เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 488
ตอนที่ 488 ที่แท้เซียนทุรชนเป็นผู้เก่งกาจเพียงนี้เชียวหรือ
หลังจากใคร่ครวญดูแล้ว ตอนนี้เย่ฉางชิงจึงมีความสุขอย่างมาก
แม้ตบะบารมีของเขาในตอนนี้จะอยู่เพียงระดับแดนก่อกำเนิดขั้นกลาง แต่ว่าหลังจากได้ฝึกสุดยอดเคล็ดวิชาอย่างเคล็ดเทพปีศาจโบราณ และเกิดการรู้แจ้งในภาพกระบี่ไร้สิ้นสุดแล้ว
พลังที่แท้จริงของเขา บางทีอาจจะเกินขอบเขตของระดับแดนก่อกำเนิดไปตั้งนานแล้วก็เป็นได้
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีสุดยอดอาวุธสังหารอย่างตำหนักเทพวาสนาอยู่ในมืออีกด้วย
เยี่ยม !
เยี่ยมมาก !
เยี่ยมสุด ๆ !
“เสี่ยวเจี้ยน เจ้ารู้สึกว่าเป็นเช่นไรบ้าง ? ”
เย่ฉางชิงหมุนกายหันไปมองเจี้ยนอู๋เหินที่ยืนนิ่งอยู่กับที่ พลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
‘เจ้าเป็นคนคะยั้นคะยอให้ข้าแสดงฝีมือเอง เรื่องนี้จะมาโทษข้ามิได้นะ’
‘ที่นี้คงตกใจจนพูดมิออกล่ะสิ’
เวลาผ่านไปมิกี่อึดใจ
สูด !
เมื่อเจี้ยนอู๋เหินได้สติอีกครั้ง ก็สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่อย่างอดมิได้ในทันที
“ท่านเย่ เมื่อครู่ท่านเอ่ยว่าอันใดนะขอรับ ? ” เจี้ยนอู๋เหินนิ่งไปสักพัก ก่อนจะเอ่ยขึ้นหลังรู้สึกตัว
เย่ฉางชิงยิ้มออกมา จากนั้นจึงเอามือไพล่หลังเดินอยู่บนอากาศ ก่อนจะโรยตัวลงมายืนอยู่ด้านหน้าของเจี้ยนอู๋เหิน
“เสี่ยวเจี้ยน เจ้ารู้สึกว่าเป็นเช่นไรบ้าง ? ”
เย่ฉางชิงเอ่ยถามด้วยใบหน้าแฝงรอยยิ้มอ่อนโยน และท่าทางสบายอารมณ์
เมื่อได้ยินดังนั้น เจี้ยนอู๋เหินจึงกลอกตาไปมาทันที พร้อมกับใคร่ครวญอย่างละเอียด
“ท่านเย่ เมื่อครู่จิตกระบี่ที่ท่านแสดงออกมา คือ ระดับสูงสุดของจิตกระบี่หยั่งรู้หรือขอรับ ? ”
เจี้ยนอู๋เหินเอ่ยถามขึ้น
‘จิตกระบี่หยั่งรู้ ? ’
‘ระดับสูงสุด ? ’
‘เมื่อครู่ข้าใช้ภาพกระบี่ไร้สิ้นสุดถ่ายทอดจิตกระบี่หยั่งรู้ของเจี้ยนอู๋เหินออกมา คือ ระดับสูงสุดเยี่ยงนั้นหรือ ? ’
‘มิใช่หรอกกระมัง ! ’
‘จิตกระบี่หยั่งรู้ฟังดูเหมือนจะร้ายกาจมาก แล้วเหตุใดข้าถึงรู้สึกว่ามันมิได้ยากเย็นอันใดเลยเล่า ? ’
‘เทียบกับภาพกระบี่ไร้สิ้นสุดระดับที่สองแล้ว จิตกระบี่หยั่งรู้นี้เทียบมิติดแม้แต่นิดเดียว’
เย่ฉางชิงนิ่งเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยถามว่า “เสี่ยวเจี้ยน จิตกระบี่หยั่งรู้นี้มีความเป็นมาที่มิธรรมดาเยี่ยงนั้นหรือ ? ”
เมื่อได้ยินดังนั้นใบหน้าคมสันของเจี้ยนอู๋เหิน ก็เผยสีหน้าลังเลออกมา
เพราะจิตกระบี่หยั่งรู้นั้นถือเป็นความลับสุดยอดของนิกายกระบี่สวรรค์
หากมิใช่ประมุขหรือศิษย์เอกของนิกายกระบี่สวรรค์ก็จะมิสามารถฝึกได้
อีกทั้งเพื่อป้องกันคนภายในสำนักเกิดความโลภในจิตกระบี่หยั่งรู้ ผู้ที่รู้ถึงการมีอยู่ของจิตกระบี่หยั่งรู้ จึงมีเพียงมิกี่คนเท่านั้น
ดังนั้นเมื่อเจอคำถามเช่นนี้ของท่านเย่ เจี้ยนอู๋เหินจำต้องไตร่ตรองให้ดี
‘ช่างเถอะ ท่านเย่ยื่นมือช่วยกอบกู้วิกฤตของนิกายกระบี่สวรรค์ตั้งหลายครั้ง บัดนี้ยังได้มอบโอกาสและวาสนาเช่นนี้ให้ข้าอีก ในเมื่อเขาถามมาเช่นนี้ ข้าก็จำเป็นจะต้องตอบตามตรง เชื่อว่าหากท่านอาจารย์และท่านบรรพจารย์ทั้งสามอยู่ที่นี่ ก็คงจะมิห้ามอย่างแน่นอน’
เจี้ยนอู๋เหินใคร่ครวญอยู่ภายในใจ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเอ่ยกับเย่ฉางชิงว่า “ท่านเย่ขอรับ ท่านอาจจะมิทราบว่าที่จริงแล้ว จิตกระบี่หยั่งรู้นี้ท่านประมุขคนแรกของนิกายกระบี่สวรรค์เป็นผู้คิดค้นขึ้นขอรับ”
“ที่เรียกว่าจิตกระบี่หยั่งรู้ ก็เพราะเกิดการเปลี่ยนแปลงมากมาย เป็นวิชาที่น่าพิศวงอย่างมาก เป็นหนึ่งในสุดยอดเคล็ดวิชากระบี่ของนิกายกระบี่สวรรค์ ปกติแล้วหากมิใช่ประมุขหรือศิษย์เอกของนิกายกระบี่สวรรค์ ผู้อื่นจึงห้ามฝึกอย่างเด็ดขาด แม้แต่ท่านบรรพจารย์อู๋และท่านบรรพจารย์ขงเองก็ฝึกมิได้ขอรับ”
สิ้นเสียง เย่ฉางชิงก็จ้องมองเจี้ยนอู๋เหินนิ่ง ๆ
‘เสี่ยวเจี้ยน เจ้าเอ่ยจริงหรือ ? ’
‘เจ้าอย่ามาโกหกข้านะ เพราะคนโกหกต้องกลืนเข็มพันเล่ม ! ’
‘จิตกระบี่หยั่งรู้นี่เป็นสุดยอดเคล็ดวิชากระบี่ของนิกายกระบี่สวรรค์จริงหรือ ? ’
‘ตามหลักแล้วสุดยอดเคล็ดวิชากระบี่เช่นนี้ ควรยากที่จะรู้แจ้งมิใช่หรือ’
‘แต่เหตุใดข้าถึงมิรู้สึกเช่นนั้น ? ’
‘หรือว่า ? ’
‘หรือว่าข้าจะเป็นสุดยอดอัจฉริยะวิถีกระบี่อันใดนั่นจริง ๆ ? ’
‘อืม ! ’
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน