ตอนที่ 653 ออกมารับความตายซะ
หลังจากเงียบไปชั่วครู่
สตรีลึกลับดูเหมือนจะสงบจิตใจลงได้แล้ว จึงเอ่ยถามเย่ฉางชิงเป็นการหยั่งเชิงว่า “เจ้ายังจำข้าได้อยู่หรือไม่ ? ”
ทันทีที่สิ้นเสียง ก็ราวกับหินก้อนหนึ่งที่กระทบผิวน้ำจนเกิดคลื่นนับพัน
มิเพียงแต่คนที่เหลือจะมีสีหน้าเปลี่ยนไปแล้ว แม้แต่เย่ฉางชิงเองก็อดมิได้ที่จะใจกระตุกขึ้นมา
‘คำถามนี้หมายความว่าเยี่ยงไร ? ’
‘หรือสตรีลึกลับนางนี้จะรู้จักกับข้าเมื่อชาติที่แล้ว ? ’
‘สักพักก็ขอบตาแดงก่ำ ร้องไห้คร่ำครวญ’
‘สักพักใบหน้าก็แฝงไปด้วยรอยยิ้ม’
‘โดยเฉพาะลักษณะท่าทางที่แผ่ออกมาจากภายในยิ่งหาได้ยากยิ่งนัก’
‘สนิทสนมกันมาก่อนงั้นหรือ ? ’
‘คงจะเป็นเช่นนั้น’
‘มิเช่นนั้นวินาทีที่สบสายตากับนางก่อนหน้านี้ ถึงได้รู้สึกคุ้นเคยโดยไร้สาเหตุได้ ? ’
หลังจากเงียบไปชั่วครู่
แม้ภายในใจของเย่ฉางชิงจะยังคงมีความสงสัยมากมาย แต่ใบหน้ากลับมิได้เผยพิรุธใด ๆ ออกมาแม้แต่น้อย
ในทางกลับกัน ใบหน้าของเขายังแฝงด้วยรอยยิ้มที่ดูสบาย ๆ ท่าทางสงบนิ่งเช่นเคย
“ข้าจำมิได้”
เย่ฉางชิงเอ่ยออกมาตรง ๆ “แต่ถึงแม้เราจะมิเคยพบหน้ากันมาก่อน ทว่ามิรู้เพราะเหตุใดข้ากลับรู้สึกคุ้นเคยกับเจ้าอย่างประหลาด”
‘รู้สึกคุ้นเคยงั้นหรือ ? ’
สตรีลึกลับชะงักไปเล็กน้อย และอดมิได้ที่จะเผยสีหน้าเจ็บปวดออกมา
‘เก้าชาติ ! ’
‘คิดถึงตอนนั้นเป็นเพราะระดับจิตใจของเจ้ายังมิมั่นคง ดังนั้นจึงได้หลีกลี้กลับไปเกิดใหม่ หยินหยางย้อนกลับ ตั้งใจแน่วแน่ที่จะสัมผัสกับความทุกข์ยากของสรรพสิ่งบนโลกเก้าชาติด้วยกัน’
‘เก้าชาตินี้’
‘แปดชาติเป็นทุกข์ หนึ่งชาติสงบสุข’
‘แต่ถึงกระนั้นเจ้าก็ยังคงรู้สึกผูกพันกับข้าอยู่’
‘ช่างเป็นคนดียิ่งนัก ! ’
จนเวลาผ่านไปมิกี่อึดใจ
เย่ฉางชิงก็กวาดตามองไปที่ทุกคน ก่อนจะส่งกระแสจิตไปถามเงียบ ๆ ว่า “มิทราบว่าท่านรู้จักตัวตนที่แท้จริงของข้าหรือไม่ ? ”
“รู้จัก”
สตรีลึกลับชะงักงัน ก่อนจะตอบกลับด้วยรอยยิ้มทันทีว่า “แต่ก่อนที่ร่างทั้งเก้าชาติของเจ้าจะผสานกันอย่างสมบูรณ์ ข้ายังมิสามารถบอกสิ่งที่เกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของเจ้าได้”
“ทำไม ? ”
เย่ฉางชิงโพล่งออกมาทันที “อีกอย่างเจ้ารู้ได้เยี่ยงไรว่าข้าเคยมีชีวิตมาแล้วเก้าชาติ ? ”
ต้องบอกว่าเมื่อสตรีลึกลับเอ่ยออกมาเช่นนั้น
เย่ฉางชิงก็อดมิได้ที่จะใจเต้นแรงขึ้นมา
บุรุษที่เขาพบบนทะเลดำก่อนหน้านี้ทรงอำนาจเพียงใด เขาได้เห็นมาด้วยตาตนเองแล้ว
ดังนั้นเมื่อคนผู้นั้นบอกว่าเขาเคยอยู่มาแล้วเก้าชาติ
ตอนนั้นเขาจึงเชื่อโดยมิสงสัยแม้แต่น้อย
แต่เมื่อเทียบกับคนผู้นั้นแล้ว
สตรีลึกลับนางนี้กลับดูธรรมดายิ่งนัก
แต่อีกฝ่ายกลับรู้ว่าเขาอยู่มาแล้วเก้าชาติ
‘หรือบนโลกมากมายจะมีเพียงข้าที่มิรู้ว่าตนเองอยู่มาแล้วถึงเก้าชาติ ? ’
‘ตัวตนที่แท้จริงของข้าคงชื่นชอบความตายมากสินะ ถึงกับอยู่มาแล้วเก้าชาติเลยทีเดียว ! ’
‘มิใช่กระมัง ! ’
‘ต้องทำร้ายกันขนาดนี้เชียวหรือ ! ’
สตรีลึกลับส่ายหน้ายิ้ม ๆ ราวกับรู้ว่าเย่ฉางชิงกำลังคิดสิ่งใดอยู่ นางจึงเอ่ยขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “หากมิมีสิ่งใดผิดพลาดแล้วล่ะก็ ก่อนหน้านี้เจ้าคงจะเจอเจ้านั่นมาแล้วกระมัง ? ”
“อีกอย่างเจ้าก็อย่าได้กังวลจนเกินไป เพราะเรื่องนี้ถือว่าสำคัญยิ่ง และบนโลกมากมายมีเพียงข้าและเจ้านั่นเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้”
“อีกอย่างสำหรับตัวเจ้าแล้ว การที่ตอนนี้เจ้ามิรู้อันใดเลยย่อมดีที่สุดแล้ว หลังจากที่ร่างทั้งเก้าชาติของเจ้าผสานกันได้สมบูรณ์แล้ว เจ้าย่อมได้รู้ความลับนี้เอง”



VERIFYCAPTCHA_LABEL
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: เกิดใหม่ทั้งทีข้าขอเป็นเซียน