อีเดน 55

sprite

ยี่สิบนาทีต่อมา...

หลังจากที่พนักงานยกของปิ้งย่างที่สั่งไปมาจนครบแล้ว สองสาว ก็ช่วยกันย่างของทะเลและเนื้อหมักซอสสูตรต่างๆ ทันที

“พี่กิ่งทำงานที่บริษัทนี้นานหรือยังคะ” มารียาเปิดประเด็น

“อืม...สิบปีแล้วค่ะ ตั้งแต่ตอนที่เรียนจบใหม่ๆ เลย” กิ่งกาญตอบยิ้มๆ พลางนึกไปถึงวันแรกที่มาทำงานในบริษัท

“แล้วคุณเอมล่ะคะ” มารียาถามต่อตามสเต็ปที่คิดไว้

“คุณเอมน่าจะยี่สิบกว่าปีเห็นจะได้ค่ะ”

“เอ่อ...บอสเข้ามาบริหารงานที่บริษัทได้กี่ปีแล้วคะ?”

“บอสเริ่มเข้ามาบริหารบริษัทตั้งแต่ตอนที่เรียนจบใหม่ๆ แล้วค่ะ แต่ท่านก็บินไปต่างประเทศบ่อยๆ เพราะว่ายังมีธุรกิจที่ทำร่วมกับเพื่อนๆ อย่างคุณแดเนียล ร็อฟเวลล์ คุณแพททริกสัน โรคาซานเดอร์ แล้วก็คุณคาเรนเทียร์ บาร์เลนเซนต์ ค่ะ เท่าที่กิ่งพอจะทราบนะคะ” กิ่งกาญเล่าความเป็นมาให้สาวเจ้าฟังคร่าวๆ

“ว้าว! แต่ละคนที่พูดมานี่ตัวท็อประดับโลกทั้งนั้นเลยนะคะ”มารียาทำเสียงตื่นเต้น ทั้งๆ ที่รู้เรื่องเหล่านี้มาจากอีเดนแล้ว

“ใช่ค่ะ! แต่บอสของเราก็ไม่ธรรมดานะคะน้องรียา สาวๆ นี่กรูกันเข้าหาไม่แทบขาดสายเลยค่ะ ไม่ใช่แค่ดารา-นางแบบไทยนะคะ นางแบบต่างประเทศนี่ถึงขั้นบินมาประเคนให้ถึงที่ก็มีค่ะ” คนที่รู้เรื่องวงในลึกสปอยต่ออย่างเมามัน

“โห...ขนาดนั้นเชียวเหรอคะ?” มารียาทำตาโตให้เข้ากับสถานการณ์ เมื่อเห็นอีกฝ่ายเริ่มคายความลับออกมาทีละนิดๆ

“ยิ่งกว่านี้ก็มีค่ะ แต่บอสเราก็วางท่าได้ดีมาตลอดเลยนะคะ” กิ่งกาญอวยผู้เป็นนาย

“ฟังดูดีจังเลยนะคะ” มารียาอดประชดไม่ได้

“คุณอีเดนเกิดมาร่ำรวย แถมหน้าตาก็หล่อคมเข้ม หุ่นก็แสนจะเพอร์เฟกต์ ผู้หญิงที่เข้าหาก็ล้วนแต่หลงภาพลักษณ์กับหลงความร่ำรวยกันทั้งนั้นค่ะ”

“อืม...มันไม่แปลกนะคะที่ผู้หญิงจะเลือกผู้ชายที่ร่ำรวยเพราะอยากจะสุขสบาย แต่สำหรับรียา รียาต้องการแค่ใครสักคนที่รักและซื่อสัตย์กับรียา ใครสักคน... ที่ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาก็จะยังคงจับมือของรียาเอาไว้ไม่ปล่อย รียาต้องการแค่นี้ค่ะ” มารียาบอกยิ้มๆ

“บอสคงจะคิดแบบน้องรียา ถึงได้เว้นที่ว่างเอาไว้ สำหรับผู้หญิงที่จะมาเคียงข้างกาย” กิ่งกาญนึกไปถึงสายตาของผู้ป็นนายที่จ้องมองสาวตรงหน้าก็อดไม่ได้ที่จะแอบโยงเรื่องเข้าหากัน

“ยังไงคะ?” มารียาถามอย่างสงสัย ไม่คิดว่าอีเดนจะมาคิดเหมือนกับเธอได้ เพราะแค่การใช้ชีวิตที่ผ่านมาก็แตกต่างกันอย่างลิบลับแล้ว

“ก็ต่อให้จะมีข่าวว่าคั่วกับนางแบบคนไหน ก็ไม่เคยมีภาพหลุดออกมาให้เห็นเลยสักครั้ง ทุกคนต่างก็จบลงที่เตียง แต่ไม่เคยมีใครได้รับเกียรติให้เดินเคียงคู่ออกงานน่ะสิคะ”

“แหม! พี่กิ่งนี่รู้เยอะจังเลย” มารียายิ้ม ก่อนจะแอบค่อนคนที่เป็นหัวข้อสนทนาในใจ ‘ชิ! คนมักมาก’

“ก็พี่เป็นคนตรวจบัญชีนี่คะ พี่เลยรู้ว่านางแบบคนไหนได้ขึ้นเตียงกับบอสมาบ้าง” กิ่งกาญโชว์พาเวอร์ต่อ

“ระ...รู้ได้ไงคะ?” มารียาถามอย่างสงสัย

“ก็เช็คที่บอสสั่งจ่ายให้กับดารา-นางแบบยังไงละคะ พี่น่ะต้องแยกออกไปลงที่รายจ่ายส่วนตัวให้ตลอดเลยค่ะ”

“แม่เจ้า! พี่กิ่งเคยลองนับดูคร่าวๆ บ้างไหมคะว่าทั้งหมดกี่คน”มารียาหยอกเย้าอย่างขำๆ

“ยังค่ะ แต่ก็คงเยอะอยู่นะคะ เดี๋ยวว่างๆ พี่จะลองนับดูค่ะ คิกๆๆ” กิ่งกาญหัวเราะเบาๆ อย่างชอบใจกับความคิดของสาวเจ้า

มารียายิ้มก่อนจะคีบของย่างวางลงในจานให้อย่างเอาใจ ก่อนจะชวนคุยเรื่องอื่น เพราะกลัวว่ากิ่งกาญจะคิดว่าเธอแอบชอบอีเดน

เช้าวันต่อมา... มารียามาถึงที่ทำงานตั้งแต่เช้า เธอยิ้มให้ยามที่วิ่งมาเปิดประตูให้ ก่อนจะเข้าไปในลิฟต์แล้วกดขึ้นไปยังชั้นบนสุด

อลิชามาถึงที่ทำงานแต่เช้า เพราะปริณแวะมาส่งก่อนจะไปขึ้นเครื่องที่สนามบิน เพื่อไปปฏิบัติงานลับที่เชียงราย

เธอมายืนดักรอเพื่อนสาวหน้าลิฟต์ เพราะข่าวที่เห็นเมื่อห้านาทีก่อน มันค่อนข้างจะแย่จนไม่รู้ว่าเพื่อนสาวจะรับได้หรือไม่

ติ๊ง! ทันทีที่เสียงประตูลิฟต์เปิดออกอลิชาก็เงยหน้าขึ้นมอง พอเห็นเพื่อนสาวเดินออกมาเธอก็รีบเอ่ยถามอีกฝ่ายอย่างไม่รอช้า “รียา! แกเห็นข่าวนี้หรือยัง?”

“ข่าวอะไรแก” มารียาส่งกล่องแซนด์วิชที่นมอิ่มทำมา ให้กับเพื่อน

อลิชาถือกล่องไปวางไว้ที่โต๊ะ ก่อนจะเดินกลับมาแล้วส่งมือถือที่มีข่าวกอสซิปให้กับเพื่อนสาวดู

มารียาก้มลงมองรูปในมือถือครู่หนึ่ง พลัน! แข้งขาก็แทบจะไม่มีแรงยืน

“กะ...แกไหวไหม?” อลิชาถามพลางยกมือขึ้นปาดหยดน้ำอุ่นๆ ที่หางตาทิ้งอย่างรู้สึกเจ็บปวดแทนเพื่อนสาว

มารียาบอกเสียงสั่นขณะจ้องมองรูปของนางแบบสาว‘เซร่า’ ที่ถือกล้องถ่ายรูปขณะที่นั่งชั้นเฟิร์สคลาสของสายการบินยักษ์ใหญ่ โดยมีชายคนหนึ่งนั่งหลับอยู่ข้างๆ มันจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยถ้าหากว่าชายคนนั้นไม่ใช่คนเดียวกับที่บอกว่าจะโทรหาเธอทันทีที่ถึงอิตาลีเมื่อห้าวันก่อน อีเดนเงียบหายไป ไม่โทรหาเธอตามที่บอก ไม่ตอบแชตที่เธอหน้าด้านพิมพ์ข้อความเลี่ยนๆ ส่งไปเมื่อสามวันก่อน เธอหลงคิดว่าเขาคงจะงานยุ่งแต่ที่ไหนได้... ‘หึ! นี่สินะ สาเหตุที่หายไป’

“ฮึก...ฉันอยู่ข้างๆ แกนะรียา” อลิชาน้ำตาไหลอาบแก้มทันใด เมื่อนึกย้อนไปว่าเธอคือคนที่ให้กำลังใจเพื่อนสาวสานต่อความสัมพันธ์กับอีเดน

“ฉันรู้อลิซ ฉันรู้...” มารียาดึงเพื่อนสาวที่กลั้นสะอื้นจนตัวสั่นเข้ามากอดปลอบ

“แกอยากร้องไห้ไหม ฮึก...” อลิชาเงยหน้าถามคนที่ยังคงยืนนิ่งไม่ได้แสดงอาการใดๆ ออกมาอย่างเป็นห่วง

“ไม่ ยังไม่ใช่ตอนนี้” มารียาพยายามข่มหลายๆ ความรู้สึกเอาไว้ภายใน “ฉันอยากไปที่ไหนไกลๆ สักพัก แกช่วยทำงานต่ออีกหนึ่งอาทิตย์ได้ไหม เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะส่งคนมาสมัครทำงานแทนเรา”

“แกจะไปไหน?” อลิชารีบปาดน้ำที่หางตาทิ้งทันใด

“ยังไม่รู้ แต่คงจะไกลพอที่จะไม่รับรู้อะไรในตอนนี้”

“โอเค! สัญญานะว่าแกจะไม่ทำอะไรบ้าๆ”

“ฉันสัญญา ขอบใจแกมากนะอลิซ” มารียาบอกพลางดึงคนขี้แยเข้ามากอดอีกครั้ง “เดี๋ยวฉันจะรีบเขียนใบลาออก แล้วแกช่วยคุยกับคุณเอมให้หน่อยนะ”

“ได้” อลิชาพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

“เยี่ยม งั้นตอนนี้แกรีบไปล้างหน้าล้างตาที่ห้องน้ำ อีกเดี๋ยวทุกคนก็จะมาถึงแล้ว” มารียาบอกพลางเหลือบไปดูนาฬิกาผนังห้อง

“อื้อ!” อลิชาพยักหน้ารับอีกครั้งอย่างเข้าใจ

“งั้นฉันไปก่อนนะ” มารียาบอกก่อนจะเดินกลับไปที่ลิฟต์

“โอเค! คืนนี้โทรหาฉันนะ” อลิชากลั้นน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมาอีกระลอก

มารียาฝืนยิ้มบางๆ ให้เพื่อนสาวก่อนจะรีบกดลิฟต์ลงไปที่ชั้นล่าง ด้วยความรู้สึกที่เหมือนโดนลากไปตบกลางสี่แยกไฟ เมื่อหลายสิ่งหลายอย่างที่เป็นเหมือนความหวังให้ชีวิตเดินต่อไป

บ้านภิพัฒน์หัสดิน...

มารียาขับรถตรงดิ่งกลับมาที่บ้าน จากนั้นก็เปิดโน้ตบุ๊กนั่งเขียนใบลาออกอยู่ครู่หนึ่ง แล้วส่งอีเมลให้กับอลิชา

“รียา! รียา!” กมลาที่กลับจากไปทำธุระพอกลับมาที่บ้านก็เห็นรถของบุตรสาวจอดอยู่ เธอถามสาวใช้ที่วิ่งมารับก็รู้ว่าอีกฝ่ายเพิ่งจะกลับมาถึง เธอจึงตามมาที่ห้องนอน

คนที่กำลังจะเก็บเสื้อผ้าใส่ลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ถอนหายใจยาว ก่อนจะรีบเดินไปเปิดประตูให้กับมารดา

“นี่ลูกจะไปไหน” กมลาถามอย่างรู้สึกตกใจที่เห็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่บนเตียงของบุตรสาว

อ่าน อีเดน 55

นวนิยาย อีเดน ได้รับการอัปเดต 55 ที่มีการพัฒนาขั้นสูงสุดมากมายสิ่งที่ทำให้ซีรีส์นี้พิเศษมากคือชื่อของตัวละคร ^ ^. หากคุณเป็นแฟนของผู้แต่ง yochita-uri คุณจะรักการอ่าน! ฉันมั่นใจว่าคุณจะไม่ผิดหวังเมื่อคุณอ่าน มาอ่านนิยาย อีเดน 55 ตอนนี้ที่นี่

การอ่านนวนิยาย อีเดน 55

55 ของ อีเดน นวนิยาย