“เสี่ย!”
“เสี่ยอะไรหวานใจ?” คนเดียวที่ยังไม่รู้เรื่องทำได้แต่เอ่ยถามคู่นอนตัวเอง แต่เหมือนว่าหวานใจจะไม่ได้สนใจใครอีกแล้วนอกจากคนที่เธอเรียกว่าเสี่ย
“เสี่ยทำแบบนี้กับหวานไม่ได้นะคะ เสี่ยยกทุกอย่างให้หวานแล้ว จะมาเอาคืนดื้อๆ แบบนี้ไม่ได้!”
“ทำไมจะไม่ได้ ในเมื่อเธอไม่ยอมเลิกยุ่งกับฉันตามที่เราตกลงกันไว้”
“หวานไม่ได้ยุ่งกับเสี่ย ตั้งแต่เสี่ยบอกเลิกหวานก็ไม่เคยโผล่หน้าไปให้เสี่ยเห็นเลยซักครั้ง เสี่ยกำลังใส่ร้ายกันอยู่นะคะ!”
“ใส่ร้ายอย่างนั้นเหรอ?” พิธานส่งเสียงหึในลำคอ หวานใจกำลังกล่าวหาว่าเขาใส่ร้ายตัวเอง คนแบบเขาไม่จำเป็นต้องใส่ร้ายใคร “นึกดูดีๆ ว่าเธอมายุ่งกับฉันตอนไหน”
“ไม่...”
“นึกให้ดีๆ”
ตาคมจ้องอดีตผู้หญิงที่เลี้ยงไว้เพื่อกดดัน และนั่นทำให้หวานใจนึกขึ้นมาได้
เมื่อสองสามอาทิตย์ก่อน เสี่ยมาบอกเลิกกับเธอ หลังจากที่ไม่แวะเวียนมาหาเธอเกือบสี่เดือนเต็มๆ
ตอนแรกเธอไม่ได้สนใจอะไร เพราะสิ่งที่เสี่ยจ่ายมาก่อนจากกันมันมากเกินพอแล้ว อาชีพเด็กเสี่ยก็เหมือนเดินอยู่บนเส้นด้าย และเธอก็รู้อยู่แล้วว่าซักวันจะต้องถูกเขี่ยทิ้ง เธอไม่แคร์และใช้ชีวิตต่อไปได้ด้วยเงินที่เก็บมาตลอด เสี่ยบอกเลิกเธอทำไม หรือจะมีใครใหม่เธอไม่คิดหาคำตอบด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอบังเอิญไปเจอเสี่ยอยู่กับใครคนหนึ่งเข้า
ดอกแก้ว ลูกเลี้ยงของชายที่เธอรัก
ดอกแก้วเป็นเด็กที่คนในชุมชนเอ็นดู เพราะเด็กคนนั้นทั้งขยัน เรียบร้อย และเรียนเก่ง ต่างจากเธอที่เลิกเรียนตั้งแต่จบมอต้นเพราะไม่เก่งเรื่องเรียนเท่าไหร่ เธอชอบแต่งตัว ยิ่งแม่เป็นช่างเสริมสวยเธอยิ่งรักทางนี้จนไม่อยากเรียนต่อ เธอเดินสายประกวดนางงามและช่วยแม่ดูแลกิจการเสริมสวย ทั้งๆ ที่เธอทำทุกอย่างได้ดีมากแล้วแท้ๆ แต่คนที่รักและมั่นคงในความฝันอย่างเธอ ก็มักจะถูกเอาไปเปรียบเทียบกับดอกแก้วที่ทั้งสวยและเรียนเก่งเป็นประจำ
ผิดตรงไหนกัน? เธอแค่รักความสวยความงาม และเธอก็เอาดีด้านนี้ทดแทนการเรียนที่ไม่ได้เรื่องไปแล้ว แต่ทำไมพวกผู้ใหญ่ถึงได้เชิดชูคนที่เรียนเก่งมากกว่าตลอด
หวานใจยอมรับว่าเธออิจฉา ไม่พอใจ และเหม็นขี้หน้าดอกแก้วเป็นที่สุด แต่พอเธอย้ายเข้ามาอยู่กรุงเทพฯ ก็ไม่ได้สนใจอีกฝ่ายอีก จนกระทั่งวันนั้นที่เธอเห็นว่าอดีตเสี่ยของตัวเองเดินโอบเอวคนที่เธอเกลียดอย่างเปิดเผย
เธอจำได้ว่าเสี่ยไม่เคยทำแบบนั้นกับเธอแม้แต่ครั้งเดียว ตลอดเวลาที่ผ่านมาเสี่ยทำแค่นัดเจอกับเธอที่ร้านอาหารที่ค่อนข้างส่วนตัว หรือไม่ก็มาหาเธอที่นี่ การเปิดตัวในที่สาธารณะแบบที่ดอกแก้วได้รับนั้น เธอไม่เคยได้รับมันเลยซักครั้ง
ความอิจฉาที่ซ่อนไว้ถูกขุดขึ้นมาจนมันร้อนรนไปหมด หวานใจตัดสินใจนั่งเครื่องบินกลับบ้านเกิด เอาเรื่องที่ดอกแก้วขายตัวไปป่าวประกาศ แต่ก็ไม่มีใครเชื่อเธอ แม้ดอกแก้วจะเคยมีข่าวฉาวโฉ่ว่ายุ่งกับผัวแม่ตัวเอง แต่ผู้ใหญ่พวกนั้นก็ยังเชื่อในตัวดอกแก้วมากกว่าเธออยู่ดี
โชคดี... โชคดีจริงๆ ที่ช่วงนั้นอดีตเสี่ยของเธอมีข่าวกับคู่หมั้นที่เธอเองก็เพิ่งรู้ว่ามีออกมา รวมถึงเธอฉลาดพอที่จะถ่ายรูปและคลิปเสี่ยกับดอกแก้วไว้ และเพราะหลักฐานที่เต็มทั้งสองตานี้ จึงทำให้คนในหมู่บ้านเชื่อเธอในที่สุด

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เด็กเสี่ย NC-25