ตอนที่ 533 ฝนกำลังจะตก รีบเก็บผ้าเร็วเข้า
เอ่ยเพียงเท่านั้น เสวียนเทียนก็ก้าวออกไปทันที เพียงพริบตาก็ได้ปรากฏกายขึ้นบนมหาสมุทรแท้จริงที่ห่างออกไปหลายแสนลี้
บุรุษที่มีตาทิพย์เห็นดังนั้น ก็เผยสีหน้าฉงนขึ้นมาอย่างอดมิได้
ก่อนจะหายตัวไปและปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง บนท้องฟ้าด้านบนของมหาสมุทรแท้จริงเช่นเดียวกัน
“ท่านมิเห็นข้าอยู่ในสายตาเกินไปหน่อยหรือ ? ”
ระหว่างที่ผู้เฒ่าชุดดำกำลังบดขยี้กายเนื้อของชายชราที่กินปลาอยู่นั้น และกำลังจะทำลายจิตวิญญาณของเขา
เสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจและความน่าเกรงขามเสียงหนึ่ง พลันดังขึ้นบนท้องฟ้าราวกับเสียงอสนีบาต
และยังมิทันสิ้นเสียง มังกรสายฟ้าที่ห่อหุ้มไปด้วยไอพลังทำลายล้างหลายตัว ก็ได้พุ่งลงมาจากกลุ่มเมฆที่สูงนับหมื่นจั้ง ก่อนจะเข้าโจมตีกระดานหมากเฉียนคุนในทันที
ตู้ม !
ตู้ม !
ตู้ม !
เพียงเสี้ยววินาที
หลังจากมังกรสายฟ้าพุ่งเข้าโจมตีกระดานหมากเฉียนคุนอย่างต่อเนื่อง
ห้วงอากาศบนเกาะแห่งนี้ก็พังครืนลงทันที เกิดฟ้าร้องฟ้าแลบแปลบปลาบไปทั่ว พลังฟ้าดินอันรุนแรงทะยานขึ้น พลังโกลาหลพลุ่งพล่านออกมาอย่างต่อเนื่อง……
เป็นปรากฏการณ์ที่ดูราวกับวันสิ้นโลกและน่าตื่นตระหนกยิ่งนัก !
ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้นกระดานหมากเฉียนคุนที่ปกคลุมเกาะร้างแห่งนั้นเอาไว้ เพียงแค่สั่นสะเทือนเล็กน้อยเท่านั้น ก่อนจะแผ่คลื่นแสงอันทรงพลังออกไปทุกทิศทุกทางอย่างต่อเนื่อง
“เห็นเจ้าอยู่สายตางั้นหรือ ? ”
ผู้เฒ่าชุดดำเงยหน้าขึ้นมองไปยังชายวัยกลางคนนามว่า เสวียนเทียน พลางแค่นหัวเราะออกมา
“ข้าได้รับคำสั่งจากนายท่านให้มาสังหารพวกเขา ต่อให้เจ้าจะปรากฏตัวด้วยร่างจริงก็มิอาจขวางข้าได้อยู่ดี”
เสวียนเทียนที่ยืนอยู่กลางอากาศได้แผ่ความน่าเกรงขามที่ทำให้ทุกสรรพสิ่งบนโลกนี้ต้องหวาดเกรงออกมา
“เช่นนั้นข้าก็ขอเอ่ยตรงนี้เลยว่า พวกเขายังมีประโยชน์ต่อข้าอยู่ หากเจ้ายืนกรานที่จะสังหารพวกเขา เช่นนั้นวันนี้ข้าก็จะต้องสังหารเจ้าที่นี่เหมือนกัน และผนึกเจ้าเอาไว้ล้านปี”
เสวียนเทียนปรายตามองผู้เฒ่าชุดดำ พลางพูดจาข่มขู่
ผู้เฒ่าชุดดำมุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก่อนจะเพ่งสมาธิ จากนั้นลำแสงสีดำที่ดูลึกลับสายหนึ่งก็สาดส่องลงมาจากกระดานหมากเฉียนคุน และบดขยี้จิตวิญญาณของชายชราที่กินปลาภายในพริบตา
“อย่าว่าแต่นายท่านเลย แม้แต่ข้าจะทำสิ่งใดจำเป็นจะต้องอธิบายให้เจ้าฟังด้วยเยี่ยงนั้นหรือ ! ”
ผู้เฒ่าชุดดำหัวเราะเสียงเย็น มือทั้งสองข้างทำท่ามุทราอย่างรวดเร็ว
ครั้งนี้ลำแสงสีดำอันลึกลับและลำแสงสีขาวอันเจิดจ้าไร้ที่เปรียบ มิได้เพียงแค่สาดส่องลงไปเบื้องล่าง และสังหารเหล่าเซียนทุรชนที่กำลังหนีหัวซุกหัวซุนเท่านั้น
แต่ขณะที่กระดานหมากทำการสังหารเหล่าเซียนทุรชนอยู่นั้น ก็ได้โจมตีเสวียนเทียนที่ยืนอยู่บนฟ้าด้วยเช่นกัน
เห็นได้ชัดว่าต่อให้เสวียนเทียนจะเป็นเจ้าแห่งสวรรค์บูรพา ที่มีอำนาจควบคุมการโคจรของหลักเต๋าต่าง ๆ รวมถึงกฎที่ทำลายล้างทุกสิ่ง
ทว่าผู้เฒ่าชุดดำก็ยังคงไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย และเลือกที่จะเปิดศึกกับเขาอีกด้วย
เมื่อเห็นว่าผู้เฒ่าชุดดำเริ่มโจมตี เสวียนเทียนก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย
เพราะตัวเขาเองก็เคยเป็นผู้บำเพ็ญเพียรตัวเล็ก ๆ มาก่อน และประสบกับขวากหนามรวมถึงความทุกข์ยากต่าง ๆ ต้องสังหารศัตรูที่แข็งแกร่งมานับมิถ้วน ก่อนจะประสบความสำเร็จเช่นทุกวันนี้
และนับตั้งแต่เขาขึ้นเป็นเจ้าแห่งสวรรค์บูรพา บัดนี้เวลาก็ได้ล่วงเลยมานับล้านปีแล้ว
ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาจิตใจของเขาได้สงบลงมากแล้ว
จนเวลาล่วงเลยมาเนิ่นนาน ทว่าบัดนี้กลับมีคนกล้าท้าทายอำนาจของเขาอีกครั้ง ?
ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นบนสวรรค์บูรพาที่อยู่ภายใต้การปกครองของเขาอีกด้วย
คิดได้ดังนั้น จิตใจที่เคยสงบนิ่งมานานของเสวียนเทียนก็ถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง
“ดี นับตั้งแต่ข้าปกครองสวรรค์บูรพาแห่งนี้มา นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนกล้าท้าทายอำนาจของข้า”
เสวียนเทียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบเยือกเย็น ทว่าทุกคำกล่าวของเขาราวกับบัญชาจากสวรรค์ก็มิปาน
ทันใดนั้นท้องฟ้าทั่วทั้งมหาสมุทรแท้จริง ก็เกิดเมฆดำทะมึน ลมกระโชกแรง สายฟ้าอันแข็งแกร่งฟาดฟันลงมาอย่างต่อเนื่อง
โดยเฉพาะรัศมีรอบกายเสวียนเทียนหลายร้อยลี้นั้น แทบจะกลายเป็นดินแดนสายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวไปแล้ว
“ข้าจะมิถามว่าเจ้ามาจากที่ใด ในเมื่อวันนี้เจ้าต้องการต่อกรกับข้า เช่นนั้นข้าก็จะทำให้เจ้าสมปรารถนา”
เสวียนเทียนแค่นเสียงเย็นออกมา รอบกายพลันอบอวลไปด้วยไอหมอก และแผ่คลื่นแสงอันรุนแรงออกมามิหยุด


VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน