ชีวิตพลิกผัน ข้ากลายเป็นคุณหนูตัวปลอม นิยาย บท 625

ขบวนรับเจ้าสาวเคลื่อนผ่านท้องถนน เจียงอวี้ขี่บนหลังม้า ทั่วสรรพางค์กายแผ่รัศมีแห่งความปีติ เปี่ยมล้นด้วยความสง่างาม สมดังคำกล่าวที่ว่าคนเราเมื่อมีเรื่องมงคล จิตใจย่อมเบิกบานโดยแท้

โรงน้ำชาข้างทาง กู้เย่ว์เฝ้ามองภาพความยิ่งใหญ่นี้ด้วยตาตนเอง ความขมขื่นนับไม่ถ้วนเอ่อล้นขึ้นในใจ

เมื่อเทียบกับความรุ่งโรจน์ของซูหว่านแล้ว สถานการณ์ของนางช่างดูอ้างว้างเดียวดายเหลือเกิน

ยามนี้ นางแบกรับตำแหน่งเพียงชายารอง แม้แต่พิธีมงคลสมรสเช่นนี้ก็ยังไม่มีสิทธิ์เข้าร่วม

ช่างน่าขันสิ้นดี

ไม่นานนัก ขบวนรับเจ้าสาวก็มาถึงจวนกั๋วกง วันนี้แขกเหรื่อในจวนกั๋วกงคับคั่งเป็นพิเศษ เกือบทั้งเมืองหลวง บรรดาขุนนางและครอบครัวต่างมาร่วมแสดงความยินดี

จวนแห่งนี้มิได้มีงานมงคลเช่นนี้มานานหลายปีแล้ว

เกี้ยวเจ้าสาวถูกวางลง ซูหว่านหยิบพัดขึ้นบดบังใบหน้าด้วยความประหม่า เพียงเผยให้เห็นดวงตาคู่งามก็งดงามสะกดใจอย่างยิ่งแล้ว

ประตูเกี้ยวเปิดออก เจียงอวี้ยืนรออยู่ด้านนอก แม่สื่อบอกให้เขาเตะประตูเกี้ยว แต่เขาหากระทำไม่ กลับเลิกม่านขึ้นโดยตรงแล้วยื่นมือเข้าไป

ธรรมเนียมการเตะประตูเกี้ยวนี้มีมาแต่โบราณ สื่อความหมายว่าสามีจะไม่เกรงกลัวภรรยา และภรรยาจะไม่แสดงความอ่อนแอ

ทว่าในสายตาของเจียงอวี้ นี่คือธรรมเนียมที่คร่ำครึ บุรุษเกรงใจภรรยามิใช่เรื่องน่าอับอายอันใด ไยต้องเก็บมาใส่ใจด้วย?

เขาเต็มใจยอมให้ซูหว่านอยู่เหนือกว่า และเชื่อฟังนางไปชั่วชีวิต

ซูหว่านวางมือลงบนฝ่ามือของเขา ปล่อยให้เขาจูงนางออกมา

พรมแดงลาดปูจากเกี้ยวเจ้าสาวทอดยาวเข้าไปในจวน

เมื่อทุกคนเห็นเจ้าสาวก้าวลงมา ต่างพากันส่งเสียงแซ่ซ้อง ชื่นชมความงามของเจ้าสาวไม่ขาดปาก เสียงปรบมือดังขึ้นไม่หยุด

ยามก้าวข้ามธรณีประตูต้องข้ามอ่างไฟ หลิวอิ๋งคอยช่วยยกชายกระโปรงอยู่ด้านหลัง เพื่อมิให้สะเก็ดถ่านไฟกระเด็นมาโดนชุดมงคล

เจียงอวี้ประคองนางไว้ พลางกำชับให้นางระมัดระวัง ภาพความใส่ใจนี้ปรากฏแก่สายตาแขกเหรื่อ ล้วนฉายชัดถึงความรักใคร่เอ็นดูและทะนุถนอม

หลังข้ามอ่างไฟ ทั้งสองเดินลึกเข้าไปด้านใน แขกเหรื่อยืนเรียงรายสองข้างทาง ต่างจับจ้องไปที่เจ้าสาว

คู่บ่าวสาวในวันนี้ช่างเจริญตายิ่งนัก เซวียนเล่อจวิ้นจูในชุดมงคลสวมมงกุฎหงส์และผ้าคลุมไหล่ ช่างงดงามราวกับมิใช่มนุษย์เดินดิน

กิ่งทองใบหยก สวรรค์สรรค์สร้าง เหมาะสมกันที่สุด!

สองข้างทางมีสาวใช้จำนวนมากถือกลีบดอกไม้หลากสี โปรยปรายตลอดเส้นทางที่ทั้งสองเดินผ่าน

วิธีการนี้เรียนรู้มาจากซูหว่าน ซูหว่านชำเลืองมองเขา เขาเองก็กำลังมองนางอยู่พอดี ทั้งสองสบตากันแล้วแย้มยิ้ม

เจียงอวี้ยิ่งมองนางก็ยิ่งรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรง เต้นแรงเหลือเกิน

จวบจนกระทั่งได้ยินประโยคนั้น:

“เสร็จพิธี ส่งตัวเจ้าสาวเข้าหอ!”

สิ้นเสียงคำประกาศ ซูหว่านและเจียงอวี้ก็ถูกส่งตัวเข้าห้องหอพร้อมกัน

เจ้าบ่าวสามารถเลือกดื่มสุรามงคลคล้องแขนในช่วงเที่ยงวันหรือยามค่ำคืนก็ได้ คราวก่อนงานแต่งของซูจิ่งเลือกเวลาค่ำ แต่คราวนี้เจียงอวี่เลือกเวลากลางวัน

เมื่อเขาทำพิธีเหล่านี้เสร็จสิ้น ซูหว่านจะได้ถอดเครื่องประดับศีรษะอันหนักอึ้งออกได้เร็วขึ้น ร่างกายจะได้ผ่อนคลายลงไม่น้อย

การดื่มสุรามงคลในช่วงกลางวันมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่ง คือจะมีบรรดาคุณหนูสูงศักดิ์เข้ามาหยอกเย้าในห้องหอมากมาย ทุกคนจะได้เห็นทั้งสองดื่มสุราคล้องแขน ผูกชายเสื้อ และกินเกี๊ยวต้มด้วยตาตนเอง

จอกสุรามงคลทำจากภาชนะคล้ายน้ำเต้า โดยผ่าน้ำเต้าออกเป็นสองซีก มีด้ายแดงเชื่อมตรงกลาง คู่บ่าวสาวถือคนละซีก

สื่อความหมายถึงความปรองดองดั่งเสียงพิณและขลุ่ย ร่วมทุกข์ร่วมสุข ยามเป็นร่วมเรียงเคียงหมอน ยามตายร่วมโลงเคียงกัน

ทั้งสองนั่งลงบนเตียง ใต้ผ้านวมมีถั่วลิสง พุทราจีน และลำไยแห้ง รองอยู่มากมาย สื่อความหมายให้มีบุตรสืบสกุลโดยเร็ว

สุรามงคลถูกหยิบขึ้นมา ทั้งสองคล้องแขนดื่มดั่งนกยวนยาง

รสชาติแรกของสุรามงคลนั้นขมฝาด ทว่ารสสัมผัสปลายกลับหวานล้ำ นี่คือความหมายของคำมงคลที่ว่าร่วมทุกข์ร่วมสุขนั่นเอง