ตอนหรงฉือเดินออกมาจากห้องครัวก็เห็นเฟิงถิงเซินกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟาในห้องรับแขก
พอเห็นเธอ เฟิงถิงเซินเพียงเหลือบมองแวบหนึ่ง แล้วก็กลับไปสนใจหนังสือพิมพ์ต่อ
หรงฉือหยุดชะงักในทันที
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอต้องเดินไปนั่งข้าง ๆ เขาแน่นอน เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ชิดกับเขามากขึ้น โดยไม่รบกวนเขา
ทว่าตอนนี้...
พวกเขาไม่มีอะไรจะพูดคุยกันอีกแล้ว
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เธอจึงหันหลังแล้วเดินขึ้นไปชั้นบน และเฟิงถิงเซินก็ไม่ได้เรียกเธอไว้
หรงฉือกลับรู้สึกค่อนข้างประหลาดใจ
เดิมทีเธอคิดว่าเขาจะต้องต่อว่าเธอเรื่องที่เธอและอวี้มั่วซวิน “กลั่นแกล้ง” หลินอู๋แน่ๆ
แต่เขากลับไม่พูดอะไรเลย...
เมื่อหรงฉือมาถึงชั้นบนเฟิงจิ่งซินก็ตื่นพอดี และเดินออกจากห้องมาหาเธอด้วยสีหน้าซีดเซียว “คุณแม่คะ หนูหิวแล้ว โจ๊กเสร็จหรือยังคะ?”
“ใกล้จะเสร็จแล้วจ้ะ” หรงฉือถามป้าหลิวว่า “ยังมีไข้อยู่ไหม?”
ป้าหลิวตอบด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่มีแล้วค่ะ”
หรงฉือถึงวางใจ จากนั้นหันหลังเดินเข้าห้องครัว ผ่านไปห้าหกนาทีถึงชะโงกหน้าออกมาพูดกับเฟิงจิ่งซินว่า “ซินซิน โจ๊กเสร็จแล้วจ้ะ”
หรงฉือตักโจ๊กใส่ถ้วยเสร็จ แล้วมองไปนอกประตูก็พบว่าเฟิงถิงเซินเดินตามมาด้วย
เฟิงจิ่งซินพูดว่า “คุณแม่คะ ทำไมมีแค่ถ้วยเดียวล่ะ? คุณพ่อก็ทานด้วยค่ะ”
หรงฉือไม่รู้ว่าเฟิงถิงเซินก็จะทานด้วย เธอยังไม่ทันได้พูดอะไร ป้าหลิวก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันจะไปหยิบถ้วยให้ค่ะ”
ตัวหรงฉือเองไม่ได้ตั้งใจจะทาน แต่เคยชินกับการทำเผื่อไว้ เฟิงจิ่งซินทานไม่เยอะ เธอกับเฟิงถิงเซินทานคนละนิดก็พอดี
หลังจากตักโจ๊กเสร็จ หรงฉือก็นั่งลงกินโจ๊กเงียบ ๆ
เฟิงถิงเซินถอดนาฬิกาข้อมือออกแล้ว นิ้วเรียวยาวจับช้อนคนเบาๆ ด้วยท่าทางอันสง่างาม ดูแล้วสบายตา สบายใจเป็นอย่างมาก
เฟิงจิ่งซินชิมไปคำหนึ่งก่อนจะหรี่ตาด้วยความพึงพอใจ “ไม่ได้ทานนานแล้ว หอมมากเลยค่ะ”
เดิมทีหรงฉือคิดว่าเฟิงถิงเซินเรียกให้คนมาเก็บข้าวของของเธอไปหมดแล้ว
แต่เมื่อเข้าห้องมากลับพบว่าห้องนอนไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยนับตั้งแต่เธอจากไป
ของใช้ประจำวันของเธอ อย่างเช่นรองเท้าแตะ ครีมบำรุงมือ ครีมบำรุงหน้า แก้วน้ำ ฯลฯ ยังวางอยู่ที่ที่เธอจำได้ โดยไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย
ราวกับว่าเธอไม่เคยจากที่นี่ไป
หรงฉือเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวด้านใน เมื่อผลักประตูเปิดออกถึงพบว่าของของเธอที่อยู่ข้างในก็ยังอยู่ครบ
เพียงแต่ อาจเป็นไปได้ว่าพวกเขายังไม่ได้หย่าร้างกันอย่างเป็นทางการ และไม่อยากให้คุณหญิงย่าตกใจ เฟิงถิงเซินจึงไม่ได้สั่งให้ใครมายุ่งกับของของเธอ
เธอสลัดความคิดทิ้ง แล้วหยิบชุดนอนกับผ้าเช็ดตัวก่อนที่จะเดินออกจากห้องนอนใหญ่ไปที่ห้องของเฟิงจิ่งซิน
เฟิงจิ่งซินกำลังนั่งเล่นแท็บเล็ตอยู่บนเตียง เมื่อเห็นเสื้อผ้าในมือของเธอก็รู้สึกแปลกใจ “คุณแม่จะอาบน้ำในห้องของหนูเหรอคะ?”
หรงฉือตอบว่า “อืม”
หลังจากที่เธอเข้าห้องอาบน้ำไม่นาน เฟิงถิงเซินก็เข้ามาในห้องของเฟิงจิ่งซิน

ความคิดเห็น
ความคิดเห็นของผู้อ่านเกี่ยวกับนิยาย: คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อยากให้ลงวันละ 10 ตอนจะขอบคุณมากค่ะ...
ขอบคุณที่ให้อ่านฟรีนะคะ แต่เราเติมเงินได้เมื่อซื้อบัตรเติมเงินเอไอเอสเท่านั้น เราไม่ได้มีเงินมากมายพอทำบัตเครดิตได้ ขอโทษนะคะ...