เข้าสู่ระบบผ่าน

คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 267

อวี้มั่วซวินเคยมาที่บ้านตระกูลหรง เขาจึงส่งพลุมาที่บ้านตระกูลหรงโดยตรง

ส่วนเฮ่อฉางปั่ว เพื่อเป็นการหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น หรงฉือจึงให้ที่อยู่ในละแวกใกล้ ๆ กับวิลล่าตระกูลหรงกับเขาไปแทน

บ่ายสองโมงกว่า หรงฉือขับรถไปตามนัด

เฮ่อฉางปั่วบอกในโทรศัพท์ว่าเขาให้คนนำพลุมาส่งให้เธอ

แต่ในความเป็นจริง หลังจากจอดรถแล้ว คนที่หรงฉือพบกลับเป็นเจ้าตัวเฮ่อฉางปั่ว

เฮ่อฉางปั่ว “มาแล้วเหรอครับ?”

“ค่ะ...”

“เปิดฝากระโปรงหลังทีครับ”

หลังจากหรงฉือเปิดฝากระโปรงท้ายรถ เฮ่อฉางปั่วก็ขนพลุกับของขวัญปีใหม่จำนวนหนึ่งมาไว้ที่ท้ายรถเธอ

หรงฉือเห็นของขวัญปีใหม่แล้ว ก็อดไม่ได้จึงกล่าว “ของขวัญปีใหม่ไม่ต้องก็ได้ค่ะ…”

“ตานตานให้ผมเอามาให้คุณครับ”

หรงฉือ “…”

เธอก็เอาเชือกถักเงื่อนสมหวังทุกประการที่ถักเอง รวมถึงของขวัญปีใหม่จำนวนหนึ่งที่ซื้อมาหลังกินมื้อกลางวันไปไว้ในรถของเฮ่อฉางปั่วเช่นกัน “ของพวกนี้ฉันซื้อให้ตานตานค่ะ”

เฮ่อฉางปั่วยิ้มเล็กน้อย ก่อนกล่าว “โอเคครับ”

เขาเห็นของเล่นกระต่ายที่ดูคุณภาพดีตัวหนึ่งจากในกองของขวัญปีใหม่ที่เธอเตรียมไว้ จึงหยิบขึ้นมาดู “นี่อะไรเหรอครับ?”

“นี่คือโคมไฟกระต่ายค่ะ” หรงฉือกล่าว “ฉันซื้อมาสองอัน อันหนึ่งคืองูน้อย ส่วนอีกอันคือกระต่าย เด็ก ๆ น่าจะชอบค่ะ”

เฮ่อฉางปั่วหยิบขึ้นมาดู ไม่ว่าจะเป็นโคมไฟรูปทรงกระต่ายหรือว่างู ทางร้านค้าก็ทำมาได้น่ารักและดูเป็นมงคลมาก

เฮ่อฉางปั่วกล่าว “ผมก็คิดว่าตานตานน่าจะชอบเหมือนกัน ขอบคุณนะครับ”

“ถือเป็นการตอบแทนน้ำใจค่ะ ฉะนั้นไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ”

เฮ่อฉางปั่วนำเก็บกลับไป เหลือบมองร้านกาแฟที่อยู่ด้านข้างก่อนกล่าว “เข้าไปนั่งสักหน่อยไหมครับ?”

หรงฉือพูด “ไม่ละค่ะ ฉันมีธุระต่อ เดี๋ยวต้องออกไปข้างนอกอีกค่ะ”

คุณย่าเฟิงออกจากโรงพยาบาลเย็นนี้

ประเดี๋ยวเธอจึงต้องไปที่โรงพยาบาลกับคุณยายหรง

เฮ่อฉางปั่วกล่าว “โอเคครับ…”

หรงฉือไม่พูดมาก ไม่นานก็ขึ้นรถขับออกไป

เพิ่งถึงบ้านได้สักพัก เธอกับคุณยายหรงก็ออกเดินทางทันทีโดยขนของขวัญปีใหม่ที่ตระเตรียมเอาไว้ให้คุณย่าเฟิงไปด้วย

ก่อนไปที่โรงพยาบาล พวกเขาก็ได้โทรบอกคุณย่าเฟิงไว้ล่วงหน้าแล้ว

พวกเธอไม่ได้กล่าวถึงเฟิงจิ่งซิน เพียงแค่พูดคุยเรื่องสนุกสนานและถามท่านเกี่ยวกับการทำกายภาพบำบัดขาเท่านั้น

ผ่านไปไม่นาน คุณย่าเฟิงก็กำลังจะกลับบ้านได้แล้ว หรงฉือกับคุณยายหรงจึงไม่รั้งอยู่นาน นั่งอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมงได้ก็พากันกลับไปแล้ว

คุณย่าเฟิงก็ได้ให้คนเตรียมของขวัญปีใหม่ไว้ให้พวกเธอเหมือนกัน ในตอนที่พวกเธอจะกลับ ท่านให้คนช่วยยกลงไปส่งพวกเธอข้างล่างด้วย

พวกเธอจากไปได้ไม่นาน เฟิงถิงเซินก็ปรากฏตัวขึ้นที่โรงพยาบาล

คุณย่าเฟิงรู้ว่าเขาทำไปเพราะอยากหลบหน้าหรงฉือ ถึงได้จงใจออกไปโดยเฉพาะ

เรื่องหย่าของพวกเขาอย่างไรก็เปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้ว คุณย่าเฟิงรู้ว่าตัวเองไม่อาจขัดขวางได้แล้ว แต่ว่า...

มองเฟิงถิงเซินที่นั่งปอกผลไม้ให้ท่านด้วยตัวเองที่ข้างเตียงแล้ว คุณย่าเฟิงเม้มปากก่อนพูดว่า “ถิงเซิน เสี่ยวฉือคลอดซินซินมาอย่างยากลำบาก แกยกสิทธิ์ในการเลี้ยงดูซินซินให้เสี่ยวฉือไม่ได้จริงเหรอ?”

เฟิงถิงเซินได้ฟังดังนั้น เขายังคงปอกผลไม้ด้วยท่าทางสง่าต่อไป พลางเอ่ยเสียงเรียบ “ซินซินก็เป็นลูกสาวของผมเหมือนกันนะครับ”

คุณหญิงย่ากล่าวด้วยความโมโห “หลายปีก่อนแกไม่เคยสนใจไยดีซินซินด้วยซ้ำ ตอนนี้กลับมีหน้ามาแย่งสิทธิ์ในการเลี้ยงดูบุตรแล้วเหรอ?!”

เฟิงถิงเซินยื่นจานแอปเปิลที่ปอกเปลือกและหั่นเป็นชิ้นเรียบร้อยแล้วส่งให้กับคุณหญิงย่า ก่อนกล่าว “ผมก็เปลี่ยนแปลงตัวเองแล้วนี่ครับ?”

คุณย่าเฟิงเบือนหน้าหนี ทั้งไม่รับจานแอปเปิลและไม่สนใจเขา

เฟิงถิงเซินวางจานลงแล้วพูด “คุณย่าครับ นี่เป็นเรื่องระหว่างเราสองคน คุณย่าอย่ายุ่งเลยครับ”

หลังจากทำเรื่องออกโรงพยาบาลเสร็จแล้ว เฟิงถิงเซินพาคุณย่าเฟิงกลับไปที่บ้านเดิมก่อน พอเห็นว่าจวนจะถึงเวลาแล้ว ก็ไปสนามบินเพื่อรับเฟิงจิ่งซินที่กลับจากต่างประเทศกลับบ้าน

ประวัติการอ่าน

No history.

ความคิดเห็น

ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว