คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 224

โทรศัพท์ของจี้ชิงเยว่ดังขึ้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาวางโทรศัพท์ลง พลางกล่าว “ฉันยังมีธุระที่ต้องจัดการ ขอตัวกลับก่อนนะ จะกลับด้วยกันไหม?”

เหรินจี่เฟิงได้สติกลับมา แววตาเคร่งขรึม พลางกล่าว “ไม่ล่ะ ฉันต้องรอคนอยู่ นายกลับไปก่อนแล้วกัน คราวหน้าถ้าว่างค่อยเจอกัน”

“ได้สิ”

จี้ชิงเยว่ออกไปแล้ว

หลังจากที่ร่างเงาของเขาหายไป เหรินจี่เฟิงก็เดินไปทางร้านกาแฟ

เขาเพิ่งจะผลักประตูร้านกาแฟเข้าไป ก็เจอเข้ากับหลินอู๋ที่กำลังจะไปพาเฟิงจิ่งซินไปห้องน้ำพอดี

ทั้งสองคนหยุดชะงักฝีเท้า

หลินอู๋มองเขาพลางกล่าว “คุณเหริน? บังเอิญจังเลยนะคะ?”

“ครับ” เหรินจี่เฟิงปิดประตู กวาดสายตามองไปโดยรอบร้านกาแฟ จากนั้นก็เห็นเฟิงถิงเซินที่กำลังสั่งอาหารกับบริกรอยู่

เขาละสายตาหันกลับมามองเฟิงจิ่งซินแทน

เพียงปราดตามองครู่เดียว เขาก็แทบจะรู้ได้ทันทีว่าเป็นลูกสาวของเฟิงถิงเซินจริง ๆ

เพราะใบหน้าของเฟิงจิ่งซินละม้ายคล้ายคลึงกับเฟิงถิงเซิน

แม้จะคิดแบบนี้ แต่เขาก็ยังถามออกไปเช่นนี้ “เด็กคนนี้คือ...”

หลินอู๋หลุบสายตาต่ำลง พลางกล่าว “ลูกสาวของถิงเซินค่ะ”

เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ด้วย

เหรินจี่เฟิงรู้สึกใจคอไม่ดีทันที

ตอนนี้ เฟิงจิ่งซินจึงพูดขึ้นว่า “น้าอู๋อู๋ คุณอาสุดหล่อคนนี้เป็นใครคะ?”

หลินอู๋ก้มตัวลงมา แตะจมูกของเฟิงจิ่งซินเบา ๆ พลางกล่าวอย่างอ่อนโยนว่า “เพื่อนของน้าเองค่ะ”

เฟิงจิ่งซิน “อ๋อ... ”

หลินอู๋กล่าวถามเหรินจี่เฟิง “คุณเหรินนัดเพื่อนไว้...”

เฟิงจิ่งซินรีบร้อนจริง ๆ เห็นว่าหลินอู๋ยังคงชักช้าอยู่ เธอรอไม่ไหวแล้ว ปล่อยมือหลินอู๋ วิ่งไปทางห้องน้ำด้วยตนเองทันที

หลินอู๋เห็นดังนั้นก็ไม่สนใจเหรินจี่เฟิง รีบตามไปทันที “ซินซิน รอน้าด้วยสิคะ”

เหรินจี่เฟิงเห็นแล้ว รู้สึกว่าเฟิงจิ่งซินเอาแต่ใจมากกว่าเดิมเสียอีก

เฟิงจิ่งซินกำลังจะพูด จู่ ๆ กลับหยุดฝีเท้าหันไปมองด้านข้างเสียอย่างนั้น

“ซินซิน?”

หลินอู๋ตามมาเห็นเธอไม่วิ่งแล้วกลับยิ่งนิ่งอยู่ที่เดิม ในใจก็เดาได้ทันทีว่าเธอน่าจะเห็นหรงฉือแล้ว

เหรินจี่เฟิงที่มองครู่หนึ่งรีบสาวเดินตามมา เธอกะพริบตาเล็กน้อย จูงเฟิงจิ่งซินพลางกล่าว “ซินซิน จะไปห้องน้ำไม่ใช่เหรอ? พวกเรา...”

“ค่ะ”

เฟิงจิ่งซินหันมองซ้ายขวาหลายรอบ ไม่เห็นหรงฉืออีกแล้ว คิดว่าตนเองคงตาฝาดไป จึงไม่ได้มองหาอีก วิ่งไปห้องน้ำด้วยความรีบร้อนทันที

หรงฉืออยู่ทางที่เฟิงจิ่งซินมองไปเมื่อครู่จริง ทว่าเธอถูกคนบังไว้ คนในห้างสรรพสินค้าเดินไปเดินมา เธอก็ไม่ได้สังเกตเห็นพวกเขาเช่นกัน