เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 611

ตอนที่ 611 สตรีลึกลับผู้พับเรือกระดาษ

เมื่อเย่ฉางชิงเพ่งสมาธิอีกครั้ง จากนั้นร่างทั้งร่างราวกับหายไปในอากาศก็มิปาน

ก่อนจะปรากฏกายขึ้นอีกครั้ง ข้างกายของบุรุษชุดดำ

แต่สิ่งที่เขาคาดมิถึงก็คือ หนิงซู่ซู่กลับมิได้มาด้วย

เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าหนิงซู่ซู่กำลังอ้าปากค้างมองมายังเขาบนเรือสีดำที่อยู่มิไกลนัก

เย่ฉางชิง “……”

‘นี่มันเรื่องอันใดกันแน่ ? ’

‘มิสามารถใช้อิทธิฤทธิ์หายตัวเพียงแค่คิดที่นี่ได้เยี่ยงนั้นหรือ ? ’

‘หรือเป็นเพราะสิ่งที่เรียกว่าพลังแห่งข้อห้าม คอยขัดขวางอยู่เยี่ยงนั้นหรือ ? ’

หลังจากลังเลอยู่สักพัก เย่ฉางชิงก็ยื่นมือไปตบบ่าของบุรุษชุดดำเบา ๆ “ลืมตาได้แล้ว”

ทันทีที่สิ้นเสียง บุรุษชุดดำที่ตกอยู่ในแดนมายาลึกลับ ก็สูดหายใจเข้าด้วยความหวาดหวั่น ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

“นายท่าน……”

บุรุษชุดดำโค้งคำนับให้แก่เย่ฉางชิง ด้วยท่าทางที่นอบน้อม

เย่ฉางชิงพยักหน้าให้น้อย ๆ ก่อนจะถามออกไปตรง ๆ ว่า “พลังแห่งข้อห้ามที่เจ้าเอ่ยถึง เหตุใดข้าถึงมิสามารถสัมผัสได้เลย ? ”

บุรุษชุดดำขมวดคิ้วเล็กน้อย พลางเอ่ยอย่างมั่นใจว่า “เรื่องนี้……อาจจะเป็นเพราะนายท่านอยู่เหนือทุกสิ่งขอรับ”

เย่ฉางชิงจึงเอ่ยด้วยสีหน้านิ่งเฉยว่า “ถ้าเช่นนั้นเหตุใดข้าถึงมิสามารถพาซู่ซู่ออกมาจากเรือสีดำลำนั้นได้ ? ”

“เรื่องนี้……คือ”

บุรุษชุดดำเอ่ยตอบอย่างครุ่นคิดว่า “นายท่านขอรับ หากผู้น้อยเดามิผิดแล้วล่ะก็ การที่ตัวท่านมิได้รับผลอันใดจากข้อห้ามบนเรือสีดำ นั่นเป็นเพราะข้อห้ามนี้อาจเกิดจากพลังที่อยู่ต่ำกว่าท่านขอรับ”

เย่ฉางชิงสัมผัสถึงความปั่นป่วนโดยรอบเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบว่า “เจ้าหมายความว่าต้องทำลายสิ่งที่เรียกว่าข้อห้ามนี้เสียก่อนใช่หรือไม่ ? ”

บุรุษชุดดำจึงพยักหน้ารับ

เย่ฉางชิงจึงเพ่งสมาธิ แล้วหยิบกระบี่จื่อชิงออกมาจากแหวนเก็บสมบัติโดยมิลังเลในทันที

ขณะเดียวกันก็ใช้เคล็ดกระบี่เพลงหนึ่ง ที่ถอดมาจากภาพกระบี่ไร้สิ้นสุด

ฟิ้ว !

เย่ฉางชิงสะบัดแขนออกไป

ไอกระบี่ที่รุนแรงสายหนึ่งพลันพุ่งออกมา ก่อนจะทะยานขึ้นไปด้านบน

ทันใดนั้น ความว่างเปล่ารอบกายก็แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ กลายเป็นประกายไฟสาดกระเซ็นไปทั่ว

ทว่าจากนั้นภาพที่แปลกประหลาดก็เกิดขึ้น

บนตัวกระบี่จื่อชิงได้เกิดสายฟ้าสีม่วงสาดส่องออกมา ก่อนที่ไอกระบี่อันแข็งแกร่งที่ห่อหุ้มพลังของกระบี่ที่มิอาจทำลายล้างได้สายหนึ่งก็พุ่งขึ้นฟ้าไป

หลังจากไอกระบี่พุ่งขึ้นไปได้สิบกว่าจั้ง ก็ได้ปะทะเข้ากับพลังบางอย่างที่ไร้รูปร่าง

ทันใดนั้น ก็เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้น คลื่นพลังอันรุนแรงพวยพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง ประกายไฟอันเจิดจ้าสาดกระเซ็น……

เป็นปรากฏการณ์ที่ตระการตายิ่งนัก !

เห็นดังนั้น เย่ฉางชิงก็เลิกคิ้วขึ้น อดมิได้ที่จะเผยสีหน้าสงสัยออกมา

เคล็ดกระบี่ที่เขาปล่อยออกมาในเวลานี้ แม้จะสู้เคล็ดกระบี่ที่เขาสำแดงออกมาก่อนหน้านี้มิได้ แต่ก็มิอาจดูแคลนได้อย่างเด็ดขาด

ทว่าสุดท้ายหลังจากที่เคล็ดกระบี่นี้ทะยานขึ้นฟ้าไป กลับมิสามารถทำลายข้อห้ามบนเรือสีดำได้

อีกทั้งสิ่งที่น่าแปลกมากที่สุดก็คือ เขากลับมิสามารถสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของพลังที่ไร้รูปร่างนี้

ประหลาด !

เรือสีดำเหล่านี้ช่างแปลกประหลาดจริง ๆ !

หลังจากนิ่งเงียบอยู่สักพัก เย่ฉางชิงก็ใช้ภาพกระบี่ไร้สิ้นสุดถอดเคล็ดกระบี่อีกครั้ง

เพียงพริบตา เขาก็สะบัดแขนฟาดฟันไอกระบี่อันรุนแรงสายหนึ่งออกไป

ตู้ม !

ไอกระบี่สีม่วงอันเจิดจ้าสายหนึ่งพุ่งขึ้นฟ้า

ครั้งนี้ไอกระบี่สีม่วงได้หยุดชะงักบนท้องฟ้าเล็กน้อย จากนั้นเพียงเสี้ยววินาทีก็สามารถทำลายพลังอันไร้รูปร่างกลุ่มนั้นได้ ก่อนจะทะยานขึ้นฟ้าไปอย่างรุนแรง

เพียงเสี้ยววินาที บริเวณที่ไอกระบี่พาดผ่าน ก็จะเกิดรอยแยกอันน่ากลัวหลายร้อยจั้งขึ้น

และขณะที่มุมปากของเย่ฉางชิงได้โค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มนั้น

บนเรือสีดำลำที่เขาและบุรุษชุดดำยืนอยู่นั้น ความว่างเปล่าโดยรอบก็พังทลายลง กลายเป็นเพียงเศษซาก ก่อนจะมลายหายไป

ขณะเดียวกัน ตรงหน้าของเย่ฉางชิงได้มีม่านแสงบานหนึ่งปรากฏขึ้นมา และในม่านแสงนั้นได้มีภาพแปลกประหลาดภาพหนึ่งฉายขึ้น

ภายในโลกอันมืดสลัว

มิใช่สิ !

เอ่ยให้ถูกก็คือดูเหมือนจะเป็นปลายทางของทะเลดำ

ซึ่งมีสตรีลึกลับสวมเสื้อผ้าซอมซ่อ ผมยาวสยายนางหนึ่งกำลังนั่งยอง ๆ อยู่ริมฝั่ง

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน