เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁] นิยาย บท 22

บทที่ 22 สั่นคลอนวงการพิณผีผา (ตอนปลาย)

แล้วอีกวันก็ผ่านพ้นไป

ขณะที่กำลังเรียนวิชาต่าง ๆ ที่ทางมหาลัยได้จัดให้ ชายหนุ่มจะใช้คัมภีร์และหนังสือโบราณต่างๆ ในราชวังแห่งความทรงจำ เพื่อเปรียบเทียบข้อมูลที่สอดคล้องกันของความรู้การแพทย์แผนจีนและแพทย์แผนปัจจุบันที่ได้เรียนรู้จากในห้องเรียน

ซึ่งจุดประสงค์ที่ทำเช่นนั้นก็เพื่อปรับใช้ความรู้เหล่านี้ให้เป็นความรู้ที่ถูกต้องและใช้งานได้จริง

“บางทีฉันควรจะฝากตัวเป็นศิษย์กับใครซักคน”

คืนนี้ ซูเย่นั่งอยู่ในหอพักของตน เขาวางหนังสือเรียนลงพลางครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่าง

เนื้อหาที่อยู่ในหนังสือแบบนี้ล้วนเป็นความรู้ที่ตื้นเขิน และเขาก็รู้ว่าจะต้องทำอะไร ยังไง หมดแล้ว..

การแพทย์แผนจีนนั้นเป็นวิชาที่จะต้องเรียนรู้จากการปฏิบัติงานจริง และจะต้องมีผู้ที่สอนเพื่อให้สามารถเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น การแพทย์แผนจีนในสมัยก่อนนั้น จะส่งต่อวิชากันผ่านการสอนโดยอาจารย์หมอไปยังลูกศิษย์ผู้เป็นลูกมือ

ถ้าหากเขาสามารถเรียนรู้เรื่องแพทย์แผนจีนได้ด้วยการอ่านง่ายๆ เพียงอย่างเดียว ตอนนี้เขาก็คงเป็นสุดยอดปรมาจารย์แห่งแพทย์แผนจีนไปแล้ว

แต่ใครกันนะ… ที่จะสามารถเป็นคนๆ นั้นที่เขาต้องการได้?

ซูเย่เคาะนิ้วลงบนโต๊ะอย่างครุ่นคิด แต่แล้วก็มีใบหน้าของคน ๆ หนึ่งปรากฏขึ้นในความคิดของเขา

อาจารย์หลี่เคอหมิง

เหตุผลที่เขาได้แอบไปนั่งเรียนในครั้งนั้น ก็เพราะเขาพบว่าอาจารย์หลี่เคอหมิงนั้นเป็นอาจารย์แพทย์ระดับต้น ๆ และมีความสามารถที่ไม่อาจมองข้ามได้เลยทีเดียว

แต่..เขาจะขอให้คน ๆ นั้นมาสอนเขาได้ยังไงล่ะ?

ซูเย่อดคิดไม่ได้

“ฮะฮะฮ่า! มาจนได้!”

จู่ ๆ ซูชือที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะคอมพิวเตอร์ก็หลุดหัวเราะออกมา

เขาชี้ไปยังหน้าจอก่อนจะพูดคุยกับซูเย่ที่อยู่ห่างกัน “ฉันก็ยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมถึงไม่มีข่าวเรื่องที่นายทำไปเมื่อวาน แต่ดันกลายเป็นว่ามันโดนเอามาโพสต์ให้เป็นประเด็นวันนี้ต่างหาก!”

ซูเย่เอียงตัวชะเง้อมองจากไกล ๆ

สำหรับคนอื่นแล้วคงจะเป็นการยากที่จะเห็นถ้อยคำบนหน้าจอด้วยระยะขนาดนี้ แต่กับเขาที่มีประสาทสัมผัสที่แหลมคมนั้นสามารถเห็นทุกตัวอักษรได้อย่างชัดเจน

“น่าทึ่งจริง ๆ! ที่มีคนแบบนี้อยู่ในมหาวิทยาลัยแถบนี้ด้วย…”

ซูเย่ยิ้มราบเรียบเป็นคำตอบ เขาไม่ได้สนใจเรื่องความเด่นดังหรือการตกเป็นเป้าสายตาอะไรแบบนั้นเท่าไหร่ และตัดสินใจที่จะทำสมาธิต่อ

ในขณะที่ซูชือดูมีความสุขเป็นอย่างมากที่เพื่อนของเขาได้เป็นคนเด่นคนดัง

คลิปวิดีโอที่ซูเย่ได้สาธิตวิธีการเล่นพิณผีผาได้ถูกโพสต์ในวันนี้

แต่การได้เสนอหน้าเป็นจุดเด่นในโลกออนไลน์นั้นก็เป็นเพียงเรื่องหนึ่ง แต่สิ่งที่เป็นประเด็นหลักของเรื่องนี้คือเหตุการณ์นี้สำคัญต่อวงการพิณผีผามากเลยทีเดียว

โลกของสังคมผู้เล่นพิณผีผาถึงกับสั่นสะเทือนด้วยวิดีโอนี้!

วิดีโอนี้ได้แสดงเทคนิคการเล่นจากราชวงศ์สมัยก่อนจริง ๆ หรือไม่?

นับตั้งแต่เมื่อวาน จนถึงวันนี้ทั้งวันทั้งคืน เหล่าปรมาจารย์แห่งวงการพิณผีผาจำนวนนับไม่ถ้วน ได้เข้าร่วมหารือพูดคุยกันอย่างดุเดือด

ผลจากการพูดคุยหารือนี้ จบลงที่ข้อสรุปว่าการบรรเลงด้วยเทคนิคที่ซูเย่ได้แสดงไปเหล่านั้น อาจเป็นของจริง!

ผลลัพธ์ที่ออกมานี้สร้างความประหลาดใจให้กับผู้คนเป็นอย่างมาก

มันเป็นไปได้อย่างไร?

ทุกคนต่างสงสัยในเรื่องเดียวกัน แต่ก็ไม่อาจหาข้อแก้ต่างในเรื่องนี้ได้เลย

“เข้ โคตรเจ๋งเลย? แน่ใจนะว่านั่นไม่ใช่เด็กคณะดนตรี แต่เป็นเด็กเรียนหมออะ?”

“นี่ใช่ซูเย่ที่เล่นกีต้าร์กับพิณผีผาเมื่อวันก่อน ๆ ป่ะ? เมื่อวานนี้เราโดนเชิญไปงานสัมมนาเหมือนกัน ดูเป็นเรื่องใหญ่มากเลย?”

“น่าชื่นชม น่าชื่นชม!”

ซูชือหัวเราะคิกคักขณะที่นั่งอ่านความคิดเห็นมากมายในกระทู้

เขาตั้งใจจะส่งกระทู้นี้ไปยังอีกฟอรัมหนึ่งของบอร์ด ซึ่งเป็นส่วนที่เกี่ยวกับแพทย์แผนจีนของมหาวิทยาลัยจี้หยาง ด้วยความคาดหวังที่จะอวดให้ผู้อื่นเห็นถึงความสามารถของนักศึกษาในคณะวิจัยสมุนไพร

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เซียนอมตะ 2,500 ปี [我只有两千五百岁]