คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 230

เธอหันไปมองแล้วนั่งลงด้านข้าง มองเฟิงถิงเซินที่กำลังมองมาที่พวกเธอ “พ่อคะ หนูอยากกินข้าวที่นี่ พวกเราให้เขาใส่กล่องเอามากินที่นี่ได้ไหมคะ?”

เฟิงถิงเซิน “ได้สิลูก”

เฟิงจิ่งซินมีความสุขกอดหรงฉือไม่ยอมปล่อย

บทสนทนามากมายระหว่างคุณยายหรงและคุณย่าเฟิงยังคงดำเนินอย่างต่อเนื่อง

หรงฉือนั่งอยู่ด้านข้าง พูดแทรกเพียงบางครั้งเท่านั้น

ผ่านไปพักใหญ่ เฟิงจิ่งซินรู้สึกเหนื่อยแล้ว จึงกล่าวกับหรงฉือว่า “แม่คะ เมื่อไหร่งานของแม่จะเสร็จล่ะคะ?”

หรงฉือไม่อยากให้คุณยายหรงได้ยิน จึงอุ้มเธอมานั่งที่โซฟาในห้องผู้ป่วย จึงกล่าวว่า “ไม่แน่ใจเหมือนกันลูก แต่ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด แม่น่าจะยุ่งขึ้นเรื่อย ๆ นะ”

“อะไรนะคะ?”

เฟิงจิ่งซินไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้ เธอผิดหวังอย่างมาก

“งั้นแม่จะพาหนูไปเล่นสกีเมื่อไหร่คะ?” เธอยังคงจำเรื่องนี้ได้อยู่สินะ

หรงฉือหยุดคิดครู่หนึ่ง พลางกล่าว “เดือนหน้าแล้วกัน”

“จริงหรือคะ?”

“จ้ะ” หรงฉือกล่าว “ไว้แม่มีเวลาว่าง จะบอกหนูนะ”

“ได้ค่ะ!” เฟิงจิ่งซินมีความสุขขึ้นมาทันที

เมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืน เฟิงจิ่งซินจึงรีบถามว่า “จริงสิแม่คะ เมื่อคืนแม่ได้ออกไปชอปปิ้งหรือเปล่าคะ?”

หรงฉือชะงักไปทันที ทว่าก็ยังกล่าวว่า “ใช่จ้ะ”

“หืม? ถ้าเป็นแบบนี้ เมื่อคืนคนที่หนูเห็นเป็นแม่จริงๆหรือคะ?”

“ก็อาจจะใช่มั้งจ้ะ”

ตอนที่หรงฉือพูดจบ กลับพบว่าเฟิงถิงเซินหันหน้าตรงมองมาที่เธอ

เฟิงจิ่งซินไม่ได้ชอปปิ้งกับหรงฉือมานานแล้ว แม้ช่วงก่อนจะรู้สึกว่าการชอปปิ้งเพียงอย่างเดียวน่าเบื่ออย่างมาก

ทว่ามานึกย้อนตอนนี้แล้ว เธอก็คิดถึงอย่างมากเช่นกัน

อาหารมากมายวางเต็มโต๊ะ เห็นได้ชัดว่าไม่ได้สั่งกินแค่สองคน

เฟิงถิงเซินกล่าวกับหรงฉือว่า “กินด้วยกันเถอะ”

หรงฉือเห็นว่าอาหารครึ่งหนึ่งล้วนเป็นสิ่งที่เธอชอบกิน

และ เฟิงถิงเซินยังให้คนนำอาหารไปวางไว้หน้าเธออีกด้วย

ต่อจากนั้น เฟิงถิงเซินจึงกล่าวว่า “ซินซินหนูไปเรียกคุณยายทวดมากินข้าวสิ”

“ค่ะ”

เฟิงจิ่งซินจึงยอมลงจากตัวหรงฉือ เดินไปจูงมือคุณยายหรงเรียกให้เธอมากินข้าว

คุณย่าเฟิงก็พูดโน้มน้าวด้วยเช่นกัน “ไปกินสักหน่อยเถอะ ไม่งั้นฉันคงรู้สึกไม่ดีแน่เพราะพรุ่งนี้ยังต้องให้เธอมาอยู่เป็นเพื่อนฉันอีก”

คุณยายหรงทำได้เพียงยอมไปนั่งที่โต๊ะอาหารแต่โดยดี

เมื่อเห็นว่าอาหารด้านหน้าหรงฉือล้วนเป็นสิ่งที่เธอชอบกิน คุณยายหรงชะงักไปครู่หนึ่ง ชำเลืองมองเฟิงถิงเซินเล็กน้อย