หรงฉือรู้ว่ารอยยิ้มนั้นของเขาคือกำลังแอบหัวเราะเยาะเหรินจี๋เฟิง เลยพยักหน้าพลางว่า “อืม”
หลินอู๋ค้นพบว่าอวี้มั่วซวินดีต่อหรงฉือมากจริง ๆ
เธอขมวดคิ้ว
แม้พวกเหรินจี๋เฟิงจะบอกว่าไม่มีเวลากินข้าว ทว่าก็จัดการธุระเสร็จเรียบร้อยแล้ว อยากจะลงไปชั้นล่างพร้อมกับพวกหรงฉือและอวี้มั่วซวิน เตรียมออกไปด้วยความรวดเร็ว
ตอนนี้เองที่หลินอู๋ได้รับโทรศัพท์สายหนึ่ง
พอวางสาย เธอก็พูดว่า “ถิงเซินเองก็ใกล้ถึงแล้ว ฉันไปกับพวกคุณแล้วกัน”
เมื่อคนทั้งกลุ่มลงมาถึงชั้นล่าง เฟิงถิงเซินก็มารออยู่ที่ชั้นล่างแล้ว
ครั้นเห็นพวกเขา เขาจึงลงจากรถ พลางทักทายเหรินจี๋เฟิงกับอวี้มั่วซวิน
เขาก็มองไปทางหรงฉือเช่นกัน แต่ไม่ได้พูดอะไรกับเธอ
ส่วนหลินอู๋ พอเห็นเขาลงมาจากรถแล้ว เลยเข้าไปยืนคู่อยู่กับเขา
เมื่อมองทั้งสองคนที่ยืนอยู่ด้วยกันแบบนี้แล้ว กลับดูเหมือนคู่สร้างคู่สมที่เหมาะสมกันมากจริง ๆ คู่หนึ่ง
เหรินจี๋เฟิงกำลังทักทายเฟิงถิงเซิน อวี้มั่วซวินมองพวกเขาพลางเบะปาก แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ประธานเฟิง พวกผมนัดทานข้าวกันไว้ ต้องขอตัวก่อน”
เฟิงถิงเซิน “ตามสบายครับประธานอวี้”
อวี้มั่วซวินกับหรงฉือจึงออกไปก่อน
หลังจากกินข้าวกับพวกประธานจิน หรงฉือก็ขับรถกลับบ้าน
เพิ่งกลับถึงบ้าน เฮ่อฉางปั่วก็โทรเข้ามา
หรงฉือรับสายในทันที “ประธานเฮ่อ”
“เซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้วนะครับ” เฮ่อฉางปั่วว่า “คุณโทรไปเช็กกับลุงของคุณได้ แล้วค่อยโทรกลับหาผม”
พูดจบก็วางสายไป โดยไม่รอให้เธอได้พูดอะไรเลย
หรงฉือนึกไม่ถึงว่าเฮ่อฉางปั่วจะทำอะไรรวดเร็วขนาดนี้
ทว่า เธอเชื่อใจเฮ่อฉางปั่วไม่ลงจริง ๆ
เธอครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วจึงโทรศัพท์ไปหาหรงฉ่างเซิ่ง “ลุงคะ ทางบริษัทตกลงร่วมมือกับตระกูลเฮ่อแล้วเหรอคะ?”
“ใช่” ทางบริษัทมีความก้าวหน้าแล้ว หรงฉ่างเซิ่งดีอกดีใจอย่างยิ่ง เพียงแต่ว่า เขาเองก็รู้สึกแปลก ๆ เหมือนกัน “เสี่ยวฉือ เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไงน่ะ?”
“หนูได้ยินมาจากคนอื่นอีกทีน่ะค่ะ” หรงฉือตอบอย่างขอไปที พูดแสดงความห่วงใยต่อหรงฉ่างเซิ่งอีกไม่กี่คำแล้วจึงวางสายไป จากนั้นก็รีบต่อสายโทรศัพท์ไปหาเฮ่อฉางปั่วทันที
“ค่ะ”
พอวางสาย หรงฉือจึงเดินทางไปบริษัท
ตอนช่วงห้าโมงเย็น เฟิงจิ่งซินโทรมาบอกว่าอยากกินอาหารที่เธอทำ
ตอนเย็น หรงฉือเลยไปหาเธอสักหน่อย
เฟิงถิงเซินไม่อยู่บ้าน
เห็นบอกว่าไปทำงานนอกสถานที่
คืนนั้นหรงฉือเลยค้างอยู่ที่นั่น
วันต่อมา ก่อนเธอจะไปส่งเฟิงจิ่งซินที่โรงเรียน พลันนึกถึงเรื่องที่ต้องไปเล่นสกีกับตานตานวันเสาร์ขึ้นมาได้ จึงหยิบอุปกรณ์สำหรับเล่นสกีที่ก่อนหน้านี้เธอทิ้งไว้ที่นี่กลับไปด้วย อีกสองวันจะได้ไม่ต้องออกไปซื้อจากข้างนอกอีก
เฟิงจิ่งซินเห็นแล้วก็เอ่ยถาม “แม่จะไปเล่นสกีเหรอคะ?”
“อื้ม อีกสองสามวันก็จะไปแล้ว”
เฟิงจิ่งซิน “หนูก็อยากไป!”
แม้ว่าเมื่อหลายวันก่อนเธอจะไปเล่นสกีที่ลานสกีกับพวกหลินอู๋อยู่ครึ่งค่อนวัน แต่เธอยังเล่นไม่เต็มอิ่มเลย!

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
7เหรียญ อ่านได้กี่ตอน...
จะมีลงต่อมั้ยค่ะ...
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...