ผ่านไปสักพักใหญ่ พวกหลินอู๋และเหรินจี่เฟิงก็ออกมาจากห้องน้ำ
เฟิงจิ่งซินกำลังอยู่ในวัยอยากรู้อยากเห็น
เห็นสิ่งใดตามทางก็รู้สึกสนใจไปหมด มองตรงนี้มองตรงนั้นพูดกับหลินอู๋อย่างไม่หยุดปาก
หลินอู๋ยิ้มตั้งแต่ต้นจนจบ
ในสายตาของเหรินจี่เฟิง คิดว่าเธอมีความรับผิดชอบกับลูกของเฟิงถิงเซินอย่างมาก และรู้สึกว่าการดูแลเด็กไม่ใช่เรื่องง่าย
เมื่อกลับมาที่ร้านกาแฟ เหรินจี่เฟิงหันไปมองที่เฟิงถิงเซินทันที เห็นว่าเฟิงถิงเซินกำลังดื่มกาแฟไปพลางพลิกอ่านนิตยสารในมือพลางอย่างผ่อนคลาย
ดูแล้วก็เป็นแค่คนชอบที่เอาแต่ชี้นิ้วสั่งคนหนึ่งเท่านั้น
เหรินจี่เฟิงชะงักไปเล็กน้อย
เมื่อครู่ระหว่างที่เดินไปห้องน้ำ เหรินจี่เฟิงได้บอกว่าเขานัดเจอกับเพื่อนที่ร้านกาแฟเช่นกัน
เมื่อเข้ามาในร้านกาแฟ หลินอู๋จึงกล่าวถามว่า “เพื่อนคุณมาหรือยังคะ?”
เหรินจี่เฟิงส่ายหน้า “ยังเลยครับ”
“งั้นมานั่งกับพวกเราดีไหมคะ?”
“พวกคุณออกมาเดทกัน ผมไปรบกวนคงไม่ดีเท่าไหร่มั้งครับ”
หลินอู๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม “ไม่เป็นไรค่ะ ถิงเซินไม่ถือสาหรอก”
เหรินจี่เฟิงเดินไปหาเฟิงถิงเซินพร้อมกับพวกหลินอู๋
เมื่อตอนที่ไปถึง เหรินจี่เฟิงสังเกตเห็นดอกกุหลาบสีแดงสดช่อหนึ่งข้างที่นั่งเฟิงถิงเซินทันที
ไม่ต้องคิดก็รู้ได้ทันทีว่าเฟิงถิงเซินจะต้องส่งดอกกุหลาบช่อนี้ให้หลินอู่อย่างแน่นอน
ดูท่าแล้ว เฟิงถิงซินคงจะไม่ทำเรื่องไม่ดีกับหลินอู๋แบบที่เขาคิดเมื่อครู่นี้
“พ่อคะ พวกเรากลับมาแล้ว”
เฟิงจิ่งซินพูดพลางกลับไปนั่งที่ทันที
เฟิงถิงเซินขานรับเล็กน้อย หันหน้าไปมองหลินอู๋ จึงเห็นว่าเหรินจี่เฟิงก็อยู่ด้วย
เขากล่าว “ประธานเหริน?”
เหรินจี่เฟิง “เมื่อครู่ผมเจอกับคุณหลินตรงทางเข้าพอดี เห็นว่าคุณก็อยู่ด้วย ก็เลยเดินมาทักทายคุณครับ”
เฟิงถิงเซินโน้มตัวไปจับมือ หลังจากที่ทักทายเรียบร้อยแล้ว เหรินจี่เฟิงเห็นว่าพวกเขาสามคนเข้ากันได้ดี จึงยังไม่ได้นั่งลง แต่กล่าวว่า “เพื่อนผมคงใกล้จะมาถึงแล้ว งั้นผมไม่นั่งด้วยแล้วดีกว่า ไว้คราวหน้านะครับ”

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...