เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 569
ตอนที่ 569 พบตู๋กูชิงเฟิงอีกครั้ง
ได้ยินดังนั้น เย่ฉางชิงที่กำลังเตรียมจะจากไปก็ชะงัก ก่อนจะหยุดลงกะทันหัน
‘นี่มันอันใดกัน ! ’
‘สู้มิได้ก็จะมาขอเป็นศิษย์เยี่ยงนั้นหรือ ? ’
‘ก่อนหน้านี้ทั้งจองหองอวดดี’
‘หากมิใช่เพราะความแตกฉานในวิถีกระบี่ของข้าเหนือกว่าเจ้า วันนี้ข้ามิต้องกลายเป็นผีใต้คมกระบี่ของเจ้าหรอกหรือ ? ’
‘โชคดีที่ข้ามิได้เป็นคนโหดเหี้ยม มิเช่นนั้นแล้วต่อให้เห็นแก่หน้าของชิงเฟิง ข้าคงทำลายตบะบารมีและรากฐานเต๋าของเจ้าไปแล้ว’
‘และการที่เจ้ายังอยู่รอดปลอดภัยอยู่ตรงนี้ ก็นับว่าเป็นความโชคดีในความโชคร้ายมากพอแล้ว’
‘ทว่ากลับยังคิดเพ้อฝัน อยากให้ข้ารับเจ้าเป็นศิษย์อีกงั้นหรือ ? ’
‘พอได้แล้ว ! ’
คิดได้ดังนั้น เย่ฉางชิงก็มิได้เผยสีหน้าใด ๆ ออกมา เพียงแค่หันไปส่ายหน้าให้กับอวิ๋นเหอ
“ต้องขออภัย เพราะคุณสมบัติวิถีกระบี่ของเจ้ายังมิดีพอ”
จากนั้นเย่ฉางชิงก็โรยตัวลงมาด้านล่างทันทีอย่างมิลังเล
ทว่าหลังจากได้ยินคำวิจารณ์เช่นนั้นจากเย่ฉางชิง
อวิ๋นเหอก็สะดุ้งน้อย ๆ พลันมีสีหน้าหดหู่และท้อแท้สิ้นหวังในทันที
ความแตกฉานในวิถีกระบี่ของเย่ฉางชิงน่ากลัวเพียงใด เขาย่อมรู้ดีแก่ใจ
เดิมทีเขาคิดว่ากระบวนท่านี้เพียงพอที่จะทำให้ผู้แข็งแกร่งระดับเซียนเจ็บหนักปางตายได้ หรือแม้แต่ผู้แข็งแกร่งไร้เทียมทานระดับเทพพิภพเองก็อาจบาดเจ็บได้เช่นกัน
ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับเย่ฉางชิง กลับมิสามารถทำอันใดคนผู้นี้ได้เลยแม้แต่นิดเดียว
มิเพียงเท่านั้น อีกฝ่ายยังใช้ไอกระบี่เช่นเดียวกันโต้กลับมาอีกด้วย
อีกทั้งยังใช้ไอกระบี่ทะลวงท้องนภาได้ไกลหลายหมื่นลี้ ความแตกฉานในวิถีกระบี่เช่นนี้ เป็นครั้งแรกที่ทำให้เขารู้สึกว่าตนเองเหมือนกบในกะลาตัวหนึ่งเท่านั้น
มิหนำซ้ำเย่ฉางชิงยังบอกอีกว่าคุณสมบัติในวิถีกระบี่ของเขานั้นยังดีมิพอ
คิดถึงตรงนี้ อวิ๋นเหอก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาราวกับคนเสียสติ
“ฮ่า ๆ ……ฮ่า ๆ ……”
“ข้าอวิ๋นเหอนับตั้งแต่บำเพ็ญเพียรมา ก็บำเพ็ญเพียรสุดยอดวิถีกระบี่มาโดยตลอด ยิ่งไปกว่านั้นยังใช้วิถีกระบี่เอาชนะคนรุ่นเดียวกันได้ทั้งหมด”
“ทว่าบัดนี้ผู้แข็งแกร่งวิถีกระบี่ที่แท้จริงท่านนี้ กลับบอกว่าคุณสมบัติวิถีกระบี่ของข้ายังดีมิพอ และมิมีคุณสมบัติที่จะเป็นศิษย์ของเขาได้”
“น่าขัน ช่างน่าขันยิ่งนัก……”
อวิ๋นเหอผมเผ้ายุ่งเหยิง ขอบตาแดงก่ำ พร้อมทั้งเงยหน้าขึ้นหัวเราะราวกับคนเสียสติ
ขณะเดียวกัน ไอพลังบนกายก็เริ่มปั่นป่วนราวกับธาตุไฟเข้าแทรกก็มิปาน
เห็นดังนั้น คนในเผ่าสวรรค์ที่ยืนอยู่ด้านล่างต่างก็มีสีหน้าเปลี่ยนไปทันที ก่อนจะทยอยพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ราวกับฝูงตั๊กแตนก็มิปาน
พวกเขาต่างรู้ดีว่าตอนนี้อวิ๋นเหอเป็นอันใดไป
เพราะนี่เป็นสัญญาณของคนที่จิตใจแตกสลาย และธาตุไฟเข้าแทรก !
แม้วันนี้อวิ๋นเหอจะพ่ายแพ้อย่างราบคาบ ทว่าเยี่ยงไรซะเขาก็เป็นอัจฉริยะที่ไร้เทียมทานของเผ่าสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่ง !
หากต้องมาดับสูญเช่นนี้ นี่ถือเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของเผ่าสวรรค์เลยก็ว่าได้ !
“อวิ๋นเหอมิได้นะ ! ”
“ใช่แล้ว ผู้อาวุโสท่านนั้นแท้จริงแล้วเป็นผู้ใดกันแน่ พวกเราเองก็ยังมิสามารถคาดเดาได้ เจ้าแพ้ให้กับเขาก็มิใช่เรื่องน่าอายอันใด”
“อวิ๋นเหอ มิง่ายเลยที่เผ่าสวรรค์จะฝึกฝนอัจฉริยะที่ไร้เทียมทานเช่นเจ้าขึ้นมาได้ ดังนั้นเจ้าต้องคิดถึงครอบครัวและคนที่รักเจ้าให้มาก ๆ ห้ามทำเรื่องโง่ ๆ เป็นอันขาดนะ ! ”
“เสี่ยวเหอ เจ้าอย่าเหลวไหลเป็นอันขาด แม้วันนี้เจ้าจะพ่ายแพ้แต่มันมิใช่ความผิดของเจ้า ! ”
“……”
“……”
ทันใดนั้น ท้องฟ้าด้านบนก็มีเสียงเกลี้ยกล่อมของเหล่าผู้อาวุโสเผ่าสวรรค์ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
VERIFYCAPTCHA_LABELบทใหม่
ประวัติการอ่าน
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน