สรุปเนื้อหา บทที่ 810 – คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ! โดย ทะเลใต้
บท บทที่ 810 ของ คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ! ในหมวดนิยายโรแมนติก เป็นตอนที่โดดเด่นด้วยการพัฒนาเนื้อเรื่อง และเปิดเผยแก่นแท้ของตัวละคร เขียนโดย ทะเลใต้ อย่างมีศิลป์และชั้นเชิง ใครที่อ่านถึงตรงนี้แล้ว รับรองว่าต้องติดตามตอนต่อไปทันที
“ฌอนนิค ฉันยังไม่หายดีค่ะ ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้ทีหลังเถอะนะคะ” เมื่อซาร่าเห็นโฉนดในแฟ้ม เธอก็รู้สึกใจหาย เธอแสร้งทําเป็นรู้สึกไม่สบายและนอนลงไปอย่างไว
“ซาร่า หยุดหนีจากมันซะที” ฌอนรู้สึกว่าไม่อยากดึงเรื่องนี้ให้ยืดเยื้ออีกต่อไปแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ปรานี “นี่คือโฉนดของวิลล่าริมทะเล นอกจากนี้ผมจะชดเชยให้คุณด้วยอพาร์ตเมนต์ดูเพล็กซ์หนึ่งห้องและอสังหาเชิงพาณิชย์อีกสิบแห่ง และนี่ก็บัตรที่มีเงิน 100 พันล้านดอลลาร์อยู่ข้างใน ซึ่งเพียงพอให้คุณได้ใช้ชีวิตที่หรูหราได้”
“หยุดเถอะ ฉันจะไม่เลิกกับคุณหรอกค่ะ” ซาร่าป่ายปัดแก้วน้ำร้อนข้างตัวเธอด้วยความปั่นป่วนเพราะฉะนั้นมันจึงลวกมือเธอ
“คุณนีสัน...” ยาเอลตกใจมาก เธอกดกริ่งตามหมอทันที
“มือของฉันเจ็บ โอย มันเจ็บมาก ๆ เลย” ซาร่าเริ่มร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด
ยาเอลแนะนําฌอนว่า “คุณชายใหญ่ฮิลล์คะ มิสนีสันยังไม่หายดีเลยนะคะ ทําไมคุณต้องยั่วยุเธอในเวลาเช่นนี้?”
หากสิ่งนี้เกิดขึ้นแต่ก่อนตอนนั้น ฌอนคงจะทนได้
อย่างไรก็ตาม ซาร่าปฏิเสธที่จะยอมรับความจริงและยังคงเอะอะโวยวายส่งเสียงดังตั้งแต่เมื่อคืน ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวานนี้ฌอนยังใช้เวลาทั้งคืนอยู่เป็นเพื่อนเธอเพื่อไม่ให้เธอโดดเดี่ยวและยังไม่ได้นอนเลย ด้วยอารมณ์
ทุกอย่างที่ท่วมท้นเขา เขาแทบไม่มีความอดทนเหลืออีกแล้ว
“ซาร่าอย่าตีโพยตีพายเกินเหตุไปเลย เราไม่สามารถกลับมาอยู่ด้วยกันได้แล้ว”
ฌอนวางเอกสารลงก่อนที่เขาจะหันหลังกลับออกไป
เมื่อใดก็ตามที่เขาเห็นซาร่าทำตัวดราม่าขึ้นมาคราใด ราวกับเขาถูกปลุกเร้าให้วิ่งหนีไปให้พ้นทันที อีกทั้งมันเป็นการยืนยันความตั้งใจของเขาที่จะยุติความสัมพันธ์ของเขากับซาร่าอีกด้วย
ในขณะที่กำลังสะอื้นไห้ ซาร่าก็ขว้างปาทุบทำลายข้าวของหลายสิ่งหลายอย่างจนแตกละเอียดไปด้วย
เมื่อร็อดนีย์มาถึง เขาก็ใจสลายเมื่อเห็นมือที่บวมของเธอ
“ร็อดนีย์คะ ฌอนนิคตัดสินใจทิ้งฉันค่ะ เขาให้สิ่งเหล่านี้แก่ฉันเพื่อกําจัดฉันไป” ซาร่าล้มลงในอ้อมแขนของเขาและร้องไห้โฮทันใด “ฉันเป็นอะไรสำหรับเขาคะ? ฉันเป็นคนที่ห่วงใยเขามากที่สุด ฉันไม่สนใจแม้แต่สถานะหรือความมั่งคั่งของเขาด้วยซ้ำไป”
"เขาทำเกินไปแล้ว"
สโนว์ให้สัมภาษณ์ที่หน้าทางเข้าของสโนว์คอร์ปอเรชั่นเมื่อครู่นี้เองครับ”
ร็อดนีย์คลิกเปิดวิดีโอและดูนายท่านสโนว์พูดว่า “เมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว ผมตัดสินใจแบ่งทรัพย์สินของ
ตระกูลสโนว์ไปให้ลูก ๆ ของผม โชคดีที่ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้เด็กเหล่านี้ไม่ได้ทําให้ผมผิดหวังเลย ตอนนี้ เจสันรับผิดชอบสโนว์ คอร์ปอเรชั่นแล้วผมก็สบายใจ ผมยังคงเป็นเจ้าของหุ้น 30% ของบริษัทซึ่งจะส่งต่อไปยังเจสสิก้าและคาร์สันในอนาคต”
นักข่าวถามอย่างสนใจใคร่รู้ว่า “ว่าแต่ท่านมีหลานชายชื่อร็อดนีย์ไม่ใช่เหรอครับ?”
นายท่านสโนว์ตอบด้วยเสียงต่ำในคอว่า “ร็อดนีย์ทำให้ผมผิดหวัง หุ้นของสโนว์ คอร์ปอเรชั่นก็จะไม่มีอะไรข้องเกี่ยวกับเขาเลย หากเขาวางแผนที่จะรับสืบทอดมรดกทรัพย์สินของครอบครัวสโนว์ เขาก็ได้แต่ฝัน”
โทรศัพท์ของร็อดนีย์ร่วงหล่นลงที่พื้น
ใบหน้าหล่อเหลาของเขาเปลี่ยนไป จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนในทันใด “ซาร่า ผมต้องกลับบ้านเดี๋ยวนี้แล้วเพราะมีบางอย่างเกิดขึ้น”
ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
สนุกมากค่ะ เมื่อวาน6สค.68อ่านได้จุใจเลยค่ะ ขอบคุณมากนะคะ...
ขอตอนเพิ่มอีกจ้า...
สนุกมากค่ะ...
สนุกค่ะ...
ขอบคุณที่ทำให้ได้อ่านต่อทุกวัน...
คุณชายฮิล เรื่องนี้สนุกมาก รอติดตามไม่ไหว อ่านซ้ำก่อน...
อ่านถึงบท 295 แล้วจ้า หงุดหงิดกับพระนางแล้วคือำนพระเอกเหมือนจะเก่ง ฉลาดนะ แต่ก็แอบผิดหวังอะ อคติเกิน...
โบะบะมากแม่ 5555...
นัดจริงหรือนัดปลอมละทีนี้ 555555555...