาของข้า ให้ออกไปยืนที่นอกตำหนัก ผู้ใดไม่ยอม ก็อยู่ในตำหนักต่อไป!”

“ครืน!”

สิ้นคำ ทั้งเกาะฮว่านคงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังแสงนับไม่ถ้วนพลุ่งขึ้นสู่ฟ้า กลายเป็นโลกมายามากมาย ลึกลับน่าพิศวง!

ผู้ที่ยังอยู่ในตำหนักล้วนรู้จักดูสถานการณ์ พากันลุกขึ้น โค้งคำนับให้อู๋เป่ยก่อน แล้วก็ก้าวฉับออกไปยืนด้านนอก ไม่นาน ในตำหนักก็เหลือเพียงฮูหยินสามกับคนสนิทไม่กี่คนของนาง!

หน้าฮูหยินสามซีดเผือด “คุณชายอู๋ ท่านต้องการอะไรแน่?”

อู๋เป่ยพูดเรียบๆ “แม้ผมกับเฉินจื่อซิวจะเพิ่งรู้จักกันไม่นาน แต่เราก็เป็นเพื่อนกัน เพื่อนถูกทำร้าย ผมต้องทวงความยุติธรรมให้เขา!”

พูดจบ เขายกนิ้วชี้ แสงมายาเส้นหนึ่งก็หล่นลงมา จิตของฮูหยินสามกับพวกถูกฉุดลงสู่นรกไร้สิ้นสุดในทันที ต้องทนรับความทรมานแห่งนรกไปชั่วนิรันดร์!

ออกจากตำหนักมา อู๋เป่ยถามว่า “เฉินจื่อซิวมีภรรยากับบุตรหรือไม่?”

มีคนตอบทันทีว่า “มี รองเจ้าของเกาะมีภรรยา 2 คน กับอนุ 3 คน พวกนางคลอดให้รองเจ้าของเกาะเป็นบุตรชายสองกับบุตรหญิงหนึ่ง”

อู๋เป่ยพยักหน้า “ตั้งแต่นี้ไป ผมคือเจ้าของเกาะฮว่านคงคนใหม่! หลี่มู่ยวี๋อยู่ที่ไหน?”

ไม่นาน หลี่มู่ยวี๋ซึ่งเปื้อนเลือดทั้งตัว ถูกล่ามด้วยโซ่เหล็กก็ถูกหามมาวางต่อหน้าอู๋เป่ย เขาบาดเจ็บสาหัส โชคดีที่ไม่ถึงตาย

อู๋เป่ยรักษาเบื้องต้นให้เขา

หลังจากรักษาเสร็จ เขากล่าวว่า “หลี่มู่ยวี๋ จากนี้ไปเจ้าช่วยผมบริหารเกาะฮว่านคง”

หลี่มู่ยวี๋ทราบเรื่องราวทั้งหมดแล้ว น้ำตาคลอ พยักหน้าแรง “ครับ เจ้าของเกาะ!”

อู๋เป่ยว่า “สภาพบนเกาะ เจ้ารู้ทั้งหมดหรือไม่?”

หลี่มู่ยวี๋ว่า “โดยรวมกระผมทราบครับ หากมีสิ่งใดที่ไม่รู้ ก็ยังไปถามคนอื่นเพิ่มเติมได้”

อู๋เป่ยพยักหน้า ถามว่า “ตอนนี้บนเกาะมีกี่คน?”

หลี่มู่ยวี๋ว่า “คนตระกูลหลี่มีราวสามร้อยกว่าหลังคาเรือน กว่าพันคน คนสกุลอื่นก็มีบ้าง ราวห้าร้อยหลังคาเรือน ราวสองพันคน นอกจากนี้ยังมีคนรับใช้ ทาส และพวกทำงานสารพัดอีกกว่าห้าพันคน”

อู๋เป่ยว่า “อืม ต่อไปเวลาผมไม่อยู่ งานทุกอย่างบนเกาะฝากเจ้าดูแลรับผิดชอบ”

“ครับ!”

“อีกเรื่อง ภรรยา อนุ และบุตรของเฉินจื่อซิว เจ้าช่วยดูแลให้ดีแทนผมด้วย”

“เรื่องนี้ไม่ต้องให้เจ้าของเกาะสั่ง กระผมก็จะไปทำอยู่แล้วครับ”

จากนั้น อู๋เป่ยเปิดใช้เวทย์มหาอาคมลวงฟ้า ทำให้เกาะฮว่านคงกลับลงสู่ทะเลอีกครั้ง คืนสู่สภาพเดิม

อู๋เป่ยอยู่บนเกาะราวครึ่งวัน ก็พอเข้าใจภาพรวมบนเกาะ จากนั้นจึงติดต่อกับตงหวาง บอกว่าตนได้ควบคุมเกาะฮว่านคงแล้ว

“ไม่ยอมก็ไม่เป็นไร ออกมาลองสองกระบวนท่า” ขณะนั้น เสียงอู๋เป่ยดังขึ้นจากหน้าประตู

ทั้งสามสบตากัน แล้วพากันเดินออกจากโถง

ตอนนั้นอู๋เป่ยยืนอยู่ในลานบ้าน เขายิ้มกล่าวว่า “ท่านอ๋องเพิ่งแต่งตั้งผมให้เป็นหัวหน้าหน่วยองครักษ์ ต่อไปพวกคุณจะเป็นลูกน้องของผม แต่พวกคุณดูแลค่ายองครักษ์มานาน ใจก็คงยังแอบไม่ยอมรับ ผมมานี่แหละ เพื่อให้พวกคุณยอมรับอย่างหมดใจ”

คนที่พูดว่าฝีมือไม่ด้อยกว่าอู๋เป่ยก้าวออกมา ประสานมือคารวะ “หัวหน้าหน่วยอู๋เป่ย ในเมื่อท่านพูดเช่นนี้ กระผมหวังเฉวียน ขอประลองฝีมือสักหน่อยครับ!”

อู๋เป่ยพยักหน้า “พวกเจ้าสามคนเข้ามาพร้อมกันเลย”

ทั้งสามขมวดคิ้ว พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือระดับขั้นลี้ลับ ต่อให้เขาแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ยากจะชนะทั้งสามพร้อมกัน สองหมัดย่อมสู้สี่มือยากอยู่แล้ว

อู๋เป่ยว่า “ไม่ต้องสงสัย พวกเจ้าไม่ได้หูฝาด พวกเจ้าสามคนพร้อมกัน ข้าจะล้มพวกเจ้าให้ได้ภายในสามวินาที”

คำพูดนี้ชวนให้คนฟังรู้สึกถูกหยาม หวังเฉวียนสะบัดเสียงฮึ “หัวหน้าหน่วยอู๋เป่ยช่างโอหังนัก!”

อู๋เป่ยกวักมือใส่พวกเขา “รีบๆ เข้ามา ข้ายังต้องไปพบคนอื่นต่อ ไม่มีเวลามัวเสียกับพวกเจ้านาน”

“ลุย!” หวังเฉวียนกัดฟัน ส่งสัญญาณให้ทั้งสามออกมือพร้อมกัน ร่างทั้งสามกลายเป็นเงาเลือน พุ่งเข้าใส่อู๋เป่ยด้วยความเร็วเหนือชั้น พวกทหารพอออกมือก็มักเปิดด้วยวิชาที่ถนัดที่สุดทันที

“ปังๆๆ!”

เสียงดังสามครั้ง พวกเขายังดูไม่ทันว่าอู๋เป่ยออกมืออย่างไร ก็ถูกซัดกระเด็นไปหลายเมตร เมื่อกระแทกพื้นลงมา ที่หน้าอกของทั้งสามปรากฏรอยมือชัดเจน เสื้อผ้าบริเวณอกฉีกขาดหมด นี่อู๋เป่ยยังยั้งมือไว้ ไม่เช่นนั้นทั้งสามคงตายไปแล้ว!

ทั้งสามทั้งตกใจทั้งยอมศิโรราบ พากันคุกเข่าลง กล่าวว่า “ขอบคุณท่านหัวหน้าหน่วยที่เมตตาไว้ชีวิตครับ!”

อู๋เป่ยว่า “ลุกขึ้นเถอะ ต่อไปผมคือหัวหน้าของพวกคุณ พวกคุณคือผู้ใต้บังคับบัญชาของผม ทุกคนจงรวมใจเป็นหนึ่ง ร่วมกันรับใช้ท่านอ๋อง”