“เดี๋ยวฟื้น เดี๋ยวตาย! นี่มันเป็นกลอุบายอะไรกันแน่?” ศาสตราจารย์เสิ่นมองเฉินโม่ด้วยหน้าเต็มไปด้วยความตกใจ และพูดไม่ออกเป็นเวลานาน
เล่หรูหั่วมองเฉินโม่ ใบหน้าที่สวยงามของเธอก็เต็มไปด้วยความตกใจเช่นกัน และสายตาเฉียบคมคู่นั้นมองเฉินโม่ด้วยความสนใจ
“เขาเป็นคนแบบไหนกันแน่? หรือเขาจะเป็นนักบู๊ที่คนในตระกูลพูดถึง!”
เสิ่นเจี้ยนเหวินตกใจกับกลอุบายการของเฉินโม่เช่นกัน และมองเฉินโม่ด้วยสายตาหวาดกลัวเล็กน้อย
เพราะสำหรับนักศึกษาธรรมดาอย่างพวกเขาแล้ว กลอุบายของเฉินโม่เป็นเรื่องอัศจรรย์อย่างไม่ต้องสงสัย
เดี๋ยวฟื้น เดี๋ยวตาย เพราะมีแต่เทพเจ้าที่แท้จริงเท่านั้นถึงจะสามารถทำได้!
ศาสตราจารย์เสิ่นมีประสบการณ์มากกว่านักศึกษา ดวงตาของเขาจับจ้องขวดหยกที่อยู่ในมือของเฉินโม่
“นักศึกษาคนนี้ สามารถบอกอาจารย์ได้ไหมว่าในขวดนั้นบรรจุอะไรเอาไว้?” ดวงตาของศาสตราจารย์เสิ่นเป็นประกาย ราวกับว่าเขาได้ค้นพบทวีปใหม่
“น้ำชีวิต!” เฉินโม่กล่าวเบา ๆ เพราะของสิ่งนี้ไม่มีอะไรต้องปิดบัง และมีขายตามท้องตลาดทั่วไป
เพียงแต่ขวดนี้ไม่เหมือนน้ำชีวิตที่ขายตามท้องตลาดทั่วไป เพราะขวดที่อยู่ในมือของเขาเป็นน้ำชี่ทิพย์อย่างแท้จริง
“ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง แต่เท่าที่อาจารย์รู้ น้ำชีวิตไม่สามารถบรรลุผลเหมือนเมื่อสักครู่ได้ใช่ไหม?” ศาสตราจารย์เสิ่นรู้สึกสงสัยเล็กน้อย
“ขวดนี้เป็นน้ำชีวิตที่ยังไม่ได้ผ่านการเจือจาง” เฉินโม่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
ศาสตราจารย์เสิ่นเข้าใจทันที เขาพยักหน้าและมองเฉินโม่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ถอนหายใจและกล่าวว่า “นักศึกษาคนนี้ คุณเข้าใจชีวิตดีกว่าอาจารย์เสียอีก!”
แป๊ะ ๆ ๆ!
เล่หรูหั่วยืนขึ้น และเป็นผู้นำในการปรบมือให้เฉินโม่
ศาสตราจารย์เสิ่นมองเฉินโม่และปรบมือ
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: แดนนิรมิตเทพ
แปลต่อหน่อยครับ...
อ่านต่อไม่ได้เลย...
เงียบสนิท...
ตั้งแต่ตอน1299ถึง1420ไม่มีเลยค่ะตอนขาดหายไปเลย ขอร้องทางทีมงานอัพเดทต่อด้วยนะคะ...
ขอร้องทางทีมงานอัพเดทให้ถึงตอนจบด้วยนะคะ😭...
ไม่เขียนต่อแล้วหรือครับ...