คุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว นิยาย บท 389

พวกเขาคุยกันไปด้วย ตีกอล์ฟไปด้วย

แต่ทว่า เมื่อเทียบกับการตีกอล์ฟ เหรินอี้อันกับหรงหงและคนอื่น ๆ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสนใจหัวข้อที่พวกเขาพูดคุยกันมากกว่า

ตอนแรก พวกเขาคุยกันเรื่องสถานการณ์ระหว่างประเทศ แต่พอคุยไปคุยมา เหรินอี้อันกับหรงหงก็จำลองแผนการสู้รบกันแบบสด ๆ ตรงนั้นอย่างจริงจัง

พวกเขาคุยกันอย่างออกรสออกชาติ หรงฉือกับอวี้มั่วซวินก็ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ

เฟิงถิงเซินกับหลินอู๋ก็เช่นกัน

อาจจะไม่เหมาะหากให้คนรุ่นหลังยืนดูเฉย ๆ หรงหงจึงพูดขึ้นว่า “ไม่อย่างนั้น มาคุยกันหน่อยไหมว่าแต่ละคนมีความคิดเห็นยังไงกันบ้าง?”

หลังจากนั้นไม่นาน หรงฉือก็เอ่ยปากว่า “สี่ด้านล้อมรอบไปด้วยศัตรู ไม่เหมาะที่จะเดินหน้าเพียงลำพัง ดังนั้นการตรึงกำลังไว้เฉย ๆ ในตอนนี้ น่าจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุดแล้วค่ะ”

พอได้ยิน หลินอู๋ก็ชะงักไป

ต้องยอมรับว่า นี่เป็นวิธีที่ใช้ได้เลยจริง ๆ

แต่ หากหรงฉือไม่พูด เธอก็คงจะ…จริง ๆ นั่นแหละ

เธอเพิ่งคิดได้แค่นั้น ก็เห็นหรงหงพยักหน้าแล้วยิ้ม แสดงท่าที่เห็นด้วย

อวี้มั่วซวินตอบสนองได้เร็ว เขาเคลื่อนย้ายถ้วยจำลองทั้งสองอัน แล้วพูดว่า “ผมเลือกโจมตีทั้งสองด้านครับ”

ทันทีที่เขาพูดจบ หรงหง เหรินอี้อัน จี้หวนอิงและคนอื่น ๆ ต่างพากันยิ้ม เห็นได้ชัดว่าพอใจกับการจัดวางของเขาอย่างมากเช่นกัน

พวกเขามองไปทางเฟิงถิงเซินกับหลินอู๋

หรงฉือกับอวี้มั่วซวินพูดจบ แน่นอนว่าถึงตาพวกเขาแล้ว

หลินอู๋มองสถานการณ์ที่อยู่ตรงหน้า ชั่วขณะนั้นก็ยังคิดแผนรับมือไม่ได้

เธอมองไปทางเฟิงถิงเซิน

เฟิงถิงเซินจึงเอ่ยขึ้นว่า “กำลังพลที่เหลือไม่เพียงพอจะป้องกันเมือง แต่หากเปลี่ยนไปเข้าสกัดเส้นทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ ก็จะมีโอกาสพลิกสถานการณ์ได้ครับ”

เหรินอี้อันตบมือพร้อมกับยิ้มแล้วพูดว่า “เยี่ยม! มีอีกไหม?”

หลินอู๋เงียบไปครู่หนึ่ง

เธอวิเคราะห์สถานการณ์อย่างจริงจังเล็กน้อย พอเริ่มมีแนวทางขึ้นมา เธอก็ยิ้มแล้วพูดว่า “ถ้าระดมพลจากเส้นทางตะวันออกเฉียงใต้ไปโจมตีทางตะวันตกเฉียงเหนือ ก็จะสามารถตีเมืองได้ในคราวเดียวค่ะ”

หรงหงยิ้มก่อนจะพูดว่า “เป็นแค่เกมเล็ก ๆ เท่านั้น ไม่ต้องใส่ใจหรอก”

ถึงอย่างไรพวกเขาก็มาเพื่อตีกอล์ฟ หลังจากจำลองสถานการณ์ไปหนึ่งรอบก็ไม่ได้เล่นต่อ แต่หันมาตีกอล์ฟกันจริง ๆ แทน

ระหว่างตีกอล์ฟ หลินอู๋สังเกตเห็นว่าหรงหงกับเหรินอี้อันและคนอื่น ๆ เวลาพูดคุยกับหรงฉือและอวี้มั่วซวิน ล้วนมีท่าทีเป็นมิตรอย่างมาก ราวกับให้ความสำคัญกับพวกเขาเป็นพิเศษ

พวกเขาให้ความสำคัญกับอวี้มั่วซวินสามารถเข้าใจได้

แต่ท่าทีที่พวกเขามีต่อหรงฉือ ดูแล้วกลับไม่ต่างอะไรกับอวี้มั่วซวินเลย

แถมพวกเขายังเรียกหรงฉือว่าเสี่ยวฉือ แต่กับเธอ พวกเขากลับเรียกเธอว่าคุณหลิน

ดังนั้น เพราะวิทยานิพนธ์ของหรงฉือ พวกเขาถึงคิดว่าเธอมีความสามารถจริง ๆ และถึงให้ความสำคัญกับหรงฉือแบบนี้ใช่ไหม?

พอเห็นถึงตรงนี้ หลินอู๋ก็เม้มริมฝีปากแน่น

แต่ทว่า เธอก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูดอะไร

พวกเขาตีกอล์ฟไปด้วย พูดคุยกันไปด้วย หรงฉือกับเฟิงถิงเซินตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่ได้พูดคุยกัน พวกเขาทั้งสองยังยืนอยู่ห่างกัน ดูเหมือนไม่มีปฏิสัมพันธ์ใด ๆ ต่อกันเลย