คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 112

เฟิงถิงเซินหัวเราะ “ไม่เป็นไร ไหนว่าคุณย่าคุณชอบไง? ประมูลเถอะ”

เมื่อเห็นรอยยิ้มของเฟิงถิงเซิน หัวใจของหลินอู๋พลันชุ่มชื่น เธอยกป้ายอีกครั้ง “300 ล้าน”

เหรินจี่เฟิงตามมาติด ๆ “350 ล้าน”

พูดจบ ก็เอ่ยกับเฟิงถิงเซินเสียงดัง “ประธานเฟิง ผู้อาวุโสที่บ้านผมชอบวัตถุโบราณแบบนี้ คุณพอจะช่วยไว้หน้ากันสักครั้งได้ไหมครับ?”

เฟิงถิงเซินมองไป แล้วยิ้มตอบอย่างรักษามารยาท “ต้องขอโทษประธานเหรินด้วย ที่บ้านผมก็มีผู้อาวุโสชอบเหมือนกัน”

บทสนทนานี้พวกเขาก็ไม่กลัวคนอื่นจะได้ยินเลย

หรงฉือกับฉู่จื่อหลานจึงย่อมได้ยินแล้วเช่นกัน

แจกันดอกไม้นี้จะประมูลไปให้คุณย่าหลิน

แต่เฟิงถิงเซินกลับเรียกอีกฝ่ายว่าผู้อาวุโสของตัวเอง จะเห็นได้ว่าเขามองตระกูลหลินเป็นครอบครัวของตัวเองไปแล้ว

จุดนี้ เมื่อเทียบกับท่าทีของเขาที่มีต่อครอบครัวเธอแล้ว ช่างต่างกันราวฟ้ากับดิน

หลินอู๋ยกป้าย “425 ล้าน”

คราวนี้ เหรินจี่เฟิงไม่ได้ตามแล้ว

สุดท้าย หลินอู๋ได้แจกันดอกไม้โบราณใบนั้นไปในราคา 425 ล้าน ทำเอาผู้คนต่างส่งสายตาอิจฉาไปที่เธออีกครั้ง

ตอนเคาะค้อนไม้ขานราคาสุดท้าย ที่จริงในใจหลินอู๋รู้สึกไม่ค่อยสบายใจนัก

แม้ตระกูลหลินก็นับว่าเป็นตระกูลเศรษฐี คุณย่าของเธอก็เป็นนักสะสมวัตถุโบราณ และในทุก ๆ ปีก็จะมีการใช้จ่ายเงินก้อนโตเพื่อหาซื้อวัตถุโบราณหลายชิ้นจริง ๆ

ทว่าการทุ่มเงินเฉียดครึ่งพันล้านเพื่อซื้อวัตถุโบราณ กลับเป็นเรื่องที่ไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ

หากคนที่บ้านรู้เรื่องนี้เข้า เดาว่าก็คงจะตกใจไม่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น การยกป้ายครั้งนี้ ที่จริงเฟิงถิงเซินบอกให้เธอให้ราคา 500 ล้านไปเลย

แต่เธอกลับรู้สึกว่าราคาสูงเกินไป เธอจึงแอบตัดสินใจเปลี่ยนราคาเป็น 475 ล้านเอง

นึกถึงความใจกว้างไม่เกี่ยงราคาของเฟิงถิงเซินแล้ว หลินอู๋ก็รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

ฉู่จื่อหลาน “คุณพระ! จะครึ่งพันล้านแล้วนะนั่น!”

สินค้าประมูลรวมกันสองอย่าง ก็ครึ่งพันล้านแล้วนี่?

คราวนี้เธอไม่ใช่แค่อิจฉาธรรมดา

แต่ว่าตาร้อนจนลุกเป็นไฟเลยแหละ!

ในตอนแรก หลินอู๋ก็ยังไม่สังเกตเห็นหรงฉือจริง ๆ

ตอนนี้เมื่อเสียงของหรงฉือดังขึ้น หลินอู๋ก็ฟังออกแล้วว่าเป็นเธอ

เธอหันหน้ามองมา ก็ประสานสายตากับหรงฉือ

หลินอู๋ไม่ได้แสดงอารมณ์ใดผ่านสีหน้า ไม่นานก็เบือนหน้ากลับไปด้วยท่าทางหยิ่งยโส ก่อนยกป้ายพลางเอ่ย “50 ล้าน”

หรงฉือได้ยิน หัวใจพลันหนักอึ้ง

หลินอู๋ฟังเสียงของเธอออกแล้วแท้ ๆ หรงฉือไม่เชื่อว่าเฟิงถิงเซินจะฟังไม่ออก

แต่เขาก็ไม่ได้หันศีรษะมา

ฉู่จื่อหลานสบถออกมาทันควัน “บ้าเอ๊ย! เธอประมูลแข่งจริงด้วย!”

เหรินจี่เฟิงก็ร่วมประมูลด้วย “75 ล้าน”

หรงฉือเม้มปาก ยกป้าย “90 ล้าน”

หลินอู๋ไม่ได้หันหน้ามา แต่พูดให้ราคาทันที “125 ล้าน”