เด็กเสี่ย NC-25 นิยาย บท 33

’อ่า...แบบนั้นดอกแก้ว ดี...’

‘เสี่ยคะ... ดอกแก้ว อื้อ...’

‘ครางอีก ฉันชอบเสียงเธอ’

‘อ๊า! เสี่ย... เสี่ย!’

.

“ท่านครับ”

“.....”

“เอ่อ” มาร์คขยับตัวอย่างอึดอัด เขาเรียกเจ้านายหนุ่มไปหลายครั้งแล้ว แต่คนที่นั่งเหม่อลอยกลับไม่ได้ยินจนเขาทำตัวไม่ถูก เพราะมันผิดวิสัยคนหูตาไวที่เคยรู้จัก “...ท่าน”

“มีอะไรก็พูดมา”

เสียงทุ้มตอบกลับแค่นั้น เขาแสดงท่าทีเหมือนได้ยินลูกน้องเรียกหลายครั้งแล้วจนรำคาญใจ ทั้งๆ ที่ความจริงเพิ่งได้ยินสองครั้งสุดท้ายนี่เอง

มัวแต่คิดอะไรเพลินๆ วันนี้เลยเหม่อลอยไปหน่อย จริงๆ ก็ไม่หน่อยเท่าไหร่ เพราะตั้งแต่ขึ้นรถมาเขาก็เอาแต่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน

เมื่อคืน... เขาขลุกตัวอยู่กับดอกแก้วตั้งแต่เย็นจนเช้า เรามีเซ็กซ์ที่เร่าร้อนกันจนตีสี่ แม้จะเหนื่อย... แต่พิธานก็รู้สึกเต็มอิ่มจนมีเรี่ยวแรงทำงานได้ทั้งวัน

เมื่อคืนดอกแก้วทำให้เขาพอใจมาก ระยะเวลาหนึ่งเดือนหลังจากวันนั้นทำให้ดอกแก้วเป็นงานมากขึ้น เธอรู้ใจเขา แค่มองตา... เธอก็บริการให้เขาจนอิ่มแปล้

“ท่านครับ...”

เหม่ออีกแล้ว มาร์คมองหน้าเพื่อนสนิทที่ทำหน้าที่ขับรถด้วยความงุนงง ทางฝั่งนั้นเองก็ได้แต่ยักไหล่น้อยๆ เพราะไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเจ้านายเป็นอะไร

“อืม”

นานหลายนาทีกว่าพิธานจะตอบกลับมาเบาๆ มาร์คกระตือรือร้นนั่งหลังตรง พลางรายงานความคืบหน้าของงานที่ถูกมอบหมายให้ติดตามอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าเจ้านายจะเหม่ออีก..

“น้ำหอมกลิ่นใหม่ทำยอดขายได้สูงกว่าเดิมสิบเปอร์เซ็นต์ครับ” พูดไปก็เหลือบตามองเจ้านายผ่านกระจกมองหลังไปด้วย มาร์คไม่เคยต้องระแวงแบบนี้มาก่อน เพราะปกติแล้วถ้าเป็นเรื่องงาน พิธานจะให้ความสนใจโดยที่เขามีหน้าที่แค่รายงานเท่านั้น “ยอดขายสูงสุดที่ประเทศฝรั่งเศสครับ”

“น้อยกว่าที่คิดไว้ แต่น่าสนใจที่ตีตลาดฝรั่งเศสได้”

“ครับ ขายดีกว่าหลายแบรนด์ที่เป็นของฝรั่งเศสเองด้วยซ้ำ”

“น่าจะเพราะรอบนี้ตั้งชื่อรุ่นเป็นภาษาฝรั่งเศส...”

“ครับ”

“ถึงจะน้อยกว่าเป้าห้าเปอร์เซ็นต์ แต่ครั้งนี้เราบุกตลาดน้ำหอมอันดับหนึ่งได้ ยังไงก็ช่วยจัดการโบนัสปลายปีให้ทุกคนด้วยล่ะ”

“ได้ครับท่าน”

พิธานหยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะเบนสายตาออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้งเพื่อจบบทสนทนา