เมียเสี่ย ใครสักคน

sprite

“มีเมียมันดีจริงๆเหรอวะ ทำไมเราเห็นแต่หายนะและความพินาศ”

หิรัญทำท่าขนลุกขนพอง แม้จะอายุเลยเลขสามมานิดๆ แต่ยังไม่คิดจะมีห่วงผูกคอ ด้วยหน้าที่การงานที่เสี่ยงตาย และยุ่งวุ่นวายทุกวัน จึงไม่สนใจการแต่งงาน และโสดสนิทมาหลายปีแล้ว แต่เห็นขุนเขาแล้วรู้สึกอิจฉา แต่มันดีอย่างที่เห็นหรือเปล่าอันนี้ก็ไม่แน่ใจ

“เอาโทรศัพท์มาให้ฉัน!”

หิรัญสาวเท้าไปยังห้องทำงานของตัวเอง ได้ยินเสียงโวยวายแล้วปวดหัวหนัก โดนขนาดนี้ยังไม่สำนึกเลย เป็นผู้หญิงที่ดิ้นรนจนน่าเบื่อหน่ายจริงๆ

“เงียบ!” หิรัญเปิดประตูเข้าไป ตะโกนคำเดียวทั้งห้องก็เงียบสนิท เพราะแบบนี้ไงถึงไม่สนใจผู้หญิง น่ารำคาญ

“ฉันจะติดต่อให้คนมาประกันตัว” ลรินกำมือแน่น เพราะเธอไม่คิดว่าจะโดนเสี่ยขุนเล่นงานก่อน เธอถึงไม่ได้ทำลายหลักฐานที่มี ยิ่งอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ เธอยิ่งโกรธเกลียดเขามากยิ่งขึ้น

“ไปหยิบโทรศัพท์มาให้เธอ” หิรัญสั่งคนของตัวเอง ลูกน้องใต้บังคับบัญชารีบไปหยิบมายื่นให้ และเขาก็เดินมายื่นให้เธอเองกับมือ พร้อมส่งสายตาเตือน ว่าอย่าทำอะไรตุกติกเป็นอันขาด

“ฉันขอคุยเป็นการส่วนตัว” ลรินกำมือแน่น สิ้นคำขอของเธอไม่นานทั้งห้องก็เงียบสนิท มือเล็กเลื่อนหาเบอร์ของบุพการี กดต่อสายแล้วนั่งรอเงียบๆ

[มีอะไร]

“แม่มาประกันตัวหลินหน่อยสิ” ลรินกำมือแน่น ถ้ามีทางเลือกเธอจะไม่ติดต่อไปหาผู้หญิงคนนี้แน่ๆ

[อีเวรนี่ สร้างเรื่องอีกแล้วใช่ไหม]

“ถ้าไม่มาจะด่าให้มากความทำไม รำคาญ” ลรินกดวางสายทันที กัดริมฝีปากแน่นจนเจ็บ เธอหวังอะไรจากผู้หญิงคนนั้นกันแน่

ลรินต่อสายอีกครั้ง คราวนี้เลือกโทรหาผู้ชายที่ไม่ต่างจากแม่เท่าไหร่ รอสายไม่นานก็มีคนรับ แต่กลับไม่มีคนพูดอะไร

“ขอสายพ่อหน่อย”

[ไม่ว่าง]

“มีธุระ”

[พี่ไกร ลูกพี่โทรมา]

ลรินกำมือแน่น ได้ยินเสียงกุกในโทรศัพท์ไม่นาน ก็มีเสียงตอบกลับมาอีกครั้ง

[มีอะไร]

“มาประกันตัวหลินหน่อย แล้วหลินจะไม่ไปยุ่งกับครอบครัวพ่ออีก”

[เธอกับแม่นี่ขยันสร้างเรื่อง ให้อยู่เงียบๆ มันอยู่ไม่ได้เลยหรือไง แล้วนี่สร้างเรื่องอะไรอีก]

“อย่าถามมากได้ไหม แค่มาประกันตัวเฉยๆ เดี๋ยวคืนเงินให้น่า”

[ก่ออะไรไว้ก็แก้เอง ฉันไม่ว่าง]

“พ่อ! พ่อ!”

ลรินกำโทรศัพท์แน่น เธอไม่น่าหวังอะไรกับคนทั้งสองเลย รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีทางที่คนเห็นแก่ตัวพวกนั้นจะสนใจเธอ แต่ก็ยังหวังว่าจะได้รับความสนใจบ้าง แต่ไม่มีเลย

ลรินเลือกต่อสายหาคนที่เธอไม่คาดหวังว่าเขาจะช่วยเธอได้ นั่งรอด้วยความสิ้นหวัง ไม่นานเปรมนัสก็รับสาย

[รินมีอะไรเหรอ]

“เปรมช่วยมาประกันตัวเราหน่อยสิ” ใบหน้าสวยดูมีความหวังขึ้นมานิดหน่อย แต่คำตอบของปรายสาย ทำความหวังเธอมลายหายไปจนสิ้น

[ไม่ได้หรอก เปรมไม่มีเงิน]

“ยืมยัยนั่นมาก่อนสิ เสี่ยให้เงินมันมาตั้งเยอะนี่” ลรินละล่ำละลักบอก จำได้ว่ามารวีได้รับเงินจากเสี่ยขุนไปมากโข ถ้าเปรมนัสไปขออีหน้าโง่นั่น มันต้องให้เงินเขามาแน่

[จะให้เราบากหน้าไปขอความช่วยเหลือคนที่เราทำร้ายเขาเกือบแท้งนะเหรอริน รินยังมีความเป็นคนอยู่หรือเปล่า]

“แกพูดว่ายังไงนะเปรม นี่แกเกิดรักมันขึ้นมาจริงๆใช่ไหม แล้วรินล่ะ เปรมเอารินไปไว้ที่ไหน” ลรินพูดด้วยแววตาวาวโรจน์ เธอจะเสียทุกอย่างไปตอนนี้ไม่ได้ เธอไม่ยอมหรอก เธอต้องได้สิ่งที่ควรได้ก่อน

[เรารักรินนะ เพราะรักเราถึงยอมทำตามรินพูดทุกอย่าง แต่พอเถอะนะ เราไม่อยากทำต่อไปแล้ว]

“แกจะมาป๊อดอะไรตอนนี้วะ ถ้าแกไม่เอาเงินมาประกันตัวฉัน ฉันจะแฉให้หมด ว่าแกก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วย นี่คือโอกาสจากฉันนะเปรม รีบมา”

เธอไม่ยอมพังลงคนเดียวหรอก ทุกคนที่มีส่วนทำให้ชีวิตเธอพัง ต้องพังลงไปด้วย โดยเฉพาะเสี่ยขุน ถ้าเขายอมแต่งงานกับเธอตั้งแต่ทีแรก

ถอนหายใจเบาๆ พลางอ่านข้อความที่เพื่อนส่งมาให้ ปล่อยให้เธอออกไปงั้นเหรอ? เสี่ยขุนจะจัดการเองได้จริงหรือเปล่า ถ้าเขาปล่อยเธอออกไป

เปรมนัสวางสายจากลริน ก็ตรงดิ่งมาที่โรงพยาบาลที่มารวีพักรักษาตัวอยู่ เดินคอตกเข้าไปให้ห้องพักผู้ป่วย ด้วยไม่คิดว่าเธอจะให้อภัยเขา

ผู้ชายระยำที่ทำร้ายได้แม้แต่ลูกของเธอ เพื่อที่จะไปอยู่กับผู้หญิงสารเลวนั่น ความจริงคือเขารู้ทุกอย่างเรื่องของเธอกับเสี่ย และเป็นเขาที่เหี้ย

“เรามาขอความช่วยเหลือ”

เปรมนัสก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด คำพูดของไอซ์เตือนสติเขาขึ้นมาได้ ลรินไม่ได้รักเขาเหมือนที่เขารักเธอ ส่วนตัวเขาเองแม้จะไม่ได้รักผู้หญิงตรงหน้า แต่เขาก็รู้สึกผิดต่อเธอจริงๆ

“มาขอความช่วยเหลือจากคนที่แกทำร้ายร่างกายจนเกือบแท้งลูกนี่นะ ไอ้หน้าไม่อาย”

เพราะหมอบอกว่าเวลาโกรธ มดลูกจะหดตัวกว่าปกติ เธอยังมีภาวะเสี่ยงอยู่ เธอไม่อยากทำร้ายลูกในท้องอีก

“คือเราขอโทษ” เปรมนัสยังยืนอยู่ที่เดิม ไม่คิดว่าเธอจะให้ความช่วยเหลือใดๆ เพราะเขาไม่ได้อยู่ในสถานะเดิมอีกแล้ว

“ถ้ายังไม่จบ ฉันแจ้งตำรวจแน่ แล้วอย่าคิดว่าฉันจะกลัวคำขู่ ออกไปตอนที่ยังพูดดี แล้วไม่ต้องโผล่หัวมาให้เห็นอีก”

[ร้อน] อ่านนวนิยาย เมียเสี่ย ใครสักคน

นวนิยาย เมียเสี่ย ได้รับการเผยแพร่ไปยัง ใครสักคน พร้อมรายละเอียดใหม่ที่ไม่คาดคิด อาจกล่าวได้ว่าผู้แต่ง มังกรเล่นน้ำ ลงทุนใน เมียเสี่ย อย่างจริงใจเกินไป หลังจากอ่าน ใครสักคน ฉันก็ทิ้งความเศร้า แต่อ่อนโยน แต่ลึกซึ้งมาก มาอ่านตอนนี้ ใครสักคน และตอนต่อไปของซีรี่ส์ เมียเสี่ย ที่ Good Novel Online ตอนนี้