คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 115

ทางด้านนี้ไม่ค่อยมีคน ฉู่จื่อหลานกำลังคิดจะพูด ทว่าบริเวณด้านข้างกลับมีเสียงพูดดังขึ้นเบา ๆ

“จี่เฟิงนี่นาย...สนใจผู้หญิงของเฟิงถิงเซินเหรอ?”

“ก็ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอก แต่ว่า…เธอก็ดูน่าสนใจจริง ๆ”

หรงฉือกับฉู่จื่อหลานชะงัก

ที่แท้เป็นเหรินจี่เฟิงกับเพื่อนของเขา

แต่ทว่า พวกเขาหันหลังให้พวกเธอ ซ้ำยังถูกบังสายตาด้วยเครื่องดื่มที่ถูกจัดเรียงรายไว้เป็นแถว จึงไม่เห็นหรงฉือกับฉู่จื่อหลาน

“ในงานประมูล ฉันเห็นว่านายดูสนใจสาวสวยผู้อ่อนช้อยคนนั้นที่อยู่ข้าง ๆ ฉู่จื่อหลานด้วยนี่ ตอนนี้เธอก็น่าจะยังอยู่ในห้องโถงนี้นะ จะไม่ไปทักทายหน่อยเหรอ?”

หรงฉือคิดไม่ถึงว่าจู่ ๆ หัวข้อสนทนาของพวกเขาจะเปลี่ยนมาเป็นเธอได้

หรงฉือยังไม่ทันได้คิดอะไร ฉู่จื่อหลานก็เลิกคิ้วขึ้น กำลังคิดจะลากหรงฉือไปเพื่อจับคู่ใหม่ให้สักหน่อย ทางด้านเหรินจี่เฟิงก็ส่ายหน้าไปมา ก่อนเอ่ยด้วยสีหน้าไร้ความสนใจ “ไม่ละ”

ฉู่จื่อหลานชะงัก

“เอ๋? เพราะอะไรกันล่ะ? จู่ ๆ ก็ไม่สนใจแล้วงั้นเหรอ?”

เหรินจี่เฟิง “อืม สาวงามคนนั้นก็สวยจริง ๆ แหละ แต่ว่านะ…ท่าทางดูชดช้อยและพูดน้อยไปหน่อย ไม่มีความโดดเด่นอะไร ก็เลยรู้สึกว่าไม่น่าสนใจแล้ว”

“แหม ยังจะมาพูดอีกว่าไม่ได้คิดอะไรกับหลินอู๋!”

เห็นได้ชัดว่าหลังจากเมื่อครู่ได้พูดคุยกับหลินอู๋แล้ว เขาก็รู้สึกสนใจหลินอู๋มากกว่า เมื่อมีของที่ดีกว่า ของเดิมก่อนหน้านั้นก็ไม่เป็นที่ถูกใจแล้ว

“ไม่ใช่จริง ๆ ก็แค่...”

เหรินจี่เฟิงชะงักไปเล็กน้อย เพื่อนของเขาหัวเราะพลางพูด “ฉันเข้าใจ ก็แค่แบบหลินอู๋น่ะ กลายเป็นไทป์ของนายไปแล้ว ใช่ไหมล่ะ? แต่แบบนี้ก็ยังเหมือนเป็นการพูดทางอ้อมว่านายสนใจหลินอู๋มากกว่าอยู่ดี ฮ่า ๆ ๆ!”

เหรินจี่เฟิงยังไม่ได้พูด เพื่อนของเขาก็พูดต่ออีก “แต่เอาจริงนะ หลินอู๋ดูสูงสง่าและเย็นชาน่าค้นหา ได้ฟีลกว่าและน่าเอาชนะมากกว่าจริง ๆ”

“อีกอย่าง ตั้งแต่หลินอู๋เข้ามาในแวดวงของเรา ก็มีคนไม่น้อยที่สนใจในตัวเธอเป็นอย่างมาก ถึงขั้นเรียกได้ว่าเป็นที่เฝ้าคะนึงหาของพวกผู้ชายเลยก็ว่าได้ แต่น่าเสียดายที่เธอเป็นผู้หญิงของเฟิงถิงเซิน ต้องบอกเลยว่าเฟิงถิงเซินมีรสนิยมการเลือกผู้หญิงที่สุดยอดมาก”

รอยยิ้มของฉู่จื่อหลานพลันแข็งค้าง จากนั้นก็ทำหน้าบึ้งตึง คิดจะเดินไปสั่งสอนสองคนนั้นที่วิจารณ์คนอื่นตามอำเภอใจสักหน่อย แต่กลับถูกหรงฉือดึงเอาไว้

หรงฉือส่ายหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง “ไม่เป็นไร”

ฉู่จื่อหลานส่งสายตาอาฆาตออกไป

ตระกูลฉู่ก็ไม่อาจล่วงเกินได้เหมือนกัน อีกฝ่ายไม่กล้ายั่วโมโหฉู่จื่อหลานจริง ๆ จึงเดินจากไป

ฉู่จื่อหลานกระดกน้ำอึกใหญ่ลงไป โมโหจนอกแทบแตก “นี่มันคนที่เท่าไรของวันนี้แล้วที่เข้ามาแอ๊วเธอ? ทำไมมีแต่พวกขยะแบบนี้นะ? ทำไมพวกผู้ชายดี ๆ ถึงไปรุมชอบผู้หญิงประเภทหลินอู๋กันซะหมด?!”

หรงฉือช่วยให้เธอหายใจคล่องขึ้น

เธอคิด เพราะว่าหลินอู๋ก็เก่งจริง ๆ แล้วก็โดดเด่นจริง ๆ ด้วย

แต่ทว่า คำพูดนี้เธอยังไม่ทันได้พูดออกมา สีหน้าของฉู่จื่อหลานพลันเย็นชา

หรงฉือมองตามสายตาเธอไป จึงเห็นหลินอู๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ไม่ห่างจากพวกเธอมากนัก

เธอถือแก้วน้ำสองใบไว้ในมือ

ไม่รู้ว่าเธอมาตั้งแต่เมื่อไร แต่เห็นมุมปากที่ยกขึ้นของหลินอู๋แล้ว หรงฉือกับฉู่จื่อหลานต่างรู้สึกว่าบทสนทนาระหว่างเหรินจี่เฟิงกับเพื่อน หลินอู๋คงได้ยินแล้วเหมือนกัน

เมื่อเห็นพวกเธอมองมา หลินอู๋ก็ดูเหมือนว่าอยากจะยิ้มเยาะกว่าเดิมเล็กน้อย แต่เธอไม่พูดอะไร เพียงแค่มองหรงฉือด้วยสายตาเย็นชาและไม่ยี่หระแวบหนึ่ง แล้วหมุนตัวเดินจากไปพร้อมแก้วในมือ