คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 114

ฉู่จื่อหลานกล่าว “เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็คงได้แต่หวังว่าอีกเดี๋ยวหลินอู๋จะไม่ประมูลชุดเครื่องประดับมรกตนั้นอีกนะ”

หรงฉือก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน

แต่ว่า...

มันจะเป็นไปได้เหรอ?

ชุดเครื่องประดับมรกตราคาเปิดประมูลอยู่ที่ 50 ล้าน

มีคนชูป้ายให้ราคา 75 ล้าน

หรงฉือเป็นคนถัดมาที่ยกป้ายให้ราคา “90 ล้าน”

“100 ล้าน”

“125 ล้าน”

เห็นว่าหลินอู๋ไม่ได้ยกป้ายประมูล หรงฉือกับฉู่จื่อหลานจึงถอนหายใจออกมาหนึ่งที แต่ในตอนที่เธอคิดจะยกป้ายประมูลอีกครั้ง หลินอู๋ก็ชูป้ายขึ้นเช่นกัน

“250 ล้าน”

“!”

ท่ามกลางเสียงร้องอันเปี่ยมล้นด้วยความชื่นชมเจือความตื่นตะลึงของทุกคน หลินอู๋ค่อย ๆ ลดมือลงด้วยสีหน้าเรียบเฉย

หรงฉือกำหมัด ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนจะให้ราคา “300 ล้าน”

“325 ล้าน”

“350 ล้าน”

หรงฉือฟังถึงตรงนี้ ในใจยังคงลังเล

วันเกิดครบรอบ 70 ปีของคุณยายเธอเป็นโอกาสหายาก ถ้าหากว่า 400 ล้าน——

เธอเพิ่งนึกมาถึงตรงนี้ หลินอู๋ก็ยกป้ายประมูลต่อ “600 ล้าน”

หรงฉือรู้สึกแน่นหน้าอก หลังกลับมาหายใจคล่องอีกครั้ง ก็วางป้ายในมือลงเงียบ ๆ

อาจเป็นเพราะว่าความร่ำรวยของเฟิงถิงเซินนั้นเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาทุกคนแล้ว

เมื่อมาถึงตรงนี้ ก็ไม่มีใครเพิ่มราคาอีก

หลินอู๋ได้สินค้าไปครอบครองอีกหนึ่งชิ้น

รายการสินค้าประมูลที่เหลือ ไม่มีที่หรงฉืออยากได้แล้ว แต่ทว่า ทางผู้จัดงานประมูลมีข้อกำหนดว่าห้ามผู้เข้าร่วมการประมูลออกจากงานก่อนจบงาน หรงฉือจึงได้แต่อยู่ในงานต่อ

รายการสินค้าประมูลที่เหลือก็มีแต่จะราคาสูงขึ้น เมื่อเห็นว่าเฟิงถิงเซินใช้เงินกว่าพันล้านไปอย่างไม่เสียดายเลยสักนิดภายในคืนเดียว ฉู่จื่อหลานก็อดไม่ได้จึงพูดว่า “เฟิงถิงเซินน่าจะไม่ประมูลแล้วมั้ง? ต่อให้เขามีเงินยังไง ก็ใช้แบบนี้ไม่ได้มั้ง? เขาใช้เงินเพื่อยัยมือที่สามนั่นแบบไม่มีความเสียดายเลยแม้แต่นิดเดียว”

สำหรับคำถามเหล่านี้ของฉู่จื่อหลาน หรงฉือไม่สามารถให้คำตอบเธอได้เลย

แต่ทว่า ไม่นานก็มีคำตอบออกมาแล้ว เฟิงถิงเซินไม่ได้ประมูลอะไรเพิ่มอีก

ทั้ง ๆ ที่คุณนายผู้สูงศักดิ์ไม่ได้เอยคำใดเลย แต่หรงฉือกับฉู่จื่อหลานต่างฟังความหมายโดยนัยของอีกฝ่ายออกแล้ว

คุณนายผู้สูงศักดิ์ยังมีเรื่องจะพูดกับฉู่จื่อหลาน พวกเธอจึงไม่ได้จากไปในทันที

ในเวลานี้เอง เฟิงถิงเซิน หลินอู๋แล้วก็พวกเหรินจี่เฟิงก็พากันเดินออกมาจากในงานประมูลแล้ว

เหรินจี่เฟิงยื่นมือไปทางเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ “ผมมีธุระต้องขอตัวกลับก่อน ไว้คุยกันคราวหน้านะครับ”

เฟิงถิงเซิน “ไว้คุยกันคราวหน้าครับ”

เหรินจี่เฟิงพยักหน้า ก่อนจากไปพร้อมเพื่อนของเขา

ในเวลานี้ ก็มีคนอื่น ๆ เข้ามาทักทายเฟิงถิงเซินอีก

เฟิงถิงเซินหมุนตัวกลับมา เผชิญหน้ากับหรงฉือ ทั้งสองประสานสายตากันพอดี

หรงฉือชะงัก เธอชิงเบือนหน้าหนีก่อน

เฟิงถิงเซินก็เก็บสายตากลับเช่นกัน แล้วเริ่มพูดคุยกับพวกคนที่เข้ามาทักทายเขา

หลินอู๋เห็นว่าเฟิงถิงเซินยังคงมีท่าทีหมางเมินต่อหรงฉือแบบนี้ ก็ยกมุมปากขึ้นช้า ๆ

เสวนากันอยู่ประมาณสิบกว่านาทีได้ ฉู่จื่อหลานก็รู้สึกคอแห้งขึ้นมาแล้ว

ฉู่จื่อหลานกับหรงฉือไปที่โซนเครื่องดื่มด้วยกัน วางแผนว่าดื่มอะไรให้ชุ่มคอสักหน่อยก่อนแล้วจะกลับเลย