อีเดน 60

sprite

สี่โมงเย็น... หลังจากที่ฝึกเดินแบบเสร็จมารียาก็ได้รู้จักกับนางแบบดังๆ มากมายทั้งจีน เกาหลีและญี่ปุ่นที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี

จากนั้นนานาก็พาเธอไปเอารถเก๋งอีกคันที่คอนโดกลับไปใช้ โดยไม่ลืมแวะซื้อของสดและอาหารสำเร็จรูปต่างๆ ที่ซูเปอร์มาร์เก็ตไปใส่ตู้เย็นไว้เผื่อเวลาหิวแล้วไม่อยากออกไปข้างนอก

ไลน์! ไลน์!

ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในห้องพัก เสียงข้อความก็ดังขึ้นติดๆ กัน มารียารีบวางของลงก่อนจะล้วงมือถือในกระเป๋าขึ้นมาเปิดดู ก็เห็นเพื่อนสาวโทรวิดีโอคอลมา จึงรีบกดรับสาย

“ว่าไง! ยังไม่นอนเหรออลิซ”

“จะนอนได้ยังไงเล่า ฉันรอฟังข่าวดีอยู่นะรียา สรุปแล้วเธอได้เป็นนางแบบของ Angle R ไหม?”

“ได้สิ!” มารียาบอกยิ้มๆ

“กรี๊ดดด” อลิชากรีดร้องอย่างดีใจ

“นี่แกนอนที่ไหนเนี่ย?” มารียาถามอย่างสงสัย กลัวว่าอีกฝ่ายจะอยู่ที่บ้านแล้วเสียงดังจนคุณปานทิพย์ตกอกตกใจ

“นอนที่คอนโด”

“แล้วพี่ป้องล่ะ” มารียาถามอย่างหวาดระแวง

“พี่ป้องกลับพรุ่งนี้จ้ะ”

“โล่งอก! นึกว่าพี่ฉันอยู่กับแก”

“คิกๆๆ แกโอเคขึ้นหรือยัง” อลิชาถามอย่างเป็นห่วง

“โอเคมาก...ขอบอก” มารียาฉีกยิ้มกว้างโชว์เพื่อนสาว

“ฉันดีใจที่เห็นแกยิ้มได้นะ ฮึก...” อลิชาบอกเสียงสั่น

“นี่! อย่าดราม่านะอลิซ” มารียารีบห้าม

“ก็มันอดไม่ได้นี่ ฉันเป็นห่วงแกนะรู้ไหม?” อลิชายกมือขึ้นปาดน้ำตาที่กำลังไหลเอ่อออกมา

“ฉันเข้มแข็งจะตายแกก็รู้” มารียาทำเสียงสดใส

“แกหลอกคนทั้งโลกได้ แต่แกหลอกฉันไม่ได้หรอกรียา” อลิชาบอกอย่างรู้ทัน

“มันก็...เจ็บอยู่นะ แต่มันก็มีอย่างอื่นเข้ามาให้คิดจนลืมไปว่าตัวเองหนีมาที่นี่ทำไม” มารียาบอกเสียงอ่อน

“ถ้าวันไหนที่แกไม่ไหวแล้ว...ไม่ว่าจะเรื่องอะไร คนแรกที่แกต้องโทรหาคือฉันนะ ฉันจะรับสายแกไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ก็ตาม” อลิชายกมือขึ้นเช็ดน้ำตาอีกครั้ง

“ขอบใจมากอลิซ” มารียากลืนก้อนแข็งๆ อย่างพยายามเก็บซ่อนอารมณ์

“อ้อ! แล้วถ้าพี่ป้องถามหาแก จะให้ฉันตอบว่ายังไงอ่ะ” อลิชาถามเรื่องสำคัญที่เธอเพิ่งจะนึกขึ้นได้

“ก็บอกว่าไปหาส้มที่เชียงใหม่”

“แล้วถ้าพี่ป้องจะไปตามแกที่เชียงใหม่ล่ะ”

“ถึงตอนนั้นก็บอกความจริงไปเลยแล้วกัน” มารียาบอกอย่างไม่รู้จะทำยังไงต่อ

“ถ้าพี่ป้องโทรหาแกล่ะ” อลิชาถามต่อ

“ฉันก็ไม่รับสายแต่จะส่งข้อความกลับ แกไม่ต้องห่วงนะอลิซ สุดท้ายแล้วยังไง ฉันก็ต้องได้เคลียร์กับพี่ป้อง แต่ขอเวลาทำใจหน่อย ตอนนี้ฉันยังคิดคำแก้ตัวไม่ออก”

“โอเค! งั้นก็ดูแลตัวเองด้วยนะ อย่าลืมหาข้าวกินด้วยล่ะแม่นางแบบดัง” อลิชาเอ่ยแซว

“บ้า! ยังไม่ใช่สักหน่อย”

“โอ๊ย! อีกหน่อยก็ดังเชื่อสิ”

“เอาให้ถึงจุดนั้นก่อนแล้วค่อยคุยดีไหมอ่ะ คิกๆๆ”

“แล้วงานเดินแบบจะจัดที่ไหนเหรอ?” คนที่เตรียมจะไปให้กำลังใจรีบถาม เพราะจะได้วางแผนเอาไว้แต่เนิ่นๆ

“ที่ประเทศญี่ปุ่น”

“วันไหนบอกด้วยล่ะ ฉันจะนั่งเครื่องไปดู”

“เดี๋ยวถ้าได้กำหนดแล้ว ฉันจะบอกแกก่อนคนแรกเลย”

“โอเค! งั้นแค่นี้ก่อนนะ ฉันมีลางสังหรณ์ว่า...” อลิชาบอกค้างไว้ขณะหันไปมองประตูห้องพักด้วยหัวใจสั่นๆ

“อะไร? เกิดอะไรขึ้นอลิซ” มารียาถามอย่างร้อนใจ

“พี่ป้องน่าจะกลับมาก่อนกำหนด” อลิชาบอกเสียงเบา เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมาหยุดที่หน้าประตู

“แล้วถ้าไม่ใช่ล่ะ” มารียาถามกลับเสียงเบาเช่นกัน

“คิดว่าใช่นะ” อลิชาบอกพร้อมกับเงี่ยหูฟัง

“งั้นอย่าเพิ่งว่าสายนะ” มารียาบอกอย่างเป็นห่วง

“ได้ไง! เดี๋ยวพี่ป้องก็รู้หรอกว่าแกโทรมา”

“แกก็เอาอะไรก็ได้ปิดหน้าจอเอาไว้สิ ถ้าฉันได้ยินเสียงพี่ป้องเมื่อไหร่ ฉันจะกดวางสายไปเอง โอเค้?” มารียาบอกก่อนจะสะดุ้งนิดๆ เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องของเพื่อนสาวดังขึ้น

ก๊อกๆ ก๊อกๆ

“อลิซ! เปิดประตูให้พี่หน่อยจ้ะ”

“พะ... พี่ป้องเหรอคะ?” อลิชาถามพร้อมกับคว่ำหน้าจอมือถือลง

“ไม่ใช่มั้ง!” คนที่ยืนรออยู่นอกห้องตอบกลับอย่างกวนๆ

“คนบ้า!” อลิชาต่อว่าก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้อีกฝ่าย

“รีบๆ หน่อย พี่ปวดฉี่” ปริณเอ่ยเร่ง

คลิก! ทันทีที่อลิชาประตูห้องเปิดออก ก็โดนคนตัวโตดันเข้ามาข้างในห้อง พร้อมกับซุกไซ้ที่ต้นคอด้วยท่าทีหื่นกระหาย

“อ๊ะ วะ...ว้าย พี่ป้องเล่นบ้าอะไรเนี่ย”

“พี่คิดถึงเราน่ะสิไม่รู้หรือไง หืม!” ปริณก้มลงหอมแก้วนวลทั้งสองข้างอย่างอดใจไม่ไหว

“อะ...เอ่อ... มะ...ไม่รู้ค่ะ” อลิชาพยายามจะผลักร่างหนาออก แต่ก็ไม่เป็นผล ‘สาธุ! ขอให้รียาวางสายไปทีเถอะ’

“จริงเหรอ ไม่รู้จริงๆ เหรอ” ปริณเอ่ยเย้าคนที่กำลังเอียงอาย

“พี่ป้อง!” อลิชาร้องห้ามเมื่อมือไม้ของอีกฝ่ายเริ่มจะซุกซน

“จ๋า... ให้พี่ชื่นใจก่อนสักสองยกได้ไหม แล้วค่อยอาบน้ำด้วยกัน” ปริณอ้อนด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“บ้า! ไม่เอาค่ะ ไปอาบน้ำก่อนเลย เดี๋ยวหนูจะตามไปถูหลังให้”อลิชาใจสั่น กลัวว่าอีกฝ่ายจะเรียกร้องความต้องการในตอนที่...มารียายังอยู่ในสายวิดีโอคอล

“ถูอย่างอื่นให้พี่ด้วยนะ” ปริณบอกด้วยสายตาหื่นๆ

“ไปรอในห้องน้ำเลยค่ะ เดี๋ยวหนูตามไป” อลิชาบอกอย่างทำใจ รู้ดีว่าวันนี้เธอต้องรับศึกหนักขนาดไหน

“รีบๆ ตามมานะคนดี” ปริณยิ้มกว้างที่สาวเจ้ายอมว่าง่าย จึงเดินไปรอในห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี

อลิชาเดินไปหยิบมือถือที่คว่ำหน้าจอเอาไว้ขึ้นมาดู ก็เห็นเพื่อนสาวกลั้นหัวเราะจนหน้าแดงก่ำ

มารียาบอกขำๆ เป็นครั้งแรก ที่เธอรู้ว่าพี่ชายนั้นเป็นยังไง

“บ้า! ไหนบอกว่าจะวางสายไง” อลิชาต่อว่าเพื่อนสาวอย่างอายๆ

“แหม! นานๆ ทีจะได้ยินพี่ฉันอ้อนเมีย ใครจะไปพลาดได้เล่า”

“พอเลย แค่นี้ก่อนนะ” อลิชารีบตัดบท

“จ้าพี่สะใภ้” มารียาบอกยิ้มๆ

“อลิซ! พี่แก้ผ้าออกจนหมดแล้วนะ หนูมัวทำอะไรอยู่” คนที่อยู่ในห้องน้ำตะโกนบอก

“วางสิ” อลิชาบอกเพื่อนสาวที่ทำตาโตล้อเลียน

“ไม่อยากวางเลยอ่ะ” มารียาบอกด้วยสีหน้าเสียดายนิดๆ

“บ้า!” อลิชามองค้องเพื่อนสาว ก่อนจะหันไปมองข้างหลังอย่างหวาดระแวง กลัวว่าปริณจะเดินโทงๆ ออกมาจากห้องน้ำ

“อลิซ!” ปริณตะโกนเรียกอีกครั้งเมื่อสาวเจ้ายังไม่ยอมมาหาตน

“ไปแล้วค่ะ ไปแล้ว” อลิชาบอกก่อนจะตัดสายทิ้ง แล้วรีบไปหาคนหื่นที่ตั้งท่ารอให้เธอไปอาบน้ำด้วยสีหน้าเพลียๆ

มารียายิ้มกว้างอย่างขบขันกับใบหน้าที่แดงก่ำราวกับลูกตำลึงสุกของเพื่อนสาว

“เฮ้อ...ไปอาบน้ำนอนได้แล้วรียา” หญิงสาวบอกตัวเองก่อนจะรีบเก็บของใส่ตู้เย็น แล้วเดินไปเปิดน้ำอุ่นลงในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ พร้อมกับเทสบู่เหลวผสมลงไป จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าออกแล้วลงไปนอนแช่ในอ่างอย่างรู้สึกผ่อนคลาย

เช้าวันต่อมา...

“อลิซ หนูจะไปไหน?” ปริณถามอย่างสงสัย เมื่อเห็นสาวเจ้าเดินไปหยิบชุดทำงานออกมาแขวนที่นอกตู่เสื้อผ้าขนาดใหญ่

“ไปทำงานค่ะ” อลิชาหันไปตอบ คนที่ไม่รู้ว่าตื่นขึ้นมาตอนไหน?

“หนูลาออกแล้วไม่ใช่เหรอ” ปริณยิงคำถามต่อ

อัปเดต 60 ของนิยาย อีเดน โดย yochita-uri

นวนิยาย อีเดน ได้อัปเดต 60 พร้อมรายละเอียดที่น่าสนใจมาก หาก อีเดน นวนิยายโดย yochita-uri ทำให้ผู้อ่านตกหลุมรักทุกคำ 60 เป็นตอนความรักที่ผสมผสานกับการสมรู้ร่วมคิดและความตั้งใจ อ่านบทต่อไปของนิยาย อีเดน ที่ novelones.com วันนี้

คำค้นหาที่เกี่ยวข้อง 60:

อีเดน 60

อีเดน โดย hinovel