“แกลองดู!” อู๋เป่ยจ้องอีกฝ่าย จิตสังหารที่ทำให้ผู้คนหวาดกลัวแผ่ออกมา แม้ว่าอีกฝ่ายจะมีพลังระดับตี้เซียน แต่ถ้าหากต้องการต่อสู้จริงๆ เขายังคงต้องหาวิธีฆ่าอีกฝ่าย!
พระหัวเราะอย่างเย็นชา เดินไปทางอู๋เป่ย
“ทูหลีว์ แกกล้าเหรอ!”
ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่ง ปรากฏตัวต่อหน้าอู๋เป่ยในอากาศบางเบา จ้องพระรูปนั้น
สีหน้าของพระเปลี่ยนทันที : “แกเป็นใคร”
ผู้ที่มาพูดอย่างไม่แยแส : “เฉินจ้าว!”
พระขมวดคิ้วแน่น ออร่าของผู้ที่มาแข็งแกร่งอย่างมาก เป็นผู้เที่ยงแท้คนหนึ่ง เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ ถ้าหากขืนลงมือล่ะก็ ไม่แน่อาจจะต้องทิ้งชีวิตไปด้วย
“เรื่องของวัดต้าฉาน แกไม่ต้องมายุ่ง!” พระพูดอย่างเย็นชา
เฉินจ้าวฮึหนึ่งที : “ทูหลีว์ รีบไสหัวกลับไปวัดต้าฉานของแกสะ ไม่อย่างนั้นฉันจะเด็ดหัวของแกอย่างไม่เกรงใจ!”
ภายในใจของพระโกรธอย่างมาก พูดเสียงลึก : “เฉินจ้าว! ฉันจะจำแกเอาไว้!”
หวังจิ่วกุ้ยเห็นว่าเริ่มแย่แล้ว รีบพูด : “อาจารย์ นี่ท่านจะไปแล้วเหรอ”
พระพูดอย่างไม่แยแส : “ฆ่าคนของวัดต้าฉาน ไม่มีใครสามารถเดินเตร่อยู่ข้างนอกได้ ฉันจะไว้ชีวิตเขาอีกสองสามวัน!”
พูดจบ เขาสะบัดแขนเสื้อหนึ่งที หันตัวแล้วจากไป ทิ้งให้หวังจิ่วกุ้ยยืนอยู่กับที่ด้วยความตะลึง ทันทีที่พระไป ความเย่อหยิ่งของเขาหายไปทันที อับอายอย่างมาก
หลี่อวิ๋นโต้ว : “ผมจะไม่เรียกคุณให้ดื่มชาต่อแล้วนะ”
หวังจิ่วกุ้ยฮึหนึ่งที สามารถทำได้แค่จากไป
เฉินจ้าวโบกมือให้อู๋เป่ยหนึ่งที : “หมอเทวดาอู๋”
ที่แท้ เมื่อวานเฉินจ้าวบอกอู๋เป่ยว่า เขารวบรวมวัตถุดิบยาครบแล้ว ที่มาในวันนี้ เป็นเพราะว่าอู๋เป่ยและเขานัดกันมาเจอหน้าที่อวิ๋นตง คิดไม่ถึงเลยว่า เขาบังเอิญมาเจอเข้ากับปรมาจารย์ของวัดต้าฉานมาซักไซ้เอาความพอดี
อู๋เป่ย : “เมื่อกี้ขอบคุณคุณเฉินลงมือช่วยอย่างมีน้ำใจ”
เฉินจ้าวพูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณอู๋มีพระคุณต่อผม เรื่องแค่นี้ ไม่คู่ควรที่จะพูดถึง”
พูดจบ เขาเอาวัตถุดิบยาที่รวบรวมมาได้ให้อู๋เป่ย
อู๋เป่ยเห็นว่าวัตถุดิบยาไม่มีปัญหา พูด : “คุณเฉินพรุ่งนี้กลับไปที่บ้านกับผมด้วยกัน ผมจะปรุงยาอายุวัฒนะให้คุณ ฟื้นฟูจิตวิญญาณ”
เฉินจ้าว : “วัดต้าฉานไม่ธรรมดาอย่างมาก ในวัดมีพระสังฆราชสามท่าน หมอเทวดาอู๋โปรดระวังตัวด้วย”
อู๋เป่ยพูด : “ไม่เป็นไร”
หลี่อวิ๋นโต้ว : “เสี่ยวเป่ย พรุ่งนี้นายก็จะกลับไปแล้วเหรอ”
อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณปู่ ผมจะออกเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่เลย”
หลี่อวิ๋นโต้วพยักหน้า : “แบบนั้นก็ได้ เดิมทีฉันวางแผนจะให้นายติดต่อกับหลี่เหมยให้มากๆ อีกสักพักฉันจะเรียกหลี่เหมยมา”
อู๋เป่ยหัวโตทันที รีบลากเฉินจ้าวไปคุยกันที่ลานบ้าน
เพิ่งนั่งลง เหรินซานซานก็ถามเขาว่ายังอยู่เมืองกั่งไหม บอกว่าตอนเย็นจะมาหาเขา เขารีบบอกไปว่าตัวเองกลับมาที่ตงอวิ๋นแล้ว
เหรินซานซานไม่พอใจอย่างมาก พูดด้วยความโกรธ : “คุณกำลังหลบฉันเหรอ”
อู๋เป่ยรีบบอกไปว่าเข้าใจผิดแล้ว : “หลายวันมานี้ผมยุ่งอย่างมาก ไม่ได้หลบหน้าคุณ ใช่แล้ว คุณหาแฟนได้หรือยัง”
“ไม่ต้องมายุ่ง”
อู๋เป่ยยักไหล่ : “ในฐานะเพื่อน ผมกำลังเป็นห่วงคุณ”
เหรินซานซานเงียบสักพัก พูด : “อันที่จริงฉันมีเรื่องอยากให้คุณช่วย”
อู๋เป่ยถาม : “ช่วยอะไร”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: ยอดคุณหมอตาวิเศษ
เวปนี้เสียเงินด้วยหรือผมอ่านมาหลายเรื่องแล้วผึ่งมาเจอระยะหลังต้องเสียเงิน...
น่าจะมีหักทาง ทรูมันนี่วอเล็ตบ้างนะคับ...
ใครเคยเติมบ้างแล้วครับ เติมแล้วเป็นอย่างไรบ้าง...
แล้วเติมเหรียญยังงัย...
อ่านมาเพิ่นๆหลังๆมาเสียตังซะแล้ว...
มีหลายตอนไม่ได้อ่านครบอยากปืนยิงคนดูแลจังลงก็ไม่ครบดีดูแลไม่ได้เรื่องของครอบครัวคนดูแลมีแต่ความชิบหาย...
619 หายไปตอนนึงนะ...
ด้วยความเคารพนะครับ หลังๆ มานี่ดูเหมือนไม่ค่อยใส่ใจเลย ตอนละ 2-3 บรรทัด เห็น 2-3 เรื่องล่ะ เหมือนรีบเอามาลง แต่ไม่ได้ตรวจสอบเนื้อหาข้างในเลยว่าตอนที่ลงมีเนื้อหาครบสมบูรณ์หรือไม่...
เหลือตอนละ5บรรทัดแล้วครับหลายตอนแล้วครับ...
รบกวนเรียนถามหน่อยครับ ทำไมหลังๆจึงเพี้ยนไปหมด จากนิยายดีๆจนอ่านไม่รู้เรื่อง มีบทละ 5 บรรทัด พอขึ้นบทใหม่เป็นคนละตอนกันเลยครับ แอดและคณะควรตรวจดูก่อนโพสต์นะครับ...