เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน นิยาย บท 618

ตอนที่ 618 ออกมาให้หมด

‘เรื่องสำคัญ ? ’

เมื่อผู้เฒ่าชุดเทาเอ่ยออกมา ทุกคนต่างก็เผยสีหน้าสับสนออกมาทันที

‘หรือว่าผู้เฒ่าตรงหน้ารู้อยู่แล้วว่าพวกเขาจะมา ? ’

‘หรือผู้เฒ่าท่านนี้จะเป็นผู้นำทางไปเส้นทางโบราณ ? ’

ระหว่างที่พวกเย่ฉางชิงกำลังคาดเดาไปต่าง ๆ นานาอยู่นั้น

“พวกเจ้าอย่าได้เข้าใจผิด ข้ามิได้มาเพื่อดักปล้นพวกเจ้าหรอก”

ผู้เฒ่าชุดเทาหัวเราะออกมา แล้วเอ่ยเสริมว่า “กลับกันข้ามาเพื่อมอบความอบอุ่น”

‘มอบความอบอุ่น ? ’

เย่ฉางชิงเอ่ยถามราวกับกลั้นขำเอาไว้มิไหว “มิทราบว่าที่ท่านเรียกว่ามอบความอบอุ่นนั้นหมายความเช่นไรหรือ ? ”

ผู้เฒ่าชุดเทาจึงเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าขอแนะนำตัวเองก่อน ข้ามีนามว่าซ่งเกาเก๋อ มีตบะบารมีระดับเทพพิภพขั้นต้น”

“จุดประสงค์ที่ข้ามาในวันนี้ก็มิมีอะไรมาก เพียงแค่ต้องการนำหินวิญญาณมาแลกเปลี่ยนกับสมบัติหายากก็เท่านั้น”

“หินวิญญาณ ? ”

หนิงซู่ซู่เอ่ยถามอย่างสงสัยว่า “ผู้อาวุโส มิทราบว่าหินวิญญาณที่ท่านเอ่ยถึงคืออะไรหรือเจ้าคะ ? ”

ผู้เฒ่าชุดเทาลูบหนวดด้วยท่าทางภาคภูมิใจ “เด็กน้อย เจ้าถามได้ตรงประเด็นยิ่งนัก”

“หินวิญญาณก็เทียบได้กับศิลาวิญญาณที่ใช้กันในอีกฟากของทะเลดำ เป็นสกุลเงินอย่างหนึ่งของที่นี่”

“แต่เมื่อเทียบกับศิลาวิญญาณแล้ว การใช้งานของทั้งสองสิ่งนี้กลับต่างกันราวฟ้ากับเหว ยกตัวอย่างเช่น เมื่อพวกเจ้าเดินทางต่อไปอีกสักพักก็จะได้พบกับเมืองโลกวิญญาณ แต่การจะเข้าไปในเมืองโลกวิญญาณได้ พวกเจ้าจะต้องจ่ายค่าเข้าคนละ 10 หินวิญญาณ”

“อีกทั้งบนเส้นทางโบราณต่างเต็มไปด้วยกลสังหารและสิ่งอัปมงคลมากมาย หากมิระวังเพียงนิดเดียวก็จะทำให้ร่างกายแตกดับได้ และพวกเจ้าก็คงจะเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับเทพพิภพกันได้มินาน เช่นนั้นจึงต้องใช้หินวิญญาณจำนวนมากในการเช่าที่บำเพ็ญเพียร เพื่อให้ระดับของตนเองนั้นมั่นคงเสียก่อน และปรับตัวให้กับเข้ากับสภาพแวดล้อมของที่นี่”

เอ่ยถึงตรงนี้ ผู้เฒ่าชุดเทาที่บอกว่าตัวเองชื่อ ซ่งเกาเก๋อ ก็แค่นเสียงหึออกมาเบา ๆ ก่อนจะแสร้งเอ่ยเกินจริงว่า “ข้าขอบอกพวกเจ้าเอาไว้เลยนะว่า ด้วยตบะบารมีของพวกเจ้าตอนนี้ข้ารับประกันได้เลยว่า เมื่อพวกเจ้าก้าวเข้าสู่เส้นทางโบราณแล้วล่ะก็ จะต้องดับสูญอย่างแน่นอน”

“แน่นอนว่าหินวิญญาณนั้นถือเป็นสกุลเงินชนิดหนึ่งของเมืองโลกวิญญาณ เมื่อเข้าไปภายในเมืองโลกวิญญาณแล้ว พวกเจ้าก็สามารถใช้จ่ายเพลิดเพลินกับบริการอื่นได้อีกด้วย”

เอ่ยจบ ซ่งเกาเก๋อก็เพ่งสมาธิหยิบหินที่โปร่งใสไปทั้งก้อน และมีแสงสีขาวส่องประกายระยิบระยับก้อนหนึ่งออกมาจากแขนเสื้อ

ขณะเดียวกัน ก็มีไอพลังมหามรรคาอันบริสุทธิ์จาง ๆ ลอยอบอวลอยู่รอบ ๆ หินประหลาดก้อนนี้ด้วย ดูมิธรรมดาอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นเช่นนั้น เย่ฉางชิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบว่า “มิทราบว่าท่านต้องการจะแลกเปลี่ยนกับสมบัติวิเศษเช่นไร และอัตราการแลกเปลี่ยนเป็นเยี่ยงไรบ้าง ? ”

ซ่งเกาเก๋อหัวเราะร่าออกมา และรีบเอ่ยกับเย่ฉางชิงว่า “เมื่อครู่ข้าเห็นดอกบัววิเศษดอกนั้นของเจ้าดูมิเลวเลย หากเจ้าตกลงข้าจะยอมแลกกับหินวิญญาณ 100 ก้อน”

ได้ยินเช่นนั้น พวกจ้าวปีศาจคิ้วแดงพลันมีสีหน้าเปลี่ยนไป ก่อนจะหันไปมองทางเย่ฉางชิง

‘สมบัติล้ำค่าในตำนานกลับมีค่าเพียง 100 หินวิญญาณ’

‘เช่นนั้นสมบัติวิเศษบนกายของพวกข้ามิเท่ากับกลายเป็นเพียงขยะหรอกหรือ’

‘เยี่ยงไรเสียนี่ก็ถือเป็นการมาเยือนคราแรก’

‘แม้จะมิมีหลักฐานยืนยัน แต่ดูจากหน้าตาของตาเฒ่าผู้นี้แล้ว เหมือนจะมิใช่คนดีเท่าไรนัก’

ระหว่างที่ทุกคนกำลังลอบแขวะอยู่ภายในใจ

บุรุษชุดดำที่ยืนอยู่ด้านหลังเย่ฉางชิงกลับมีประกายเย็นเยียบพาดผ่านดวงตา ก่อนจะส่งกระแสจิตออกไปว่า “นายท่านขอรับ หินชนิดนี้มีชื่อว่าหินวิญญาณจริงขอรับ ในแดนเซียนโบราณหินวิญญาณถือเป็นสกุลเงินที่ใช้ทั่วไปสกุลหนึ่ง”

“แต่หินวิญญาณก็จะถูกแบ่งออกเป็นขั้นสูง กลาง ต่ำ ทว่าหินวิญญาณของคนผู้นี้กลับด้อยกว่าขั้นต่ำเสียอีก ยิ่งไปกว่านั้นดอกบัวของท่านมิอาจนำเอาหินวิญญาณมาตีราคาได้ขอรับ”

เย่ฉางชิงใช้หางตาเหลือบมองบุรุษชุดดำเล็กน้อย จากนั้นจึงโบกมือปัดและเอ่ยกับซ่งเกาเก๋อด้วยรอยยิ้มว่า “มิเป็นไร พวกเราจะรอให้ไปถึงเมืองโลกวิญญาณก่อน แล้วค่อยหาวิธีอื่นอีกที”

ในตอนนั้นเอง ราชันทมิฬเหมือนคิดบางอย่างขึ้นมาได้ จึงรีบเพ่งสมาธิกวาดตามองภายในแหวนเก็บสมบัติของตน

ภายในแหวนเก็บสมบัติวงหนึ่ง เขาบังเอิญเจอสิ่งที่เรียกว่าหินวิญญาณนับพันก้อนอยู่ในนั้นจริง ๆ

เยี่ยงไรเสียเขาก็เคยเป็นปรมาจารย์นักขุดสุสาน ที่ทำให้โลกวิถีเซียนต้องสั่นสะเทือนมาก่อน

“สิ่งนี้ที่แท้เรียกว่าหินวิญญาณเยี่ยงนั้นหรือ”

“ก่อนหน้านี้แม้จะมิรู้ว่าหินนี้คืออะไร แต่ภายในกลับแฝงด้วยปราณวิญญาณและไอพลังมหามรรคาอันบริสุทธิ์ เช่นนั้นข้าจึงคิดว่าจะต้องเป็นจิตวิญญาณฟ้าดินอะไรบางอย่างเป็นแน่ ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นของวิเศษจริง ๆ ด้วย”

VERIFYCAPTCHA_LABELยืนยัน