เมียเสี่ย ตอนพิเศษ 9

sprite

“ฮือ”

มือเล็กเริ่มจิกลงไป ตามใบหน้า เพราะคุมตัวเองไม่ไหว ยิ่งคิด ความรู้สึกยิ่งดิ่งลงเหว การทำร้ายร่างกายคืออาการที่ตามมา

“นี่เธอ! หยุด” หิรัญร้องลั่น เลี้ยวรถเข้าข้างทางแทบไม่ทัน เมื่ออยู่ๆเธอก็หันมาทำร้ายร่างกายตัวเอง ใบหน้าสวยถูกเล็บกรีดจนเลือดซึม มือและแขนก็เริ่มมีบ้าง และคงหนักกว่านี้ ถ้าเขาคว้ามือเธอไว้ไม่ทัน

“ฮึกฮือ”

ลรินขนาดสติ ภาพตรงหน้าพล่าเลือน เหลือเพียงภาพในอดีตที่ชัดเจน ภาพแม่ ภาพพ่อ รวมทั้งภาพตัวเองที่ทำผิด ภาพในอดีตที่เธอไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้อีก

“นี่! เป็นอะไร” หิรัญพูดเสียงอ่อนลง กอดเธอเข้ากับอก ไม่ให้เธอทำอะไรได้อีก กอดไว้แน่นจนเธอไร้แรงขัดขืน สะอื้นขึ้นลงในอ้อมอกเขา

เธอตัวเล็กมากถ้าเทียบกับขนาดตัวของเขา และยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งดูตัวเล็กเข้าไปอีก หิรัญลูบแผ่นหลังเธอขึ้นลง เขาคงไม่มีคำพูดดีๆไว้ปลอบโยนใคร เพราะถนัดด่าและพูดร้ายๆมากกว่า

กว่าคนในอ้อมกอดจะสงบและหลับไป หิรัญก็ค้างอยู่ท่านั้นเกือบสามชั่วโมง เอนเบาะลงจนสุด พยุงร่างคนที่หลับใหลลงไปช้าๆ เอื้อมไปเช็ดน้ำตาออกให้ ก่อนจะวนรถไปที่ร้านสะดวกซื้อ

หิรัญใช้น้ำเกลือที่ซื้อมาทำความสะอาดแผลบนใบหน้าและตามท่อนแขนให้อย่างเบามือ เขารู้สึกสงสารเธอขึ้นมานิดหน่อย และความสงสารนั่นทำให้เขาทิ้งขว้างเธอไม่ลง พากลับมาบ้านด้วย ทั้งยังให้นอนพักบนเตียงสุดหวงของตัวเอง

“ท่าจะเป็นเอามาก”

หิรัญมองคนที่นอนอยู่บนเตียง พลางสรุปสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองเสียงเบา หวั่นไหวกับใครก็ได้ แต่ไม่ควรเป็นเธอใช่ไหม

ลรินตื่นขึ้นมากลางดึก ด้วยอาการทุรนทุราย ปกติเธอจะกินยาก่อนนอน แต่วันนี้ไม่ได้กิน อาการหวาดกลัวจึงกำเริบ ร่างเล็กถีบผ้าห่มออก มือปัดป้องตัวเองพัลวัล ร้องเรียกให้คนเป็นแม่ช่วย เมื่อในความฝันนั้น เธอกำลังจะถูกข่มขืน

“แม่ขา ช่วยด้วย ช่วยด้วย”

หิรัญตื่นเต็มตา เดินมาคว้ามือเล็กที่กำลังปัดป่ายกลางอากาศมากุมไว้ เธอกำลังฝันอะไร ทำไมถึงเป็นได้ขนาดนี้

“ฮึกฮือ อย่า กลัวแล้ว ฮือ”

“เธอ”

หิรัญครางแผ่ว ตอนนี้เขาสงสารเธอสุดหัวใจ เธอเจออะไรมาบ้าง ทำไมถึงได้ดูบอบช้ำขนาดนี้ หิรัญกอดเธอไว้แน่น กอดของเขาทำให้เธอสงบลงโดยใช้เวลาเพียงไม่นาน และเขาไม่อยากปล่อยเธอไปไหนเลย ไม่กล้าคลายอ้อมกอดออกด้วย

หิรัญนอนกอดคนตัวเล็กไว้ทั้งคืน ไม่กล้าหลับตาลง กลัวเธอจะคลุ้มคลั่งอีก มองใบหน้าสวยเงียบๆ อยากจะกดริมฝีปากลงไป แต่ห้ามใจได้ทัน

ก็เกือบเช้า ปกติไม่นอนก็ได้ แต่เพราะเขาอดนอนมาสองวันเต็มเพราะเคลียร์คดี จึงเผลอหลับไป เพราะความนุ่มนิ่มของคนในอ้อมกอด

ลรินงัวเงียตื่นขึ้นเกือบเที่ยง รู้สึกดีนิดหน่อยกับความอบอุ่นของผู้ชายใจยักษ์ ผละออกจากอ้อมกอดที่กอดนอนทั้งคืนอย่างแผ่วเบา ทิ้งกระดาษพร้อมข้อความขอบคุณไว้ ก่อนจะหนีกลับไปเงียบๆ

ลรินตัดสินใจบินกลับตอนเย็น เก็บเรื่องเช่าที่ไปคิดอีกที เพราะเริ่มไม่แน่ใจว่าจะอยู่ที่นี่ไหวหรือเปล่า ใช้ชีวิตต่อไปเงียบๆ โดยไม่คิดจะกลับไปเหยียบที่ไทยอีก

เธอก็บินมาก่อน เตรียมพร้อมทุกอย่างไว้ด้วยความรู้สึกแปลกๆ เธอไม่อยากหนีอีกแล้ว รู้ว่าทำผิดไว้มาก

การทำสัญญาเช่าจบลงด้วยดี โชคดีที่อารยาไปทำสัญญากับเธอเพียงลำพัง ลรินจึงรู้สึกเบาใจ แต่แอบเสียดายนิดหน่อยที่ไม่ได้เห็นยัยหนูน้อยที่ชื่อคิริน

ลรินเตรียมร้านเพียงลำพังเพราะยังไม่ได้จ้างใคร ทุกอย่างดูวุ่นวายแต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี จนเธอสามารถเปิดร้านคาเฟ่เป็นของตัวเองได้สำเร็จ

“เด็กๆรีบมาเร็ว”

เสียงเรียกที่คุ้นหู ทำให้ลรินยิ้มกว้าง มองเด็กๆที่อารยาพาเข้ามาในร้าน ด้วยความดีใจ

“มากี่ท่านค่ะ”

ลรินมีประสบการณ์เยอะ เพราะเธอทำร้านอาหารอยู่ที่เมืองนอก ถามอารยาที่ยิ้มให้ ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะเป็นแขกกลุ่มแรกที่เข้ามาในร้านทันทีที่เธอเปิดให้บริการ

“นับไม่ไหว ดูเองแล้วกัน”

ได้แต่ขยับออกห่าง มองคนที่เดินเข้ามาในร้านไม่ขาดสาย ทั้งพนักงานของสามีที่เธอเอ่ยชวน ไหนจะแขกที่คุณตำรวจหิรัญเชิญมาอีก เยอะมากจนเธอกังวลว่าลรินคนเดียวจะไหวเหรอ

“เอ่อคือ รินอยู่คนเดียว คงไม่ไหว ต้องเชิญกลับไปก่อนสักครึ่ง”

เธอไม่ได้เตรียมพร้อมจริงๆ เพราะไม่คิดว่าวันแรกจะต้องรับลูกค้าเยอะขนาดนี้ ของในครัวก็พออยู่หรอก แต่เธอนี่สิที่ทำไม่ทัน

สวมใส่ตัว เดินเข้าไปในครัวเป็นลูกมือให้ลริน โอกาสมีไม่บ่อย คนมากคนน้อยก็ต้องรับไว้ก่อน

เกี่ยวกับ เมียเสี่ย - ตอนพิเศษ 9

เมียเสี่ย เป็นซีรี่ส์ปัจจุบันที่ดีที่สุดของผู้แต่ง มังกรเล่นน้ำ ด้วยเนื้อหา ตอนพิเศษ 9 ด้านล่างนี้จะทำให้เราหลงอยู่ในโลกแห่งความรักและความเกลียดชังแบบสลับกันได้แม้จะมีกลเม็ดทั้งหมดเพื่อให้บรรลุเป้าหมายโดยไม่ต้องกังวลอีกครึ่งหนึ่งแล้วก็เสียใจ สาย โปรดอ่านบทที่ ตอนพิเศษ 9 และอัปเดตบทต่อไปของซีรีส์นี้ที่ novelones.com