ยอดคุณหมอตาวิเศษ นิยาย บท 2542

อู๋เป่ยถามว่า “กลไกสวรรค์นี่หมายถึงอะไร?”

นักปราชญ์: “มนุษย์ไม่สมบูรณ์ จักรวาลก็ไม่สมบูรณ์ มันมีข้อบกพร่องและช่องโหว่มากมาย ‘กลไกสวรรค์’ ก็คือช่องโหว่ของจักรวาลนั่นเอง”

อู๋เป่ยใจสะดุ้ง นึกถึงช่องโหว่ของจักรวาลที่กล่าวไว้ในภาพวาดราชาเซียน ทั้งสองอย่างไม่เหมือนกันหรือ?

ก่อนหน้านั้นเขาได้ฝึกตนตามช่องโหว่หนึ่งไปแล้ว จึงลองค้นหาในภาพกลไกสวรรค์ เมื่อเขาเร่งใช้วิชา เส้นสายและอักขระยันต์บนภาพทั้งหมดเริ่มเคลื่อนไหว รวมตัวกันเป็นบทคัมภีร์ขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

อู๋เป่ยอึ้งไปชั่วครู่ แล้วก็เข้าใจทันทีว่าเรื่องเป็นอย่างไร พูดว่า “ที่แท้ต้องเข้าใจกระจ่างใน ‘กลไกสวรรค์’ ก่อน ถึงจะอ่านภาพนี้ออก!”

เขารีบจำเนื้อหาของคัมภีร์บทนั้นไว้ แล้วเก็บภาพกลไกสวรรค์

พอเก็บภาพกลไกสวรรค์ เขาพบว่าไม่ไกลจากนั้นมีโครงกระดูกนั่งขัดสมาธิอยู่ เสื้อผ้าแหลกเป็นเถ้าแล้ว บนนิ้วของโครงกระดูกนั้นมีแหวนทับทิม อู๋เป่ยถอดมาดู ปรากฏว่าเป็นแหวนเก็บสมบัติจริงๆ ...

เขาไม่ได้ตรวจดูละเอียดนัก เก็บแหวนแล้วเดินย้อนกลับ ไม่นานก็กลับตามทางเดิมมาถึงแท่นสุดท้าย

อวี้กว่างเซียะเห็นอู๋เป่ยก็ตื่นเต้นพูดว่า “คุณชาย ได้ของมาหรือยังครับ?”

อู๋เป่ย: “ข้างในไม่มีอะไร มีแค่โครงกระดูกอยู่หนึ่งร่าง ไปกันเถอะครับ”

ทั้งคนทั้งหมากำลังจะเดินขึ้นไป เดินไปได้หน่อย อู๋เป่ยก็หยุด ขมวดคิ้วว่า “ข้างบนมีคนเต็มไปหมด เกิดอะไรขึ้น?”

อวี้กว่างเซียะสีหน้าไม่ดีพูดว่า “ครั้งก่อนตอนผมหนี รู้สึกว่ามีคนแอบสอดแนม หรือว่าถูกเปิดโปงตั้งแต่ตอนนั้น?”

อู๋เป่ย: “ทำไมไม่บอกตั้งแต่แรก?”

อวี้กว่าngเซียะ: “ผมนึกว่าคนนอกไม่รู้รหัส ถึงรู้ก็เข้าไม่ได้ครับ”

อู๋เป่ยหัวเราะหยัน: “แล้วตอนนี้เราจะออกไปยังไง?”

อวี้กว่างเซียะ: “คุณชายมีวิธีดีๆ ไหมครับ?”

อู๋เป่ยไม่อยากสนใจเขาแล้ว เขาเดินไปถึงจุดบนสุดอย่างช้าๆ แล้วร่ายเวทย์ล่องหน เขากับหมาดำตัวใหญ่หายวับไปทันที

ไม่นาน ทางเข้าก็เปิดออก

คนข้างนอกชะงักไปก่อน แล้วก็กรูกันพุ่งเข้ามา พวกเขากรูกันลงบันได ไม่นานก็มาถึงแท่นแรก ผลคือหุ่นกระบี่ลงมือ ฟันทีก็ร่วงไปทีละคน ฆ่ารวดไปหลายคน

จนเมื่อทุกคนกรูกันลงไปหมดแล้ว อู๋เป่ยจึงพาอวี้กว่างเซียะออกไปอย่างเงียบๆ ตอนนั้นข้างบนไม่มีใครแล้ว เขาจึงร่ายเวทย์หลบหนี รีบออกจากพื้นที่ทันที

กลไกกับดักหลายจุดไม่ใช่สิ่งที่ผู้บำเพ็ญทั่วไปจะทะลุทะลวงได้ วันนั้นมีคนตายอยู่ในถ้ำจวนหลายสิบคน ผู้บาดเจ็บก็หลายสิบ และสิ่งที่ทำให้ทุกคนแทบทรุดคือ เมื่อพวกเขาไปถึงถ้ำจวนในที่สุด กลับไม่พบอะไรเลย นอกจากโครงกระดูกแห้งบนพื้นเท่านั้น!

อู๋เป่ยกลับถึงวิลล่ามังกรเหลืองอย่างรวดเร็ว เขานำร่างของหมาดำตัวใหญ่ที่ถูกแช่แข็งออกมา พูดว่า “การแช่แข็งแบบนี้ร้ายแรงมาก ผมจะใช้น้ำยาโอสถแช่ไว้สักพัก ดูว่าจะช่วยให้ร่างกายของเจ้าฟื้นคืนได้ไหม”

หมาดำตัวใหญ่: “คุณชาย ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะฟื้น?”

อู๋เป่ย: “อาจเดือนหนึ่ง หรืออาจสามวันก็ได้ ไม่ต้องรีบร้อน ร่างกายของเจ้าจะไม่เสียหายครับ”

หมาดำตัวใหญ่โล่งใจ: “ต้องขอบคุณคุณชายที่ช่วย ไม่ทราบว่าคุณชายพบอะไรข้างในบ้างไหม?”

อู๋เป่ยหยิบแหวนนั้นออกมา พูดว่า “พลังยุทธ์ของคนในถ้ำน่าจะถึงขอบเขตแห่งเต๋าแล้ว แหวนของเขาถูกใส่คาถาต้องห้ามไว้ ตอนนี้ผมยังเปิดไม่ได้”

อวี้กว่างเซียะว่า “ของสะสมของผู้แข็งแกร่งแห่งเต๋าต้องมีมูลค่าสูงแน่ คุณชายรวยแล้วครับ”

อู๋เป่ยเก็บแหวน พูดว่า “ช่วงนี้อยู่บ้านฉันไปก่อน เดี๋ยวฉันจะเรียกนายว่าต้าเฮย”

อวี้กว่างเซียะ: “ดี ทุกอย่างฟังคุณชายครับ”

อู๋เป่ย: “พักชั้นบนไปก่อน ไม่มีธุระก็อย่าวิ่งเพ่นพ่าน”

ทั้งคืนไม่มีเรื่องอะไร อู๋เป่ยตอนกลางคืนยังคงฝึกตนต่อเนื่อง

หมาดำตัวใหญ่พยักหน้า หญิงสาวถึงกับอึ้ง เฮยซ่วยฉลาดขึ้นขนาดนี้เลยหรือ?

อู๋เป่ยจนใจเล็กน้อย หันไปบอกหญิงสาวว่า “คนสวย หมาตัวนี้ป่วย ต้องรักษาที่ผมอยู่สักพัก ไม่ต้องห่วง พอมันหาย ผมจะส่งคืนให้คุณครับ”

หญิงสาวไม่เชื่อคำของอู๋เป่ยเลย โมโหพูดว่า “เฮยซ่วยยังดีๆ จะป่วยได้ไง คุณเป็นพวกหลอกลวง อยากฉกหมาบ้านฉันไปค่ะ……”

พูดได้แค่ครึ่ง หมาดำตัวใหญ่ก็ล้มฮวบลงกับพื้น น้ำลายฟูมปาก ขาทั้งสี่กระตุก

หญิงสาวร้องตกใจ พูดว่า “มันเป็นอะไรคะ?”

อู๋เป่ยเห็นอวี้กว่างเซียะเล่นตามน้ำ ก็ร้อง “โอ๊ย” แล้วพูดว่า “แย่แล้ว อาการกำเริบอีกแล้ว” จากนั้นเขาย่อตัวลงนวดให้หมา

ผ่านไปไม่กี่นาที หมาดำตัวใหญ่จึงฟื้น กลับมายืนได้อีกครั้ง

หญิงสาวโล่งใจ “เฮยซ่วย เป็นอะไรไปเนี่ยคะ?”

อู๋เป่ยว่า “ผมบอกแล้วว่ามันป่วย ต้องให้ผมรักษา อย่ากังวลเลย ผมอยู่แถวนี้ หนีไปไหนไม่พ้นหรอกครับ”

หญิงสาวจึงหันไปมองวิลล่ามังกรเหลือง เธอเม้มปากนิดๆ พูดว่า “วิลล่ามังกรเหลืองเปลี่ยนเจ้าของตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมฉันไม่รู้จักคุณ?”

อู๋เป่ยได้ยินว่ามีความหมายแฝง จึงถามว่า “คุณรู้จักเจ้าของวิลล่ามังกรเหลืองหรือ?”

หญิงสาว: “แน่นอนสิ! หลิวจินหลงเป็นน้าชายของฉันค่ะ!”

อู๋เป่ยร้อง “โอ้” เบาๆ “คุณโทรหาหลิวจินหลงดูสิ ถามเขาว่าตอนนี้วิลล่ามังกรเหลืองเป็นผมอยู่หรือเปล่า”

“โทรก็โทรค่ะ!” หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วกดหมายเลขอย่างรวดเร็ว

พอสายติด เธอก็ถามว่า “น้าคะ อยู่บ้านไหมคะ หนูกับแม่มาหาค่ะ!”