อาจเพราะเดาเหตุผลที่ลังเลเธอได้ เฮ่อฉางปั่วจึงเอ่ยว่า “ผมสามารถรับรองคุณได้ว่า จะไม่มีวันเอาเรื่องส่วนตัวมาเกี่ยวข้องกับงานระหว่างผมกับลุงของคุณอย่างเด็ดขาด”
ฟังมาถึงตรงนี้ หรงฉือก็เอ่ย “คุณแน่ใจนะ?”
“แน่ใจ”
หรงฉือรู้ว่าตอนนี้บริษัทของลุงเธออยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบากมาก
เธอลังเลเล็กน้อย จากนั้นจึงเอ่ย “ตกลง”
“ว่างเมื่อไรแล้วติดต่อผมได้นะ ผมจะนัดเวลาเจอกันเอง”
หรงฉือเอ่ย “ได้ค่ะ”
พูดมาถึงตรงนี้ เฮ่อฉางปั่วก็มองผมสีดำของเธอที่ถูกลมหนาวพัดจนยุ่งเล็กน้อย จากนั้นเอ่ย “คืนนี้ลมหนาว เข้าไปเถอะ”
เมื่อฟังเขาพูดประโยคนี้ หรงฉือก็ชะงักไป
เพราะคำพูดนี้ เหมือนที่เฟิงถิงเซินพูดกับเธอเมื่อครู่นี้เลย
เธอพยักหน้าเล็กน้อย ไม่พูดอะไรอีก และเข้าไปในรถ
เฮ่อฉางปั่วไม่ขยับ
ตอนที่รถผ่านเขาไป หรงฉือลดกระจกลงแล้วพยักหน้ามาทางเขาเล็กน้อย เพื่อเป็นการทักทาย จากนั้นก็เหยียบคันเร่งและจากไป
เมื่อเห็นรถของเธอขับไปไกลแล้ว เฮ่อฉางปั่วจึงจะขึ้นรถและขับออกไป
หรงฉือกลับมาถึงบ้านตระกูลหรงแล้ว
คุณยายหรงกับคู่สามีภรรยาหรงฉ่างเซิ่งยังไม่เข้านอน ส่วนพี่น้องหรงสวินกับหรงอวิ๋นเฮ่อกลับขึ้นไปพักผ่อนที่ชั้นบนแล้ว
เห็นเธอกลับมา คุณยายหรงและทุกคนต่างมองมาทางเธออย่างพร้อมเพรียงกัน
ดูจากท่าทางแล้ว เห็นได้ชัดเจนว่าตั้งใจรอเธอโดยเฉพาะ
คุณยายหรง “กลับมาแล้วเหรอ?”
“ค่ะ”
เมื่อเห็นคุณยายหรงยื่นมือมาทางเธอ หรงฉือวางกระเป๋า แล้วเดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ เธอ
คุณยายหรงกุมมือของเธอ แล้วถามว่า “เสี่ยวฉือ เธอคิดจะปล่อยเฟิงถิงเซินไปแล้วใช่ไหม?”
ท่าทางที่เธอมีต่อเฟิงถิงเซินในวันนี้ มันแตกต่างจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิง

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...