เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 546

ตอนที่ 546 ผู้น้อยขอคำชี้แนะด้วยได้หรือไม่ขอรับ ?

ผ่านไปมิกี่อึดใจ

เย่ฉางชิงก็ถอนสายตากลับมา พลางลอบชำเลืองมองซือถูเจิ้นผิงเล็กน้อย

เมื่อเห็นซือถูเจิ้นผิงมีสีหน้าซีดเผือด เหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นจนเต็มขมับ และมีท่าทางตื่นตระหนก

มุมปากของเขาก็เผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา

แม้บนใบหน้าของเย่ฉางชิงจะมิได้เผยอารมณ์ใด ๆ ออกมา ทว่าภายในใจกลับมีความสุขยิ่งนัก

‘ความรู้สึกเช่นนี้มิเลวเลย’

‘การได้เป็นผู้สูงส่งนี่มันช่างดีจริง ๆ ’

‘เพียงแค่บอกว่าหลี่เสวียนเทียนผู้นั้นเป็นผู้ใด ซือถูเจิ้นผิงยังตกใจจนหน้าซีดถึงเพียงนี้’

‘เช่นนี้มิเท่ากับว่าในสายตาของซือถูเจิ้นผิงในเวลานี้ เขามิกลายเป็นผู้ที่ไร้เทียมทานที่แท้จริงไปแล้วหรอกหรือ ? ’

‘เยี่ยม ! ’

‘เยี่ยมมาก ! ’

‘เยี่ยมสุด ๆ ไปเลย ! ’

ส่วนกู่เจิงเฟิงที่อยู่บนหมู่เมฆในเวลานี้ ก็ได้ปะทะเข้ากับทัณฑ์สวรรค์พิฆาตแล้ว

พลังปราณรอบกายของเขาปะทุขึ้น แสงอันดำมืดชนิดต่าง ๆ ไหลเวียน ด้านหลังศีรษะมีวงแสงมากมายแห่งมหามรรคาหมุนวน ดูราวกับเทวดายืนอยู่ตรงนั้นก็มิปาน

มิเพียงเท่านั้น ร่างของเขายังปกคลุมไปด้วยจิตกระบี่มหาศาล พร้อมกับปล่อยไอกระบี่ที่ห่อหุ้มเจตจำนงแท้จริงของกระบี่อันบริสุทธิ์ออกมาหลายสาย ก่อนจะแปลงเป็นแสงอันเจิดจ้าพุ่งขึ้นไปด้านบนอย่างต่อเนื่อง

ส่วนทัณฑ์สวรรค์พิฆาตที่มาจากส่วนลึกของหมู่เมฆ แม้พลานุภาพจะเบาบางลงกว่าก่อนหน้านี้ แต่ก็ยังคงมีแรงแห่งกฎคอยส่งเสริมอยู่ดี

ดังนั้นเมื่อทัณฑ์สวรรค์พิฆาตฟาดฟันลงมา ไอกระบี่นับมิถ้วนยังมิทันได้เข้าปะทะกับทัณฑ์สวรรค์พิฆาต แค่ไอพลังอันน่ากลัวที่ทัณฑ์สวรรค์พิฆาตแผ่ออกมา ก็ทำให้ไอกระบี่นับมิถ้วนมลายหายไปภายในเสี้ยววินาที

ทว่าแม้จะเป็นเช่นนั้น กู่เจิงเฟิงก็ยังคงมิลดละความพยายาม

เขาขมวดคิ้วแน่น มีสีหน้าเคร่งเครียด มือทั้งสองข้างสร้างตรากระบี่รอยหนึ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปล่อยออกไป

ตู้ม !

จากนั้นเสียงที่ดังสนั่นหวั่นไหวเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

รอยตรากระบี่ที่เปล่งประกายระยิบระยับปะทะเข้ากับทัณฑ์สวรรค์พิฆาต และเกิดการระเบิดขึ้นภายในพริบตา

คลื่นพลังอันรุนแรงสายหนึ่งกระจายไปทั่วท้องนภา เกิดพายุฝนฟ้าคะนองโหมกระหน่ำทั่วทุกทิศทุกทาง

ทันใดนั้นภายในรัศมีร้อยจั้งรอบกายของกู่เจิงเฟิงก็กลายเป็นพื้นที่ที่ถูกผนึกเอาไว้

เพียงพริบตาความว่างเปล่ารอบกายก็กลายเป็นเหมือนกับกระจกที่มองมิเห็น ก่อนจะเกิดรอยแยกแตกร้าวขึ้นมากมาย

เปรี้ยง !

มินานห้วงอากาศบริเวณกว้างก็เกิดการพังทลายลง

ภาพเช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก !

เวลาผ่านไปมิกี่อึดใจ

เมื่อทุกอย่างกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง เมฆสายฟ้าก็เคลื่อนมาปกคลุมด้านบนกู่เจิงเฟิงอีกครั้ง

เปรี้ยง……

และส่วนลึกของชั้นเมฆก็มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นมาอีกระลอก

นี่ก็หมายความว่า กู่เจิงเฟิงผ่านการทดสอบทัณฑ์สวรรค์รอบที่หนึ่งสำเร็จแล้ว

แน่นอนว่าทัณฑ์สวรรค์พิฆาตของระดับเทพพิภพมิได้มีเพียงสายเดียว ทว่ากลับมีถึง 12 สาย

แต่ละสายก็จะทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ

พลังแห่งกฎที่แฝงอยู่ในแต่ละสายก็จะรุนแรงตามไปด้วย อีกทั้งยังเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างต่อเนื่อง และเมื่อผู้ที่รับการทดสอบมิสามารถทานทนได้อีกต่อไป

สุดท้าย

ขณะที่อยู่ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ก็จะสามารถค้นพบหนทางรอดได้ในที่สุด

เมื่อเวลาผ่านไปในที่สุดตอนนี้ กู่เจิงเฟิงก็สามารถผ่านการทดสอบของทัณฑ์สวรรค์ทั้งห้าสายได้สำเร็จติดต่อกัน ท่ามกลางการจับตามองของทุกคน

ทว่าขณะที่เขากำลังต่อกรกับทัณฑ์สวรรค์พิฆาตสายที่หกอยู่นั้น

พลานุภาพของทัณฑ์สวรรค์จู่ ๆ ก็ทวีความรุนแรงขึ้น ก่อนที่ทัณฑ์สวรรค์จะกลายร่างเป็นรูปทรงกระบี่ บีบให้เขาถอยไปหลายร้อยจั้ง จนแขนเสื้อทั้งสองข้างฉีกขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

จากนั้นทัณฑ์สวรรค์พิฆาตสายที่เจ็ดก็บีบให้เขาต้องถอยหลังออกไปอีกสิบกว่าลี้ และแขนทั้งสองข้างก็เริ่มมีเลือดไหลออกมา และถูกพลังทำลายจนเผยให้เห็นกระดูกสีขาวโพลนอีกด้วย……

กู่เจิงเฟิงประสบกับทัณฑ์สวรรค์พิฆาตอันน่าสะพรึงกลัวต่อเนื่องถึงเจ็ดสาย

โดยเฉพาะทัณฑ์สวรรค์พิฆาตสายสุดท้าย

ที่ได้แปลงร่างเป็นตำหนักโบราณหลังหนึ่ง ที่ห่อหุ้มพลังแห่งสายฟ้ามากมายมหาศาล รวมถึงแรงแห่งกฎอันน่ากลัวเอาไว้ ก่อนจะกระแทกเข้าใส่กายเนื้อของกู่เจิงเฟิง

ภาพเช่นนี้ช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก

ขณะตกอยู่ในช่วงเวลาระหว่างความเป็นและความตาย กู่เจิงเฟิงก็ได้ตัดสินใจละทิ้งกายเนื้อของเขา

จึงสามารถเอาชีวิตรอดจากทัณฑ์สวรรค์มาได้

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน