คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 269

พวกซางเชี่ยนถึงบ้านแล้ว แต่ไม่เห็นหรงฉือ จึงนึกว่าเธอไปรับลูกสาวกับเฟิงถิงเซินที่สนามบินด้วยกัน

ตอนนี้เฟิงถิงเซินกับเฟิงจิ่งซินล้วนถึงบ้านกันแล้ว ไม่เห็นแค่หรงฉือคนเดียว พวกเธอต่างก็ประหลาดใจอยู่เหมือนกัน

เพียงแต่ว่าพวกเธอไม่ได้สนใจหรงฉือ จึงคร้านที่จะถาม

เฟิงถิงเซินพูด “เธอมีธุระน่ะ”

เฟิงถิงอีไม่นึกสงสัยว่าอาจมีเรื่องอื่นแอบแฝง จึงกลับไปเล่นกับเฟิงจิ่งซินต่อ

คุณย่าเฟิงรู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร

หลังจากทานข้าวเสร็จ เฟิงจิ่งซินเล่นอยู่คนเดียวสักพัก รู้สึกเบื่อขึ้นมา จึงโทรศัพท์ไปหาหรงฉือ

ต่อให้เป็นวันหยุด หรงฉือก็ไม่คิดที่จะให้ตัวเองได้ว่างเลย

ในตอนที่เฟิงจิ่งซินโทรมา หรงฉือกำลังค้นคว้าวิจัยเกี่ยวกับข้อมูลที่หนานจื้อจือให้เธอมา

เมื่อเห็นสายโทรเข้าจากเธอ นึกได้ว่าพวกเธอก็ไม่ได้พบกันมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว หรงฉือจึงยกโทรศัพท์ขึ้นมารับสาย “ฮัลโหล”

หรงฉือไม่ได้รับสายของเธอมานานมากแล้ว

ทีแรกเฟิงจิ่งซินไม่ได้คาดหวังอะไรเลย

แต่เมื่อเห็นว่าจู่ ๆ หรงฉือก็รับสายแล้ว เธอจึงประหลาดใจอย่างเหลือล้น “คุณแม่!”

สมาธิของหรงฉือจดจ่ออยู่บนหน้าจอโน้ตบุ๊ก จึงตอบกลับเสียงเรียบ “อืม”

เฟิงจิ่งซินไม่ได้สนใจเรื่องเหล่านี้ เพียงแค่พูดกับเธออย่างมีความสุข “คุณแม่ หนูกลับมาแล้วค่ะ!”

เดิมทีหรงฉือไม่รู้เรื่องที่เธอไปต่างประเทศ

เมื่อได้ยินดังนั้น เธอก็เพียงแค่ส่งเสียง “อืม” ไปเบา ๆ หนึ่งที เพื่อบอกว่าเธอรับรู้แล้ว

หลังจากหรงฉือรับสายแล้ว เฟิงจิ่งซินก็มีความสุขเป็นอย่างมาก กระโดดโลดเต้นอยู่บนเตียง “คุณแม่ เมื่อไหร่คุณแม่จะเสร็จงานสักทีคะ? คืนนี้จะกลับมาหรือเปล่า? ตอนกลางคืนหนูอยากให้คุณแม่นอนกอดหนู หนูยังมีเรื่องสนุก ๆ มากมายอยากเล่าให้คุณแม่ฟังด้วยนะคะ อีกอย่างพรุ่งนี้เช้าหนูก็อยากกินมื้อเช้าฝีมือแม่ด้วยค่ะ คุณแม่จะกลับมาตอนไหนคะ?”

หรงฉือไม่ได้บอกกับเธอว่าต่อไปตัวเองจะไม่ไปที่ตระกูลเฟิงอีกแล้ว

หรงฉือ “คราวหน้าพอแม่ว่างแล้ว ถ้าลูกอยากคุย แม่ค่อยอยู่คุยกับลูกนาน ๆ นะ”

เมื่อได้ยินหรงฉือพูดมาเช่นนี้ เฟิงจิ่งซินถึงค่อยเอ่ยอย่างไม่เต็มใจนักว่า “ก็ได้ค่ะ…คุณแม่ต้องรักษาคำพูดนะคะ”

หรงฉือพูด “ได้เลย”

เฟิงจิ่งซินจึงค่อยพูดว่า “ถ้าอย่างนั้น…ไว้เจอกันค่ะคุณแม่”

หรงฉือ “ไว้เจอกันนะ”

พูดจบหรงฉือก็วางสายทันที

เฟิงจิ่งซินนึกได้ว่ายังไม่ได้บอกคุณแม่ว่าเธอซื้อของขวัญมาฝาก เธอกำลังคิดจะอ้าปากพูด กลับพบว่าหรงฉือวางสายไปแล้ว ในใจเธอจึงรู้สึกผิดหวังขึ้นมา

เธอวางโทรศัพท์ลง ก่อนลงจากเตียงแล้วไปหาเฟิงถิงเซินที่ห้องหนังสือ

เฟิงถิงเซินกำลังประชุมวิดีโอคอลอยู่ในห้องหนังสือ เห็นเธอเข้ามา จึงหันกล้องไปทางอื่นพร้อมกับปิดเสียงไมค์และถามว่า “มีอะไร? โทรไม่ติดเหรอ?”